VI Ka 134/20

Sądy powszechne2020-11-27

Sygnatura

VI Ka 134/20

Data orzeczenia

2020-11-27

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Andrzej Tekieli (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 454 § 1 kpk, art. 216 § 1 kk

Treść orzeczenia

Sygn. akt VI Ka 134/20 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 27 listopada 2020 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:  Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli  Protokolant Katarzyna Rubel po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2020 r. sprawy  A. C. ur. (...) w K. s. E., K. z domu K. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 kk</a> z powodu apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 10 stycznia 2020 r. sygn. akt II K 102/19 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A. C. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kamiennej Górze do ponownego rozpoznania. <table> <colgroup> <col width="3"/> <col width="35"/> <col width="6"/> <col width="2"/> <col width="9"/> <col width="11"/> <col width="44"/> <col width="20"/> <col width="13"/> <col width="55"/> <col width="120"/> <col width="11"/> <col width="8"/> <col width="36"/> <col width="12"/> <col width="21"/> <col width="120"/> <col width="11"/> <col width="10"/> <col width="22"/> <col width="61"/> <col width="71"/> <col width="22"/> </colgroup> <tr> <td colspan="23"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="6"> VI Ka 134/20 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="3"> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z 10 stycznia 2020 r., sygn. akt II K 102/19 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☒ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ obrońca oskarżonego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="10"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="13"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="9"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="9"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="9"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☒ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☒ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☐ </td> <td colspan="20"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☐ </td> <td colspan="20"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☒ </td> <td colspan="10"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="8"> zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Lp. </td> <td colspan="4"> Oskarżony </td> <td colspan="8"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> -------------------- </td> <td colspan="8"> ------------------------------------------------------- </td> <td colspan="3"> -------------- </td> <td colspan="2"> ------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Lp. </td> <td colspan="4"> Oskarżony </td> <td colspan="8"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> -------------------- </td> <td colspan="8"> ------------------------------------------------------- </td> <td colspan="3"> -------------- </td> <td colspan="2"> ------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2.2. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="4"> Dowód </td> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="4"> -------------------------------- </td> <td colspan="12"> ---------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="4"> Dowód </td> <td colspan="12"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ----------------- </td> <td colspan="4"> -------------------------------- </td> <td colspan="12"> -------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Lp. </td> <td colspan="18"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="13" colspan="5"> </td> <td colspan="14"> 1. obrazy przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dokonanie dowolnej, z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oceny dowodów skutkujących błędnym przyjęciem, że oskarżony swoim zachowaniem nie wypełnił znamion czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 k.k.