I C 242/20

<p>Sygn. akt I C 242/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 listopada 2020 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: Sędzia Daria Ratymirska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: p. o. prot. sąd. Oliwia Zielińska</strong> </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2020 roku w Kłodzku</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">I. V.</span> </p> <p>o zapłatę 59.990,33 zł</p> <p>I.  zasądza od pozwanej <span class="anon-block">I. V.</span> na rzecz strony powodowej <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 59.990,33 zł (pięćdziesiąt dziewięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt złotych 33/100) wraz z odsetkami umownymi w wysokości 14% rocznie od kwoty 54.652,87 zł od dnia 20.12.2019 r. do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 10577 zł, tytułem zwrotu kosztów procesu, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;</p> <p>III.  ustala i przyznaje na rzecz kuratora nieznanej z miejsca pobytu pozwanej adw. <span class="anon-block">N. Ś.</span> wynagrodzenie w kwocie 2160 zł, które poleca wypłacić z zaliczki uiszczonej przez powoda wpisanej pod poz. 500058517726;</p> <p>IV.  poleca zwrócić powodowi ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kłodzku kwotę 3240 zł, tytułem niewykorzystanej zaliczki.</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniosła pozew przeciwko <span class="anon-block">I. V.</span> o zapłatę kwoty 59990,33 zł z odsetkami umownymi w wysokości 14% rocznie od kwoty 54652,87 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, w tym kwota 54652,87 zł, tytułem należności głównej, kwota 5337,46 zł, tytułem odsetek umownych. Podała w uzasadnieniu, że dochodzona kwota jest należnością pozwanej z umowy pożyczki gotówkowej z dnia 17.03.2017r. Wobec zaprzestania spłacania rat pożyczki, pismem z dnia 15.12.2017r. powodowy Bank wypowiedział pozwanej przedmiotową umowę ze skutkiem na dzień 13.04.2018r., a całość zadłużenia stała się wymagalna z dniem 14.04.2018r.</p> <p>W odpowiedzi na pozew kurator, ustanowiony dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując skuteczność wypowiedzenia umowy pożyczki. Zarzucił, że w dniu 8 lutego 2018r. pozwana dokonała wpłat w łącznej kwocie 12049,88 zł, co wynika z dołączonej do pozwu historii operacji na kontakcie kredytowym. Wobec tego wypowiedzenie straciło moc, a więc jest bezskuteczne.</p> <p>W piśmie procesowym z dnia 23.06.2020r. strona powodowa zaprzeczyła, aby pozwana dokonała jakichkolwiek wpłat w czasie wypowiedzenia umowy. Podniosła, że w dniu 8.02.2018r. nastąpił zwrot części składki ubezpieczeniowej w wysokości 12049,88 zł, która to kwota została zaliczona na spłatę zobowiązania pozwanej z tytułu w.w. umowy.</p> <p>Stan faktyczny:</p> <p>Strony zawarły w dniu 17.03.2017r. umowę pożyczki gotówkowej w kwocie 70171,31 zł. Całkowita kwota do zapłaty przez pożyczkobiorcę wynosiła 94151,24 zł. Pozwana zobowiązała się do spłaty w miesięcznych ratach, zgodnie z planem spłaty (§ 6 umowy). W przypadku niespłacenia raty w terminie, Bank mógł pobrać odsetki wg zmiennej stopy procentowej zadłużenia przeterminowanego, tj. w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie (§ 8). Bank mógł wypowiedzi umowę w przypadku niedotrzymania przez pożyczkobiorcę jej warunków. Termin wypowiedzenia wynosił 30 dni (§ 11). Po upływie terminu wypowiedzenia, całość zadłużenia z tytułu umowy stawała się zadłużeniem wymagalnym i przeterminowanym, od którego Bank mógł naliczać odsetki wg zmiennej stopy procentowej zadłużenia przeterminowanego, tj. w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie (§ 12).</p> <p>W pismach z dnia 17.11.2017r. i 14.02.2018r. kierowanych na adres pozwanej podany w umowie, powodowy Bank wskazywał wysokość wymagalnego zadłużenia z tytułu w.w. umowy i wzywał pozwaną do zapłaty</p> <p>Wobec zaprzestania spłacania rat pożyczki, pismem z dnia 15.12.2017r. powodowy Bank wypowiedział pozwanej przedmiotową umowę<em> <!-- -->.</em> </p> <p>W dniu 18.05.2018r. strona powodowa wystawiła wyciąg z ksiąg bankowych nr <span class="anon-block"> (...)</span>, stwierdzając, że figuruje w nich wymagalne zadłużenie pozwanej z tytułu w.w. umowy w kwocie 54652,87 zł, tytułem należności głównej, i 5337,46 zł, tytułem odsetek (14 %) za okres od 15.08.2017r. do 18.05.2018r.</p> <p>Dowód:</p> <p>umowa pożyczki (k-14 i nast.);</p> <p>monit, wezwanie do zapłaty z potwierdzeniem nadania przesyłki poleconej (k-10-13);</p> <p>wypowiedzenie z potwierdzeniem nadania przesyłki poleconej (k-7-9)</p> <p>wyciąg z ksiąg bankowych nr <span class="anon-block"> (...)