I C 730/20

<p>Sygn. akt I C 730/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 26 listopada 2020 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Lidia Grzelak</p> <p>Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2020 r. w Ciechanowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">K. K. (1)</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. M.</span> </p> <p>o zapłatę 18333,00 zł</p> <p>I powództwo oddala;</p> <p>II zasądza od powoda <span class="anon-block">K. K. (1)</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block">J. M.</span> kwotę 3617,00 zł ( trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sędzia Lidia Grzelak</p> <p>Sygn. akt I C 730/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">K. K. (1)</span> pozwem z dnia 30 lipca 2020 r. wnosił o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanej <span class="anon-block">J. M.</span> kwoty 18333,00 zł tytułem wykonania umowy wraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 15 listopada 2018 r. do dnia zapłaty.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">J. M.</span> wnosiła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz od powoda <span class="anon-block">K. K. (1)</span> zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p> <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">I.</span> małż. <span class="anon-block">K.</span> byli właścicielami gospodarstwa rolnego położonego we wsi <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">gmina G.</span> Ośrodek ( bezsporne ).</p> <p>W dniu 26 października 1992 r. <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">I.</span> małż. <span class="anon-block">K.</span> zawarli z córkami <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">J. M.</span> umowę darowizny na mocy której, <span class="anon-block">działkę rolną nr (...)</span> darowali na rzecz córki <span class="anon-block">A. M.</span>, zaś <span class="anon-block">działki rolną nr (...)</span> i udział w wysokości ½ części we własności zabudowanej <span class="anon-block">działki nr (...)</span> darowali na rzecz córki <span class="anon-block">J. M.</span>. Jednocześnie <span class="anon-block">J. M.</span> ustanowiła na rzecz rodziców nieodpłatnie i dożywotnio służebność osobistą mieszkania ( umowa k. 30 – 32 ).</p> <p> <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">I.</span> małż. <span class="anon-block">K.</span> mieli czworo dzieci: syna <span class="anon-block">K. K. (1)</span> oraz córki <span class="anon-block">A. M.</span>, <span class="anon-block">B. U.</span> i <span class="anon-block">J. M.</span>. <span class="anon-block">K. K. (4)</span> zmarł dnia 27 września 2010 r., zaś <span class="anon-block">I. K.</span> – 7 maja 2017 r. Nie toczyło się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">K. K. (4)</span> lub <span class="anon-block">I. K.</span> oraz o zachowek po rodzicach ( bezsporne ).</p> <p>W dniu 26 listopada 2010 r. <span class="anon-block">J. M.</span> sprzedała <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> położoną w <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">gmina G.</span> Ośrodek synowi i synowej <span class="anon-block">A. G.</span> i <span class="anon-block">E.</span> małż. <span class="anon-block">M.</span> za 300000,00 zł ( bezsporne ).</p> <p>Do sprzedaży działki jej dzierżawcą był <span class="anon-block">K. K. (1)</span>. Po śmierci ojca <span class="anon-block">K. K. (4)</span> nalegał na sprzedaż nieruchomości. Za zgodą <span class="anon-block">J. M.</span> uzgodnił warunki sprzedaży ( bezsporne ).</p> <p>W okresie kilku miesięcy od sprzedaży nieruchomości, <span class="anon-block">J. M.</span> przelała na rachunek bankowy <span class="anon-block">K. K. (1)</span> kwotę 55000,00 zł, a następnie na rzecz <span class="anon-block">B. U.</span> – 20000,00 zł ( bezsporne )</p> <p>W sprawie I Co 1194/18 toczyło się postępowanie z wniosku <span class="anon-block">B. U.</span> z udziałem <span class="anon-block">J. M.</span> o zawezwanie do próby ugodowej. <span class="anon-block">J. M.</span> nie przystąpiła do ugody ( akta I Co 1194/18 ).