II OZ 1078/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. i R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 255/08 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. M. i R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi M. postanawia: zażalenie oddalić. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek M. M. i R. M. do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi M.. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, M. M. i R. M. otrzymali ww decyzję w dniu 13 marca 2008 r.. W dniu 15 kwietnia 2008 r. wnieśli skargę, z załączonym wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący podnieśli w nim, że nie dochowali terminu do złożenia skargi z uwagi na to, iż od dnia 7 kwietnia 2008 r. do dnia 21 kwietnia 2008 r. M. M. przebywa na zwolnieniu lekarskim a R. M. pracuje poza miejscem zamieszkania i do domu wraca w soboty wieczorem, a nadto choroba dotknęła wszystkich członków rodziny "w związku z czym nikt z nich nie mógł w tym dniu (sobota) złożyć pisma w Urzędzie Pocztowym". Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazał, że złożony wraz ze skargą wniosek nie uprawdopodabniał przyczyn, dla których przywrócenie terminu byłoby zasadne. W ocenie Sądu I instancji podane przez skarżących okoliczności a mianowicie choroba uniemożliwiająca skarżącej M. M. poruszanie się, ustała jak wskazują to w swoim wniosku w dniu 21 kwietnia 2008 r. a choroba męża i dzieci, które uniemożliwiłyby nadanie na poczcie skargi trwały dłużej niż do dnia 12 kwietnia 2008 r. Z załączonej bowiem dokumentacji lekarskiej wynika, że choroba wnioskodawczynie M. M. przypadała tylko na okres od 7 kwietnia 2008 r. do 11 kwietnia 2008 r. Równocześnie Sąd zauważył, że okoliczności powyższe nie wykluczały w następnym - ostatnim roboczym dniu biegnącego terminu do wniesienia skargi tj. w dniu 14 kwietnia 2008 r. możliwości podjęcia przez wnioskodawców takich działań, które mogłyby uchronić ich przed uchybieniem terminu do wniesienia skargi a tym samym należycie zabezpieczyć ich żywotne interesy, na przykład poprzez nadanie w tym ostatnim dniu trzydziestodniowego terminu osobiście przez jednego z małżonków albo przez jedno z ich dzieci przygotowanej wcześniej skargi w jakiejkolwiek placówce pocztowej. W tych warunkach wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi podlegał oddaleniu na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwaną dalej ustawa p.p.s.a Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli M. M. i R. M. i wnieśli o jego uchylenie. Skarżący załączyli do zażalenia kopię zwolnienia lekarskiego, z którego wynika, że M. M. faktycznie przebywała na zwolnieniu lekarskim w dniach między 12 a 18 kwietnia 2008 r. Kwestionując argumentację Sądu odnośnie możliwości nadania skargi w ustawowym terminie podnieśli z kolei, iż najbliższa placówka pocztowa oddalona jest od ich miejsca zamieszkania o 5 km a nadto dzieci skarżących nie mają doświadczenia w wysyłaniu korespondencji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe wymogi na względzie, należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazali w sposób dostateczny, że uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło bez ich winy. Wprawdzie skarżąca skutecznie potwierdziła brak możliwości nadania skargi w ustawowym terminie i biorąc też pod uwagę odległość od Urzędu pocztowego oraz brak doświadczenia dzieci skarżącej w nadawaniu przesyłek można przyjąć, że te okoliczności stanowiłyby podstawę do przywrócenia terminu w przedmiotowej sprawie. Należy jednak pamiętać, że z wyjaśnioną wyżej zasadą nie koreluje fakt, iż za podstawę do wykluczenia winy skarżących może być całotygodniowy pobyt drugiego ze współskarżących w pracy poza miejscem zamieszkania. Wnioskodawcy nie wyjaśnili bowiem dostatecznie jaka przeszkoda mogłaby sprawić, iż skarżący - co prawda - wraca do domu dopiero wieczorem w sobotę lecz przebywając w miejscu pracy korzysta z ustawowych przerw w pracy i chociażby w tym czasie jeżeli nie przed rozpoczęciem dnia pracy lub jego zakończeniem ma on możliwość udania się na pocztę celem wysłania korespondencji. Trudno bowiem założyć, że skarżący R. M. nawet w warunkach jakie nakładają na niego obowiązki służbowe jest zupełnie pozbawiony możliwości takiego działania. Jedynie wówczas można by było założyć, że mimo podjęcia największego w danych warunkach wysiłku nadanie skargi w ustawowym terminie nie było możliwe. Z powyższych względów zażalenie jako niedostatecznie uzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił jako niezasadne.