</a> albowiem wyjaśnienia oskarżonego wprost wskazują na to, iż kierował, on w dniu 29 marca 2019 r. pod adresem B. N. wyzwiska, w tym nie wykluczył on, iż mógł użyć słów obraźliwych (choć nie taką ilość jak w akcie oskarżenia), czy też, iż powinien się leczyć, nadto świadek G. S. (1) potwierdził fakt, iż tego dnia to oskarżony, bez przyczyny zatrzymał się widząc B. N., i od razu zaczął go wyzywać obraźliwymi słowami, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia, albowiem dokonując błędnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd niesłusznie uniewinnił oskarżonego. </td> <td colspan="4"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> 2. obrazy przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu z zeznań świadka G. S. (1), w zakresie w jakim Sąd I instancji uznał, iż zeznania te są wiarygodne, albowiem świadek miał opisać zdarzenie używając dosłownie słów, jakie zostały użyte przez oskarżyciela w zawiadomieniu o przestępstwie, podczas gdy świadek w zakresie słów kierowanych przez oskarżonego do B. N. zeznał jedynie, iż oskarżony miał zwrócić się słowami: „…No uderz mnie, kurwa uderz mnie…”, co stoi w sprzeczności z treścią zawiadomienia, o którym wskazał Sąd (k. 1), co tym samym nie mogło skutkować przyjęciem przez Sąd Rejonowy za niewiarygodne zeznania tego świadka. </td> <td colspan="4"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> 3. błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie, iż oskarżony nie znieważył B. N. w dniu 29 marca 2019 r., znaczy, nie kierował wobec niego wyrażeń mogących stanowić zniewagę w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 k.k.</a>, podczas gdy faktom tym przeczą nie tylko zeznania B. N., ale również i wyjaśnienia oskarżonego, który nie zaprzeczył, iż kierował wobec oskarżyciela prywatnego obraźliwe słowa, czy też, że powinien się leczyć, co miało wpływ na treść orzeczenia, albowiem całkowicie odmienne ustalenia stanu faktycznego od rzeczywistego doprowadziły do niesłusznego uniewinnienia oskarżonego. </td> <td colspan="4"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> 4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę rozstrzygnięcia polegający na uznaniu, iż „osobą podsycającą konflikt” pomiędzy oskarżonym a oskarżycielem jest B. N., podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że to zachowanie oskarżonego względem oskarżyciela stanowi przejaw jego nękania poprzez ciągłe wyrządzanie szkody oskarżycielowi, który broniąc się przed działaniami oskarżonego, korzysta z przysługujących mu uprawnień w ramach przepisów prawa, nie próbując „wymierzać sprawiedliwość” poprzez zachowania, jak w akcie oskarżenia przeciwko oskarżonemu. </td> <td colspan="4"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> 5. naruszenie treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> poprzez brak możliwości dokonania kontroli instancyjnej zapadłego orzeczenia w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424 pkt. 3)">pkt 3</a> z uwagi na brak wskazania w jakiej wysokości Sąd obciążył B. N. kosztami postępowania. </td> <td colspan="4"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> 6. naruszenie treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 628;art. 628 pkt. 1)">art. 628 pkt 1 k.p.k.</a> poprzez zasądzenie od B. N. kosztów procesu poniesionych przez oskarżonego, w sytuacji, gdy oskarżony, ani jego obrońca takiego wniosku nie składali. </td> <td colspan="4"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Ad. 1 - Ad. 4 Trafny był zarzut obrazy przepisu prawa procesowego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oraz błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. Bezsporny w realiach niniejszej sprawy konflikt między oskarżonym A. C. i B. N. wymagał od sądu szczególnie wnikliwej i wszechstronnej oceny dowodów zgromadzonych w niniejszej sprawie. Sąd Rejonowy nie sprostał jednak temu zadaniu, pomijając istotne dla takiej oceny elementy, a przy tym w niektórych aspektach, zaprezentował własny punkt widzenia, który nie ma wystarczającego oparcia w zgromadzonych dowodach, zajmując przy tym w pisemnych motywach kategoryczne stanowisko co do poszczególnych kwestii. Zasadniczym powodem, dla którego Sąd I instancji uznał za niewiarygodne zeznania świadków B. N. i G. S. (1) w zakresie znieważenia oskarżyciela prywatnego przez oskarżonego jest wieloletni konflikt między stronami na tle sąsiedztwa i użytkowania gruntów rolnych. Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, że to oskarżyciel dąży do wyrządzenia dolegliwości oskarżonemu, domagając się jego ukarania, a oskarżenie – w sprawie niniejszej – o zniewagi jest jednym z przejawów takiego konfliktowego zachowania się B. N.. Ustalenie to słusznie zakwestionował pełnomocnik oskarżyciela prywatnego w apelacji. Z zeznań B. N. wynika, że w okolicznościach opisanych w akcie oskarżenia, oskarżony A. C. wyszedł z samochodu i zaczął wyrażać do niego pretensje o to, że oskarżyciel donosi na niego. Dalej oskarżony zaczął wyzywać go słowami takimi jak opisano w protokole przyjęcia ustnej skargi o przestępstwie ściganym z oskarżenia prywatnego ( k. 1 ). Następnie oskarżony i oskarżyciel zaczęli się słownie przekomarzać, ale B. N. nie odpowiedział wulgarnymi wyrażeniami na jego wyzwiska. Wtedy oskarżony podszedł do niego i wyglądało to tak, jakby chciał go uderzyć ( k. 21 ). Sąd Okręgowy stwierdza, że zeznania oskarżyciela znajdują potwierdzenie w relacji świadka G. S. (1). Z zeznań G. S. jednoznacznie wynika, że oskarżony zatrzymał