</p> <p>Pismem z dnia 30 października 2018 r., doręczonym <span class="anon-block">J. M.</span> dnia 2 listopada 2018 r., <span class="anon-block">K. K. (1)</span> wezwał ją do zapłaty kwoty 18333,00 zł w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia wezwania ( bezsporne ).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt spraw I Co 1194,18, zebranych w sprawie dokumentów, a w szczególności: wezwania do zapłaty wraz z zpo ( k. 5 – 6 ), wypisu aktu notarialnego ( k. 30 – 32 v ), zeznań pozwanej <span class="anon-block">J. M.</span> ( k. 34 – 35, 38 - 39 ), a nadto częściowo zeznań świadka <span class="anon-block">B. U.</span> ( k. 35 – 37 ) oraz zeznań powoda <span class="anon-block">K. K. (1)</span> ( k. 33 – 34, 38 ).</p> <p>Wskazać należy, że – co do zasady – stan faktyczny w niniejszej sprawie nie był pomiędzy stronami sporny, za wyjątkiem okoliczności stanowiącej istotę sporu tj. zawarcie umowy przed 26 października 1992 r. pomiędzy <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">I.</span> małż. <span class="anon-block">K.</span> a <span class="anon-block">B. U.</span>, <span class="anon-block">K. K. (1)</span> i <span class="anon-block">J. M.</span>, zobowiązującą ją do zapłaty na rzecz siostry <span class="anon-block">B. U.</span> i brata <span class="anon-block">K. K. (1)</span> po 1/3 ceny w związku ze sprzedażą gospodarstwa rolnego darowanego jej przez rodziców.</p> <p>Z uwagi na przedmiot procesu, istotne znaczenie ma ocena zeznań stron i świadka <span class="anon-block">B. U.</span>, przy uwzględnieniu, że brak jest dokumentów potwierdzających chociażby pośrednio istnienie przedmiotowej umowy. Zaznaczyć przy tym należy, że dowody w postaci zeznań świadka i stron odnoszą się do umowy, która – jak twierdzi powód - miała być zawarta przez 26 października 1992 r.</p> <p>W ocenie Sądu, zeznania powoda <span class="anon-block">K. K. (1)</span> i świadka <span class="anon-block">B. U.</span> nie zasługują na wiarę w zakresie istnienia umowy, z której powód wywodzi skutki prawne. Niewątpliwie, zarówno powód <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, jak i świadek <span class="anon-block">B. U.</span>, otrzymali po sprzedaży nieruchomości 26 listopada 2010 r. przez pozwaną <span class="anon-block">J. M.</span> określone kwoty, jednakże brak jest okoliczności potwierdzających, że nastąpiło to w wykonaniu umowy zawartej z rodzicami.</p> <p>Odnosząc się szczegółowo do zeznań powoda <span class="anon-block">K. K. (1)</span> i świadka <span class="anon-block">B. U.</span>, wskazać należy, że zapewne w rodzinie przed 1992 r. prowadzone były rozmowy, które z rodzeństwa przejmie prowadzenie gospodarstwa rolnego po rodzicach. Bezspornym jest, że ostatecznie gospodarstwo zostało podzielone pomiędzy dwie córki <span class="anon-block">J. M.</span> i <span class="anon-block">A. M.</span>, z tym, że wprawdzie <span class="anon-block">J. M.</span> otrzymała większą część gospodarstwa, która została jednak obciążona służebnością osobistą mieszkania na rzecz rodziców. <span class="anon-block">J. M.</span> sprawowała również bezpośrednią opiekę nad rodzicami do ich śmierci.</p> <p>W ocenie Sądu, trudno uznać, aby przy tych uzgodnieniach, na które wskazuje powód i świadek <span class="anon-block">B. U.</span> nie była obecna siostra stron <span class="anon-block">A. M.</span>, skoro ona również otrzymała część gospodarstwa. Z jednej strony miało jej nie być przy tych uzgodnieniach, z drugiej – jak twierdzi świadek <span class="anon-block">B. A.</span> <span class="anon-block">M.</span>, jak również jej syn, nabywca nieruchomości, wiedzieli o tych uzgodnieniach w zakresie zapłaty części wartości nieruchomości przy sprzedaży nieruchomości przez pozwaną. Nie było przeszkód powołania tych osób na świadków, tym bardziej, że nie byli oni, pomimo więzi rodzinnych, zainteresowani rozstrzygnięciem tego sporu. Skoro <span class="anon-block">G. M.</span> wiedział o umowie, a uzgodnienie sprzedaży nastąpiło faktycznie przez powoda <span class="anon-block">K. K. (1)</span> za zgodą <span class="anon-block">J. M.