II SA/Op 232/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Ujeździe z dnia 30 marca 2020 r., Nr XVIII.144.20 w przedmiocie ustalenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz zasad usytuowania miejsc sprzedaży tych napojów na terenie gminy postanawia umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Wojewoda Opolski, działając w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2277), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, pismem z dnia 15 lipca 2020 r., skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ujeździe z dnia 30 marca 2020 r., Nr XVIII.144.2020, w przedmiocie ustalenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz zasad usytuowania miejsc sprzedaży tych napojów na terenie gminy, wnosząc o stwierdzenie nieważności tej uchwały w części obejmującej § 2 z powodu istotnego naruszenia prawa. Wojewoda Opolski wskazał, że w zaskarżonym § 2 ust. 1 kwestionowanej uchwały Rady Miejskiej w Ujeździe z dnia 30 marca 2020 r. ustalono, że punkty sprzedaży i podawania napojów alkoholowych nie mogą być usytuowane w odległości mniejszej niż 10 metrów od żłobków, przedszkoli, szkół podstawowych, kościołów, zbiorników wodnych oraz przystani. Z kolei w § 2 ust. 2 przedmiotowej uchwały Rada Miejska w Ujeździe wskazała sposób pomiaru tej odległości dla obiektów ogrodzonych oraz nieogrodzonych. Zdaniem organu nadzoru § 2 kwestionowanej uchwały w istotny sposób narusza art. 1 oraz art. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez ustalenie zbyt bliskiej odległości pomiędzy miejscami sprzedaży i podawania napojów alkoholowych a miejscami chronionymi, co koliduje z koniecznością realizowania przez gminę obowiązku ograniczania dostępności do alkoholu, bowiem punkt sprzedaży napojów alkoholowych może być zlokalizowany w odległości mniejszej niż 50 metrów od miejsc chronionych. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Ujazdu wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że Rada Miejska w Ujeździe w ramach uprawnień autokontrolnych wyeliminował zaskarżoną uchwałę z obiegu prawnego. Na sesji Rady Miejskiej w Ujeździe w dniu 24 sierpnia 2020 r. została podjęta uchwała w sprawie uchylenia uchwały nr XVIII.144.2020 z dnia 30 marca 2020 r. w sprawie ustalenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz zasad usytuowania miejsc sprzedaży tych napojów na terenie gminy Jednocześnie oświadczył, że zaskarżona uchwała nie wywołała jakichkolwiek skutków prawnych. W załączeniu przesłał uchwałę Rady Miejskiej w Ujeździe z dnia 24 sierpnia 2020, Nr XXI.165.2020 o uchyleniu uchwały Rady Miejskiej w Ujeździe z dnia 30 marca 2020 r., Nr XVIII.144.2020, w całości. Na wezwanie Sądu z dnia 14 września 2020 r., Wojewoda Opolski oświadczył w piśmie procesowym z dnia 18 września 2020 r. (data stempla pocztowego), że uchwała z dnia 24 sierpnia 2020 r., Nr XXI.165.2020, uchylająca zaskarżoną uchwałę, została zbadana i uznana za zgodną z prawem oraz ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego dnia 26 sierpnia 2020 r., poz. 2343. Skarżący wskazał, że przychyla się do wniosku strony przeciwnej o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi wtedy, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego, na skutek m.in. uchylenia tego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, System Informacji Prawnej LEX nr 188791). Z opisaną sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Uchwała Nr XVIII.144.2020 Rady Miejskiej w Ujeździe będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego została wyeliminowana z obrotu prawnego i przestała istnieć, wobec uwzględnienia w całości skargi i żądania skarżącego, albowiem na sesji w dniu 24 sierpnia 2020 r. Rada Miejska w Ujeździe podjęła uchwałę Nr XXI.165.2020 skutecznie uchylającą zaskarżoną uchwałę. Ponadto, jak wynika z oświadczenia Burmistrza Ujazdu, na podstawie zaskarżonej uchwały nie podjęto żadnych działań wywołujących skutki prawne. Przychodzi w tym miejscu wyjaśnić, że przepis art. 54 § 3 P.p.s.a, umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została, zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. samokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku, z czym przysługuje od niego skarga do sądu administracyjnego. Jak już wyżej wskazano zaskarżona uchwała została przez organ wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie dozwolonej autokontroli, przewidzianej w powołanym art. 54 § 3 P.p.s.a. i nie wywołała skutków prawnych, a zatem postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Reasumując, w niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że utrata mocy obowiązującej zaskarżonej uchwały nastąpiła w związku z uwzględnieniem w całości wniesionej skargi. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji