IV SA/Wr 269/11
Sądy administracyjne2011-12-02
Sygnatura
IV SA/Wr 269/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2011-12-02
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski
Rozstrzygnięcie
*Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wyższej Szkoły Menadżerskiej w L. na postanowienie D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] lutego 2011 nr [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie postanawia : odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., po rozpatrzeniu zażalenia Wyższej Szkoły Menadżerskiej w L. na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej odwołania wniesionego do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. nr [...] i decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., uznało zażalenie za uzasadnione i nie wyznaczono dodatkowego terminu załatwienia sprawy.
W dniu 21 marca 2011 r. wpłynęła do D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca
2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, orzekając w sprawach skarg między innymi na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż określone w ustawie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Podstawową przesłanką warunkującą możliwość zaskarżenia postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym do sądu administracyjnego jest to, czy służy na nie zażalenie, chyba że postanowienie kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w kodeksie postępowania administracyjnego. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym - jak w tej sprawie - na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, jest zamknięty.
Postanowienie D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] zostało wydane w trybie art. 37 § 2 k.p.a. Przepis ten ma na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym. Przy czym nie określa on w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia, rozpoznający zażalenie na bezczynność organu, - który winien rozstrzygnąć sprawę - ma zażalenie to rozstrzygnąć. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii - jak w tym przypadku bezczynności organu - wynikających w toku tego postępowania lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie.
Skarga na tego rodzaju postanowienia jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Osobie, która wyczerpała tryb postępowania przed organami administracji publicznej w sprawie bezczynności przysługuje samoistna skarga do sądu administracyjnego na bezczynność.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a – orzekł jak w sentencji.