IV SA/Wr 72/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Ł. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku z dnia 27 września 2022 r. o sygn. akt IV SA/Wr 72/22 w sprawie ze skargi T. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 28 października 2021 r. nr SKO/SR-418/48/2021 w przedmiocie orzeczenia o zwrocie podania postanawia: odmówić sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku z dnia 27 września 2022 r. sygn. akt IV SA/Wr 72/22 UZASADNIENIE Uzasadnienie: Wyrokiem z dnia 27 września 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 72/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę T. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie orzeczenia o zwrocie podania. Pismem z dnia 25 października 2022 r. skarżący wniósł o sprostowanie nazwiska strony w sentencji wyroku z dnia 27 września 2022 r. W opinii skarżącego jego nazwisko Ł. nie powinno być odmieniane, co wymaga sprostowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z zaś z treścią art. 159 p.p.s.a., wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Z treści tego przepisu wynika, że sprostowanie wyroku może nastąpić nie tylko z urzędu, ale także na wniosek. W rozpoznawanej sprawie strona domagała się sprostowania sentencji orzeczenia w części dotyczącej pisowni nazwiska skarżącego. W jego opinii nazwisko Ł. nie podlega odmianie. Sąd nie podziela tego poglądu, zgodnie z zasadami języka polskiego nazwiska podlegają odmianie. Odmiana polskich nazwisk męskich zakończonych w mianowniku na "a" (także z poprzedzającą głoska twardą lub miękką) odmieniają się jak rzeczowniki pospolite zakończone na "a" (por. Słownik Poprawnej Polszczyzny pod red. Prof. W. Doroszewskiego, wyd. PWN Warszawa 1980 r. str. 383). Zatem odmiana nazwiska skarżącego w sentencji powołanego orzeczenia odpowiada regułom językowym, co oznacza, że nie wystąpił błąd pisarski, a w konsekwencji okoliczności wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. Wobec tego na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.