VIII C 918/20

<p>Sygn. akt VIII C 918/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>dnia 16 listopada 2020 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym</p> <p>w składzie: przewodniczący: Sędzia Bartek Męcina</p> <p> protokolant: st. sekr. sąd. Izabella Bors</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2020 roku w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>Sygn. akt VIII C 918/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 10 września 2019 roku powód <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wytoczył w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">M. K.</span>, powództwo o zapłatę kwoty 2.668 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 września 2018 roku do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych w wysokości 34 zł.</p> <p>W uzasadnieniu powód wskazał, że zawarł z pozwanym umowę ubezpieczenia <span class="anon-block"> (...)</span> na okres od 16 sierpnia 2018 roku do 15 sierpnia 2019 roku o nr <span class="anon-block"> (...)</span>. Składka ubezpieczeniowa w wysokości 2.668 zł miała być płatna w jednej racie do dnia 31 sierpnia 2018 roku.</p> <p>Wobec nieuiszczenia przez pozwanego kwoty składki w wyznaczonym terminie powód wezwał pozwanego zapłaty. Do dnia wytoczenia powództwa pozwany nie uregulował kwoty dochodzonej pozwem.</p> <p> <em> <!-- -->(pozew w e.p.u. k. 4-5)</em> </p> <p>W dniu 8 października 2019 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu, który następnie utracił moc w całości na skutek wniesienia przez pozwanego sprzeciwu zaś sprawa została przekazana do rozpoznania tutejszemu Sądowi.</p> <p>Pozwany w sprzeciwie podniósł zarzut nieistnienia roszczenia oraz wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.</p> <p> <em> <!-- -->(nakaz zapłaty k. 6v, sprzeciw k. 7v-10v, zarządzenie k.20, postanowienie k.21v)</em> </p> <p>W uzupełnieniu pozwu powód złożył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa oraz wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p> <em> <!-- -->(pismo procesowe k. 28)</em> </p> <p>Na rozprawie w dniu 16 listopada 2020 roku pełnomocnik powoda oraz pozwany nie stawili się, prawidłowo zawiadomieni o terminie rozprawy.</p> <p> <em> <!-- -->(protokół rozprawy z dnia 16.11.2020 r. k.39)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo podlegało oddaleniu w całości jako nieudowodnione.</p> <p>Strona powodowa wywodziła swoje roszczenie z umowy ubezpieczenia. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 805 § 1)">art. 805 § 1 k.c.</a>, przez umowę ubezpieczenia, ubezpieczyciel zobowiązuje się w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.</p> <p>W niniejszej sprawie sporny był fakt zawarcia umowy ubezpieczenia i powód wobec zaprzeczenia przez pozwanego faktowi zawarcia umowy winien był zgłosić dowody na poparcie swych twierdzeń, czego nie uczynił.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a> strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody. Przepis powyższy statuuje zasadę kontradyktoryjności. Reguła ta wyraża się w tym, że postępowanie cywilne jest sporem toczącym się między równouprawnionymi podmiotami. W ramach tego sporu strony obowiązane są przedstawiać twierdzenia, składać wyjaśnienia oraz zgłaszać wnioski dowodowe. Zgodnie z zasadami procesu cywilnego ciężar gromadzenia materiału procesowego spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>). Jego istota sprowadza się do ryzyka poniesienia przez stronę ujemnych konsekwencji braku wywiązania się z powinności przedstawienia dowodów. Skutkiem braku wykazania przez stronę prawdziwości twierdzeń o faktach istotnych dla sprawy jest to, że twierdzenia takie zasadniczo nie będą mogły leżeć u podstaw sądowego rozstrzygnięcia. Strona, która nie udowodni przytoczonych twierdzeń, utraci korzyści, jakie uzyskałaby aktywnym działaniem. Samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą.</p> <p>W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany podniósł zarzut nieistnienia roszczenia dochodzonego pozwem, zaś powód nie dołączył do pozwu żadnego dokumentu, z którego w wynikałby fakt istnienia umowy. Tym samym powód uniemożliwił weryfikację twierdzeń pozwu w kierunku umożliwiającym potwierdzenie zgłoszonego faktu zawarcia umowy. W braku jakichkolwiek dowodów samo twierdzenie powoda wyrażone w pozwie nie może stanowić wystarczającej podstawy do przyjęcia zawarcia umowy przez strony.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, znajdującego swoje proceduralne odzwierciedlenie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z danego faktu wywodzi skutki prawne. Powyższe nie oznacza wszakże, że to powód każdorazowo jest obowiązany do wykazywania wszelkich okoliczności, a pozwany jest zwolniony całkowicie z inicjatywy dowodowej. Przeciwnie, każdy powinien udowodnić to, na czym opiera swoje twierdzenia. Niewątpliwie to powód powinien wykazać istnienie roszczenia zarówno co do zasady, jak i co do wysokości. W ocenie Sądu powód nie sprostał powyższym wymaganiom. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego zakres postępowania dowodowego wyznacza potrzeba procesowa (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 1999 r., I PKN 585/98; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2001 r., I PKN 390/00; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2001 r., PKN 285/00). Zgodnie bowiem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie.</p> <p>Tym samym roszczenie pozwu należy uznać za niewykazane co do zasady jak i wysokości i mając na uwadze powyższe, powództwo podlegało oddaleniu.</p> </div>