swój samochód, wysiadł z niego i zaczął wyzywać oskarżyciela. W pewnym momencie oskarżony podniósł rękę, jakby chciał uderzyć B. N., jednak się wstrzymał i tego nie zrobił. W reakcji na to zachowanie oskarżyciel zwrócił się do oskarżonego słowami „No uderz mnie, kurwa uderz mnie” ( k. 31 ). W ocenie Sądu Okręgowego zeznania świadka G. S. potwierdzają to, że A. C. w okolicznościach opisanych w akcie oskarżenia wyzywał B. N.. Co istotniejsze, oskarżony w swoich wyjaśnieniach nie zaprzeczał, że kierował wobec oskarżyciela obraźliwe słowa, czy też, że powinien się leczyć ( k. 20 – odwrót ). Brak jest jakichkolwiek podstaw dla stwierdzenia, że zeznania świadka G. S. są niewiarygodne z tych powodów, że świadek jest byłym pracownikiem oskarżonego a nadto, miał on w niniejszej sprawie opisać zdarzenie używając dokładnie takich słów, jakie zostały użyte przez oskarżyciela w zawiadomieniu o przestępstwie. Analizując treść zawiadomienia oraz treść zeznań ww. świadka, nie sposób doszukać się takich okoliczności. Również to, że świadek G. S. jest byłym pracownikiem oskarżonego, nie oznacza, że pozostaje z nim w konflikcie i przez to wspiera oskarżenie B. N.. Ustalenie to nie znajduje oparcia w zgromadzonych dowodach. Rację ma skarżący, że sam fakt, iż strony są skonfliktowane, czy też B. N. kierował przeciwko oskarżonemu zawiadomienia czy pisma do różnych instytucji nie stanowi o bezprawności działania oskarżyciela. Nie można stracić z pola widzenia, że świadek G. S. potwierdził fakt wskazywany przez oskarżyciela, że to oskarżony widząc B. N., zatrzymał się i zaczął go wyzywać obraźliwymi słowami. W świetle tych okoliczności traci rację bytu argumentacja Sądu Rejonowego o prowokacyjnym zachowaniu oskarżyciela. Zważywszy na treść zeznań złożonych przez G. S. (1) i B. N. i potrzebę ich dokładnej oceny zgodnie z regułami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, której to oceny Sąd I instancji nie dokonał, nieuprawnione było stanowisko tego Sądu, że nie można ustalić, iż oskarżony A. C. nie znieważył oskarżyciela w okolicznościach opisanych w prywatnym akcie oskarżenia. Skarżący słusznie zatem podniósł, iż oceny i wnioski wyprowadzone przez Sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiadają prawidłowości logicznego rozumowania, a ocena dowodów została dokonana w sposób powierzchowny i dowolny. W konsekwencji ocenę dowodów przeprowadzoną przez Sąd Rejonowy należy uznać za dowolną i przez to sprzeczną z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Biorąc powyższe pod uwagę, uznać należało, że materiał dowodowy w postaci zeznań oskarżyciela B. N., dla których poparcia znajdują zeznania G. S. (1) dawał pełne podstawy do przypisania oskarżonemu zarzucanego mu czynu. Zeznania oskarżyciela należy ocenić jako wiarygodne. Okoliczności podane w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa B. N. potwierdził na rozprawie głównej. Także zeznania G. S. (1) należy ocenić jako wiarygodne. Potwierdzają one kolejność zdarzeń opisywanych przez oskarżyciela, w szczególności to, że A. C. wysiadł z samochodu i zaczął wyzywać B. N.. Zeznania pozostałych przesłuchanych w sprawie świadków – B. R., H. B. oraz W. C. nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia. Świadkowie ci opisali konflikt między stronami, jednak nie byli bezpośrednimi obserwatorami inkryminowanego zdarzenia. Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim nie przyznawał się do znieważenia oskarżyciela prywatnego należy ocenić jako niewiarygodne. Ich treść nie koresponduje z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Jak już wyżej nadmieniono oskarżony nie zaprzeczał, że kierował w stronę oskarżyciela wyzwiska, a jedynie wskazywał, że nie w takiej ilości jak w akcie oskarżenia. Sąd Okręgowy stwierdza, że określenia skierowane przez oskarżonego pod adresem oskarżyciela, a opisane w prywatnym akcie oskarżenia – są jednoznaczne, mają wydźwięk negatywny i stanowią zniewagę. Zachowanie to wypełniało znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 k.k.</a> Umyślne działanie oskarżonego jest w tym wypadku oczywiste. W tym stanie rzeczy obowiązująca reguła na peius (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>) warunkowała potrzebę uchylenia zaskarżonego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Ad. 5 – 6 Z uwagi na uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, merytoryczne odniesienie się do zarzutu podniesionego w apelacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego w zakresie kosztów postępowania jest bezprzedmiotowe ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a> ). </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> 1. O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. </td> <td colspan="4"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Ad. 1 