</span> (k-21)</p> <p>historia operacji na kontrakcie kredytowym (k-22-23)</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Powództwo podlegało uwzględnieniu.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353;art. 353 § 1)">art. 353§1 kc</a>, zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno – gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 354;art. 354 § 1)">art. 354§1 kc</a>). Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc</a>). Wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużni odpowiedzialności nie ponosi (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481§1 kc</a>).</p> <p>Odpowiedzialność kontraktowa znajduje zastosowanie w stosunkach między wierzycielem i dłużnikiem, którzy są stronami określonego stosunku zobowiązaniowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc</a>). Dłużnik nie wykonuje zobowiązania, jeżeli przez swoje zachowanie nie doprowadzi do osiągnięcia przez wierzyciela określonej kontraktem korzyści. Ciężar dowodu istnienia przesłanek odpowiedzialności kontraktowej, w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, spoczywał na stronie powodowej, która swoje żądanie zapłaty oparła na umowie pożyczki z dnia 17.03.2017r., stawiając pozwanej zarzut nienależytego wykonania zobowiązania, poprzez zaprzestania spłacania rat w terminie i wysokości ustalonych w umowie. W sytuacji, gdy zachowanie się dłużnika w wykonaniu zobowiązania ma polegać na daniu lub czynieniu, przeprowadzenie przez wierzyciela dowodu na fakt niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, o ile nie jest niemożliwe, to na pewno jest bardzo utrudnione. Dlatego w takich sytuacjach przyjmuje się, że to dłużnik, broniąc się przed zarzutem niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, powinien przedstawić dowód spełnienia świadczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 462;art. 463)">art. 462 – 463 kc</a>). W rozpoznawanej sprawie pozwana nie wykazała, że spełniła świadczenie zgodnie z w.w. umową, jak również nie wykazała, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania jest następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>). Podniesione przez nią zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. W szczególności, skuteczne było wypowiedzenie umowy w piśmie z dnia 15.12.2017r., wysłanym przesyłką poleconą na adres pozwanej, podany w umowie. Po upływie terminu wypowiedzenia, całość zadłużenia z tytułu umowy stała się zadłużeniem wymagalnym i przeterminowanym, od którego Bank mógł naliczać odsetki wg zmiennej stopy procentowej zadłużenia przeterminowanego, tj. w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie (§ 11 i 12 umowy). Odnosząc się do zrzutów, zawartych w odpowiedzi na pozew, strona powodowa - w piśmie procesowym z dnia 23.06.2020r. - zaprzeczyła, aby pozwana dokonała jakichkolwiek wpłat w czasie wypowiedzenia umowy. Podniosła, że w dniu 8.02.2018r. nastąpił zwrot części składki ubezpieczeniowej w wysokości 12049,88 zł, która to kwota została zaliczona na spłatę zobowiązania pozwanej z tytułu w.w. umowy.</p> <p>Z powyższych względów, na podstawie powołanych przepisów i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2(1))">art. 481§ 1 i 2^{<!-- -->1} kc</a>, powództwo podlegało uwzględnieniu.</p> <p>Orzeczenie w pkt II wyroku oparto na przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98§1 i 3 kpc</a>. W skład kosztów procesu, które pozwana, jako przegrywająca sprawę, ma obowiązek zwrócić powodowi, wchodzi: opłata sądowa od pozwu, wynagrodzenie pełnomocnika, będącego radcą prawnym, opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz wykorzystana zaliczka na wynagrodzenie kuratora (3000 zł + 5400 zł + 17 zł + 2160).</p> <p>Orzeczenie w pkt III wyroku oparto na przepisach § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla stron w sprawie cywilnej (Dz.U. 2018, poz. 536) w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015, poz. 1800 ze zm.). Wynagrodzenie kuratora ustalono, zgodnie z powołanymi przepisami, w wysokości nieprzekraczającej 40% stawki minimalnej za czynności adwokackie.</p> <p>Orzeczenie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 84 ust. 1 pkt. 4)">pkt IV</a> oparto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 84;art. 84 ust. 1)">art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (tj. Dz.U. 2019, poz. 785 ze zm.).</p> </div>