I Ns 332/15

<p>Sygn. akt I Ns 332/15</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 26 listopada 2020 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Tczewie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie: Przewodniczący Sędzia Dominika Czarnecka</p> <p>Protokolant: Marta Antonowicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. w Tczewie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">M. C.</span>,<span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">K. C. (1)</span> i <span class="anon-block">A. C.</span> </p> <p>o stwierdzenie nabycia spadku</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>1.  stwierdzić, że spadek po <span class="anon-block">K. C. (2)</span>, zmarłym w dniu 26 sierpnia 2013 r. w <span class="anon-block">T.</span>, ostatnio przed śmiercią mającym miejsce zwykłego pobytu w <span class="anon-block">T.</span>, na podstawie ustawy nabyli z dobrodziejstwem inwentarza:</p> <p>- wnuczka <span class="anon-block">A. C.</span>,</p> <p>- wnuk <span class="anon-block">K. C. (1)</span>,</p> <p>- wnuk <span class="anon-block">I. C.</span> </p> <p>każdy w 1/3 części spadku;</p> <p>2.  ustalić i przyznać kurator <span class="anon-block">A. M.</span> kwotę 120 (sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie nieznanego z miejsca pobytu uczestnika <span class="anon-block">M. C.</span>, którą to kwotę wypłacić ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Tczewie – z zaliczki wpłaconej przez wnioskodawcę;</p> <p>3.  ustalić, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, uznając je za uiszczone w całości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I Ns 332/15</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Uzasadnienie pkt 2 . i 3. postanowienia z 26 listopada 2020 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Postanowieniem z dnia 26 listopada 2020 r. Sąd Rejonowy w sprawie z wniosku <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> z udziałem <span class="anon-block">M. C.</span>, <span class="anon-block">I. C.</span>, <span class="anon-block">K. C. (1)</span> i <span class="anon-block">A. C.</span> stwierdził nabycie spadku po <span class="anon-block">K. C. (2)</span> (pkt 1); ustalił i przyznał kurator <span class="anon-block">A. M.</span> kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie nieznanego z miejsca pobytu uczestnika <span class="anon-block">M. C.</span>, nakazując wypłatę tej kwoty z zaliczki wpłaconej przez wnioskodawcę (pkt 2), a nadto Sąd ustalił, że każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, uznając je za uiszczone w całości (pkt 3).</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->O kosztach postępowania orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 kpc</a>, nie znajdując podstaw do odstąpienia od zasady w tym przepisie wyrażonej. Zasady orzekania o kosztach postępowania nieprocesowego zostały uregulowane odmiennie niż zasady orzekania o kosztach procesu. Z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520)">art. 520 kpc</a> wynika, iż uczestnika postępowania obciążają koszty tej czynności, której sam dokonał, jak i koszty czynności podjętej w jego interesie, także przez sąd, na jego wniosek lub z urzędu. Zasadą jest zatem, iż koszty poniesione przez uczestników nie podlegają wzajemnemu rozliczeniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 kpc</a>). Powyższa zasada jest nienaruszalna wtedy, gdy uczestnicy są w równym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania lub mimo braku tej równości ich interesy są wspólne. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt III CZ 46/10 w sprawach o stwierdzenie nabycia spadku interes wszystkich uczestników jest zazwyczaj zbieżny, oczekują oni bowiem na stwierdzenie nabycia spadku niezależnie od tego, czy sami i - w jakim udziale - dziedziczą (vide OSNC 2011/7-8/88).</strong> </p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek wnioskodawcy i poniesionymi przez niego kosztami postępowania obciążyć uczestników. To wnioskodawca zainicjował niniejsze postępowania i to jego działania generowały koszty. To na nim spoczywał obowiązek wskazania adresów uczestników postępowania. Wobec zaś niewypełnienia tego obowiązku Sąd ustanowił kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika <span class="anon-block">M. C.</span> celem reprezentowania go. Wynagrodzenie kuratora to kwota 120 zł, którą wnioskodawca w toku postępowania już uiścił ( § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej- Dz.U. z 2013 r. poz. 1476 oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Koszty ogłoszenia prasowego również zobligowany jest ponieść wnioskodawca, gdyż to on wszczął postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku. Koszty te opiewały na kwotę 500, 61 zł, zaś skarżący na ich poczet uiścił 700 zł. W tym stanie rzeczy zarządzeniem z 26 listopada 2020 r. nakazano zwrot różnicy w/w kwot, tj. kwoty 199, 39 zł, co nastąpi po uprawomocnieniu się orzeczenia.</p> <p>W związku z tym orzeczono jak w pkt 2. i 3. sentencji orzeczenia, wskazując, że wnioskodawca poniósł już wszelkie koszty. Zgodnie zaś z w/w zarządzeniem po uprawomocnieniu orzeczenia Sąd zwróci wnioskodawcy 199,39 zł.</p> </div>