Wniosek apelacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania zasługiwał na uwzględnienie albowiem zachodziły okoliczności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> tj. Sąd odwoławczy uznał, że istnieją okoliczności uzasadniające skazanie oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="5"> 1. </td> <td colspan="18"> --------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> --------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="5"> 1. </td> <td colspan="18"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> ---------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> --------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="5"> 1. </td> <td colspan="18"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> -------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> --------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> 1.1. </td> <td colspan="16"> ----------------------------------------------------------------------------------- </td> <td colspan="3"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> 2.1. </td> <td colspan="16"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="3"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> 3.1. </td> <td colspan="16"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="3"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> 4.1. </td> <td colspan="16"> Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu </td> <td colspan="3"> ☒ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437 zd. 2)">zdanie drugie</a>) uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest możliwe jedynie, gdy konieczne jest przeprowadzenie na nowo przewodu w całości lub w wypadku, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1)">art. 439 § 1 k.p.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454)">art. 454 k.p.k.</a> W niniejszej sprawie materiał dowodowy został zebrany w komplecie, żadna ze stron nie wnioskowała o jego uzupełnienie. Poddano go następnie ocenie, w całości w toku postępowania odwoławczego. Nie istniała zatem potrzeba przeprowadzania przewodu sądowego na nowo. Nie wystąpiła też żadna z sytuacji, wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1)">art. 439 § 1 k.p.k.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">Art. 454 § 1 k.p.k.</a> wyklucza skazanie przez sąd odwoławczy oskarżonego, którego w pierwszej instancji uniewinniono (z takim rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego mamy do czynienia w niniejszej sprawie). Ze względu zatem na przedstawiony wyżej wynik przeprowadzonej przez Sąd Okręgowy analizy i oceny materiału dowodowego, wyrażający się w potrzebie skazania oskarżonego za zarzucany mu czyn, rozstrzygnięcie zapadłe w pierwszej instancji nie mogło się ostać. W tej sytuacji nie ma możliwości wydania rozstrzygnięcia innego niż kasatoryjne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>). </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Rejonowy szeroko skorzysta z uprawnień jakie daje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 442;art. 442 § 2)">art. 442 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="14"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> </td> <td colspan="14"> ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="15"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="15"> --------------------------------------------------------------------------------------------- </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="22"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> Kolejny numer załącznika </td> <td colspan="8"> 1 </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td colspan="8"> Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td colspan="8"> Sprawstwo i wina oskarżonego </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="10"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="12"> ☒ w całości </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="8"> co do winy </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="8"> co do kary </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="8"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☐ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☐ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☒ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☒ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☐ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☐ </td> <td colspan="19"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☐ </td> <td colspan="19"> brak zarzutów </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> 1.4. Wnioski </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> ☒ </td> <td colspan="10"> uchylenie </td> <td> ☐ </td> <td colspan="8"> zmiana </td> <td> </td> </tr> </table> </div>