</span>, nie było również przeszkód, aby przy sprzedaży nieruchomości, część środków finansowych została przez nabywców przekazana bezpośrednio na rzecz powoda i świadka <span class="anon-block">B. U.</span>. Nie było również przeszkód, aby tego rodzaju zobowiązanie co do zapłaty określonej, choćby opisowo, kwoty został wpisany w umowie z dnia 26 października 1992 r.</p> <p>Zauważyć należy również, że do sprzedaży nieruchomości doszło wobec nalegań powoda <span class="anon-block">K. K. (1)</span> bezpośrednio po śmierci drugiego z rodziców – matki <span class="anon-block">I. K.</span>, która mogłaby potwierdzić istnienie tejże umowy.</p> <p>Tym niemniej, wskazać należy, że ich zeznania co do warunków umowy zawartej z rodzicami nie są logiczne. Trudno uznać bowiem, aby celem dokonanej darowizny była sprzedaż tej nieruchomości przez obdarowaną, a taki jest sens twierdzeń powoda <span class="anon-block">K. K. (1)</span>. Niezrozumiałym wydaje się, aby przewidywano sprzedaż nieruchomości przez obdarowaną, a nikt nie rozważył przypadków losowych np. trwałe kalectwo lub śmierć obdarowanej czy też przekazanie przez nią gospodarstwa rolnego następcy, jak też że nie rozważono kwestii ewentualnego terminu w jakim ma dojść do sprzedaży nieruchomości np. nie wcześniej niż 5 lat od darowizny, po śmierci rodziców, po ukończeniu przez pozwaną określonego wieku.</p> <p>Sąd zważył co następuje:</p> <p>W ocenie Sądu, powództwo <span class="anon-block">K. K. (1)</span> nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Jak wskazano powyżej, powód <span class="anon-block">K. K. (1)</span> swoje roszczenie wywodzi z umowy ustnej zawartej przed dniem 26 października 1992 r. zawartej z rodzicami <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">I.</span> małż. <span class="anon-block">K.</span> i siostrą <span class="anon-block">J. M.</span> jako zobowiązaną do zapłaty.</p> <p>W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom powoda <span class="anon-block">K. K. (1)</span> nie doszło do zawarcia umowy o treści zobowiązującej pozwaną <span class="anon-block">J. M.</span> do zapłaty na jego rzecz oraz siostry <span class="anon-block">B. U.</span> po 1/3 ceny sprzedaży gospodarstwa rolnego. Okoliczności przemawiające za takim wniosek zostały omówione powyżej. Potwierdzeniem zawarcia umowy tej treści nie jest również przekazanie na rzecz powoda i <span class="anon-block">B. U.</span> określonych kwot przez pozwaną <span class="anon-block">J. M.</span>. Niewątpliwie, czemu pozwana <span class="anon-block">J. M.</span> nie przeczy, środki te pochodziły właśnie ze umowy sprzedaży nieruchomości z dnia 26 listopada 2010 r., co nie jest jednakże jednoznaczne w wykonaniem obowiązku, na który powołuje się powód, a wskazuje – być może – jedynie na dobrą wolę pozwanej i jej chęć pomocy rodzeństwu. To powód <span class="anon-block">K. K. (1)</span> zobowiązany był do wykazania, że otrzymana kwota 55000,00 zł stanowiła wykonanie części zobowiązania obciążającego pozwaną <span class="anon-block">J. M.</span>. Powód nie przedstawił chociażby potwierdzenia otrzymania środków, z którego wynika tytuł wpłaty. Pomimo wielu lat od sprzedaży nieruchomości do śmierci <span class="anon-block">I. K.</span>, jak również częstych kontaktów osobistych z matką, powód nie podjął żadnych działań zmierzających do wypłaty przez pozwaną należnych mu – jak twierdzi – pieniędzy, czy też chociażby potwierdzenia przez matkę <span class="anon-block">I. K.</span> zawarcia przed dniem 26 października 1992 r. umowy zobowiązującej pozwaną do zapłaty na jego rzecz trzeciej części środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości.</p> <p>W związku z powyższym Sąd powództwo oddalił, uznając je za niezasadne.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, obciążając ich zwrotem w zakresie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz pozwanej <span class="anon-block">J. M.</span> powoda <span class="anon-block">K. K. (1)</span>. Wysokość tych kosztów Sąd ustalił stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie przy uwzględnieniu wskazanej wartości przedmiotu sporu oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa ( 17,00 zł ).</p> </div>