IV U 842/19

<p>Sygn. akt IV U 842/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 listopada 2020r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>Sędzia Jerzy Zalasiński</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Iwona Chojecka</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2020r. w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>odwołania <span class="anon-block">Z. F.</span> </p> <p>od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji</p> <p>z dnia 13 czerwca 2017 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">Z. F.</span> </p> <p>przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji</p> <p>o wysokość emerytury policyjnej</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje <span class="anon-block">Z. F.</span> emeryturę w kwocie <span class="anon-block"> (...)</span>,98 (jeden tysiąc siedemset dwadzieścia jeden i 98/100) zł na dzień 1 października 2017 roku. </strong> </p> <p>Sygn. akt IV U 842/19 <strong> <!-- -->UZASADNIENIE</strong> </p> <p>Decyzją z 13 czerwca 2017r. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940530214" title="Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin - Dz. U. z 1994 r. Nr 53, poz. 214 (art. 15 c)">art.15c</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940530214" title="Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin - Dz. U. z 1994 r. Nr 53, poz. 214 (art. 32;art. 32 ust. 1;art. 32 ust. 1 pkt. 1)">art. 32 ust.1 pkt 1 ustawy z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin</a> oraz na podstawie otrzymanej z IPN informacji nr 396626/2017 z 26 kwietnia 2017r., od dnia 1 października 2017r. ponownie ustalił wysokość emerytury <span class="anon-block">Z. F.</span> na kwotę 1 666,65 złotych brutto. Do decyzji załączono jako jej integralną część Informację IPN nr 396626/2017 z 26 kwietnia 2017r., o przebiegu służby z której to informacji wynika, że w okresie od 1 sierpnia 1986r. do 15 grudnia 1988r. pełnił służbę na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art.13 b w/w ustawy.</p> <p>Odwołanie od w/w decyzji złożył ubezpieczony <span class="anon-block">Z. F.</span>. Ubezpieczony podniósł, że z uwagi na jego ciężką pracę jaką wykonywał przez wiele lat w Wydziale Kryminalistyki jego emerytura powinna być co najmniej trzykrotnie wyższa.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy – Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie od ubezpieczonej kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu stanowiska organ emerytalny wskazał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Została wydana na podstawie uzyskanej z Instytutu Pamięci Narodowej informacji z o przebiegu służby ubezpieczonego, z której wynika, że <span class="anon-block">Z. F.</span>, pełnił służbę na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art.13b powyższej ustawy. Uzasadnienie odpowiedzi na odwołanie k. 6-7 akt sprawy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">Z. F.</span> uzyskał prawo do emerytury w dniu 20.12.1988r. na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19590120070" title="Ustawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej oraz ich rodzin - Dz. U. z 1959 r. Nr 12, poz. 70 ()">ustawy z dnia 31.01.1959r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej oraz ich rodzin</a>. Obecnie jest uprawniony jest do emerytury w trybie przepisów ustawy z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, <span class="anon-block"> (...)</span>Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (zwanej dalej ustawą emerytalną).</p> <p>Decyzją z 27 lutego 2017r. o waloryzacji, organ emerytalny Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, ustalił że od 1 marca 2017r. wysokość emerytury ubezpieczonego wynosi 1721,98 złotych brutto miesięcznie. <span class="anon-block">Z. F.</span> w okresie od 16 grudnia 1971r. do 15 marca 1972r. pełnił służbę na stanowisku referenta Wydziału d/w z Przestępstwami Gospodarczymi. W dniu 16 marca 1972r. został skierowany do Szkoły podoficerskiej MO w <span class="anon-block">P.</span>, którą ukończył 14.11.1972r. Od 20.02 1973r. do 19.07.1973r. brał udział w szkoleniu inspektorów techniki kryminalistycznej w <span class="anon-block">Ł.</span>. Po ukończeniu tego kursu został mianowany inspektorem techniki kryminalistycznej <span class="anon-block">K.</span> Miejskiej i Powiatowej MO w <span class="anon-block">S.</span>. Od 01.11.1977r. pełnił służbę jako inspektor-ekspert fotograf Wydziału kryminalistyki WUSW w <span class="anon-block">R.</span>. Z dniem 01.08.1986r. został przeniesiony na stanowisko referenta do Wydziału <span class="anon-block"> C</span> WUSW w <span class="anon-block">R.</span> – Służba Bezpieczeństwa. W jednostce tej zajmował się pracą w archiwum. Do jego zadań należało utrwalanie materiałów archiwalnych na mikrofilmach. Służbę zakończył z dniem 15.12.1988r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie ubezpieczonego <span class="anon-block">Z. F.</span> okazało się uzasadnione i skutkowało zmianą decyzji z 13 czerwca 2017r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury przysługującej ubezpieczonemu od 1 października 2017r. poprzez ustalenie wysokości tego świadczenia z pominięciem regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940530214" title="Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin - Dz. U. z 1994 r. Nr 53, poz. 214 (art. 15 c)">art.15c ustawy z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin</a>. Tak ustalona wysokość emerytury na dzień 1 października 2017r. wynosi 1721,98 złotych brutto miesięcznie. Jest to wysokość emerytury ustalona od 1 marca 2017r. na mocy decyzji organu emerytalnego z 27 lutego 2017r. o waloryzacji (vide: decyzja z 27 lutego 2017r. o waloryzacji k.4 akt rentowych).