I FSK 436/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1079/19 w sprawie ze skargi P. s.r.o. Oddział w Polsce na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 21 lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za listopad 2016 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Warszawie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wyrokiem z 30 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1079/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", uchylił zaskarżone przez P. s.r.o. Oddział w Polsce postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 21 lutego 2019 r. oraz poprzedzające je postanowienie Urzędu Skarbowego w W. z 16 listopada 2018 r. wydane w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za listopad 2016 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, działając za pośrednictwem pełnomocnika – radcy prawnego, zaskarżył w całości powyższy wyrok skargą kasacyjną. Postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt I FSK 436/20 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., zawiesił z urzędu postępowanie w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez NSA sprawy o sygn. akt I FSK 2267/19 uznając, że będzie ono miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie tej sprawy. NSA postanowieniem z 12 października 2020r., sygn. akt I FSK 436/20, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a., podjął z urzędu postępowanie w sprawie. Pismem z 12 października 2020 r. (wpływ do NSA 12 października 2020 r.) pełnomocnik organu, cofnął wniesioną w sprawie skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z treścią art. 193 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. oznacza natomiast, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej, co z kolei wynika z treści art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Uregulowana w art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia bowiem, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, a rozstrzygnięcie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.