Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Gl 518/09

Sądy administracyjne2009-10-05
Sygnatura
II SA/Gl 518/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2009-10-05
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Łucja Franiczek

Rozstrzygnięcie

Zwolniono od kosztów sądowych

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca - Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie oceny legalności prowadzonych robót budowlanych na skutek wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości; 2. ustanowić adwokata. UZASADNIENIE Na skutek wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie J.S. wniosła do Sądu, na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W jego uzasadnieniu podniosła, że jest osoba starszą ([...] lat), schorowaną, a jej jedyny dochód stanowi emerytura w kwocie [...] zł netto. Skarżąca podkreśliła, iż co miesiąc wydatkuje około [...] zł na lekarstwa, a jednocześnie musi wygospodarować środki pieniężne celem zakupu opału na zimę. Skarżąca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie mam żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych W uzupełnieniu danych zawartych w formularzu wniosku referendarz sądowy pismem z dnia [...] wezwał skarżącą do udokumentowania wysokości uzyskiwanej emerytury, nadesłania kserokopii rachunków za energię elektryczną, dostawę wody, odbiór ścieków oraz udokumentowanie wydatków na zakup niezbędnych lekarstw. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2009 r. referendarz sądowy zwolnił J.S. od kosztów sądowych, oddalił natomiast jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W siedmiodniowym terminie do wniesienia sprzeciwu od powyższego postanowienia skarżąca wniosła do Sądu pismo z dnia [...], w którym zwróciła się z prośbą o ustanowienie adwokata podkreślając ponownie, że jest osobą samotną, chorą i nie stać jej na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem fachowego pełnomocnika. Do pisma załączone zostały dokumenty obrazujące jej sytuację materialną (faktury za zakupów leków, opłaty za media oraz odcinki emerytury). Z uwagi na treść tego pisma oraz dochowanie siedmiodniowego terminu Sąd uznał pismo skarżącej za sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 26 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc się zatem do wniosku skarżącej, stwierdzić trzeba, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli w świetle art. 245 § 2 ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata , następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, że powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy została w stosunku do skarżącej spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego przez nią wniosku. Osiągany przez nią dochód w postaci emerytury stanowi kwotę [...] zł, z czego skarżąca obowiązana jest pokryć koszty utrzymania gospodarstwa domowego, takie jak media i podatki oraz te związane z jej osobą w postaci żywności, środków czystości, a z uwagi na zły stan zdrowia ponosi ona także wydatki na lekarstwa. Sąd doszedł zatem do przekonania, że w powyższej sytuacji skarżąca nie jest w stanie poczynić oszczędności w celu pokrycia kosztów postępowania sądowego. Mając na uwadze przytoczoną argumentację, Sąd, działając w trybie art. 260 ustawy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, orzekł jak w sentencji.