</p> <p>Jak już wskazano zaskarżona decyzja o ponownym ustaleniu wysokości emerytury ubezpieczonego wydana została w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940530214" title="Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin - Dz. U. z 1994 r. Nr 53, poz. 214 (art. 15 c)">art.15c ustawy z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin</a> (zwanej dalej ustawą emerytalną) wprowadzoną do tejże ustawy na mocy ustawy nowelizującej z 16 grudnia 2016r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (…) Dz.U. z 2016r., poz.2270.</p> <p>Analizując okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że sam fakt zatrudnienia <span class="anon-block">Z. F.</span> w jednej z jednostek wymienionych w art. 13b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…) nie oznacza jeszcze pełnienia przez niej służby na rzecz totalitarnego państwa. Nowelizując na mocy w/w ustawy z 16 grudnia 2016r. ustawę emerytalną i wprowadzając do niej przepisy art.15c przewidujący obniżenie świadczenia ubezpieczonej ustawodawca dał podstawy do ingerencji w uprawnienie emerytalne ubezpieczonego w oparciu o przesłankę służby na rzecz państwa totalitarnego, która to przesłanka biorąc pod uwagę sposób redakcji art.13b ustawy emerytalnej jest wypełniona przez fakt pełnienia służby w określonej ustawowo formacji w określonym ustawowo czasie. Poza ustawowymi ramami przesłanki służby na rzecz totalitarnego państwa jako przesłanki obniżenia świadczeń emerytalno-rentowych, ustawodawca pozostawił faktyczne okoliczności pełnienia służby przez funkcjonariusza określonej formacji, w tym okoliczności związane z indywidualnymi czynami tegoż funkcjonariusza, w szczególności w kontekście ich zgodności z przepisami prawa. Zauważyć jednak należy, że ustawodawca nie podał definicji totalitarnego państwa, ani nie precyzował jakie działania składają się na pojęcie służby na rzecz takiego państwa. W ocenie Sądu pomocne tu będzie posłużenie się w drodze analogii definicją zawartą w preambule do ustawy z dnia 18 października 2006r. (Dz. U. z 2020r. poz. 306, 284, 322) o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów, w rozumieniu tej ustawy praca albo służba w organach bezpieczeństwa państwa komunistycznego, lub pomoc udzielana tym organom przez osobowe źródło informacji polegała na zwalczaniu opozycji demokratycznej, związków zawodowych, stowarzyszeń, kościołów i związków wyznaniowych, łamaniu prawa do wolności słowa i zgromadzeń, gwałceniu prawa do życia, wolności, własności i bezpieczeństwa obywateli. Wskazując na powyższe, po zbadaniu okoliczności sprawy Sąd Okręgowy stwierdził, że sama służba <span class="anon-block">Z. F.</span> w Milicji Obywatelskiej nie stanowi podstawy do obniżenia wysokość świadczenia. W ocenie Sądu poza sporem jest, że organy bezpieczeństwa PRL pełniły w rzeczywistości funkcję policji politycznej i stosowały metody działania naruszające przyrodzone prawa człowieka. Jednakże ogólna negatywna ocena instytucji i organów władzy PRL nie powinna być automatycznie przenoszona na ocenę sytuacji jednostki w kontekście jej uprawnień emerytalnych, czy rentowych, również w kontekście wysokości tych świadczeń. Brak uwzględnienia sytuacji konkretnego świadczeniobiorcy wskazuje na uznanie wszystkich funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa PRL za winnych czynów mających uzasadniać zastosowanie wobec nich środków represyjnych, gdyż za taki środek należy uznać obniżenie świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego. Kryterium „służby na rzecz totalitarnego państwa” określone w art.13b ust.1 ustawy z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym Policji (…) powinno być oceniane na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w tym także na podstawie indywidualnych czynów i ich weryfikacji pod kątem naruszenia podstawowych praw i wolności człowieka (uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 16 września 2020r. w sprawie III UZP 1/20). Tymczasem jak pokazuje przykład służby <span class="anon-block">Z. F.</span> w okresie uznanym przez IPN za okres służby na rzecz totalitarnego państwa ,tj. od 1 sierpnia 1986r. do 15 grudnia 1988r. – odtworzony na ile jest to możliwe na podstawie zachowanych akt osobowych – brak jest przesłanek do stwierdzenia, że w okresie tym <span class="anon-block">Z. F.</span> dopuszczał się zachowań, które zasługiwały na penalizację. Bez wątpienia <span class="anon-block">Z. F.</span> w okresie służby w Milicji Obywatelskiej nie wykonywał zadań związanych ze zwalczaniem organizacji niepodległościowych i osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Z akt osobowych ubezpieczonego wynika, że w okresie od 1sierpnia 1986r. do 15 grudnia 1988r. pełnił służbę na stanowisku inspektora. Do jego zadań należało filmowanie starych akt archiwalnych. Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego przesłuchanego w charakterze strony, ponieważ znajdują one potwierdzenie w dokumentach zebranych w aktach osobowych. Akta te zawierają informacje jakie konkretnie czynności wykonywał ubezpieczony w okresie służby w SB. Z zebranej tam dokumentacji można wywnioskować, że twierdzenia <span class="anon-block">Z. F.</span> są zgodne z prawdą.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd odmówił zastosowania w/w przepisu art.15c ustawy emerytalnej w odniesieniu do ubezpieczonej i na skutek odwołania ubezpieczonej od decyzji z 13 czerwca 2017r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art.477^{<!-- -->14}§2 kpc</a> zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił wysokość emerytury ubezpieczonego na dzień 1 października 2017r. w kwocie obowiązującej przed tą zmianą ,tj. w wysokości 1721,98 złotych brutto miesięcznie.</p> </div>