II SA/Wa 1374/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 15 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. H. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE U Z AS D N I E N I E [...] Rejonowa Komisja Lekarska we [...] orzeczeniem z dnia [...] września 2019 r. nr [...], dokonanym na podstawie skierowania z dnia [...] marca 2019 r., wystawionego przez Dyrektora Zakładu Karnego w [...], celem ustalenia czy rozpoznane u funkcjonariusza Służby Więziennej schorzenia mają związek ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, za które przysługuje zwrot 20% do uposażenia, rozpoznała u R. H. reakcję na [...] i zaburzenia [...] (F [...]) oraz orzekła, że schorzenie to pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (część B pkt 3), a także, że czasowa niezdolność do służby z powodu choroby od [...] kwietnia 2018 r. do [...] kwietnia 2019 r. pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (część B pkt 4). W orzeczeniu wskazano, że zostało ono wydawane na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 sierpnia 2010 r. w sprawie wykazu chorób, z tytułu których funkcjonariuszowi Służby Więziennej przysługuje jednorazowe odszkodowanie (Dz. U. 2016, poz. 736). Orzeczenie to zostało uchylone orzeczeniem Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...], w związku z odwołaniem wniesionym [...] września 2019 r. przez Dyrektora Zakładu Karnego w [...] i przekazane do ponownego rozpoznania przez Rejonową Komisję Lekarską we [...], która dokonała ponownego badania lekarskiego na podstawie skierowania z dnia [...] marca 2019 r. Rejonowa Komisja Lekarska we [...] orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2020 r. rozpoznała c [...] i zaburzenia [...] (F [...]), zaburzenia [...] (E [...]) i [...] (D [...]) oraz orzekła, że czasowa niezdolność funkcjonariusza do służby w okresie od [...] kwietnia 2018 r. do [...] kwietnia 2019 r. nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (część B pkt 4). W orzeczeniu wskazano, że zostało ono wydane na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 345) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 sierpnia 2010 r. w sprawie wykazu chorób, z tytułu których funkcjonariuszowi Służby Więziennej przysługuje jednorazowe odszkodowanie (Dz. U. z 2016 r., poz. 736). Załącznik do tego rozporządzenia zawiera wykaz chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, z tytułu których funkcjonariuszowi Służby Więziennej przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Centralna Komisja Lekarska w [...], w związku z wniesionym przez funkcjonariusza odwołaniem, w dniu [...] maja 2020 r., orzeczeniem nr [...], utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. R. H. wniósł na powyższe orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podniósł, że organ niezasadnie odmówił uznania stwierdzonej u niego choroby, za chorobę spowodowaną szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak stanowi art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 110 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2020 r., poz. 848 z późn. zm.), zdolność fizyczną i psychiczną do służby ustalają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (dalej: "komisje lekarskie MSW"). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że orzeczenia komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych można podzielić na dwie grupy. Pierwsza z nich jest związana z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. Oceniany jest stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby, przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią zatem podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej, na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, przeniesiona na inne stanowisko służbowe, czy też z niej zwalniana. Orzeczenia te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Drugą natomiast grupę orzeczeń wydawanych przez omawiane komisje stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów m.in. odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw. Orzeczenia z tej grupy poddawane są kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach rentowych, emerytalnych, czy odszkodowawczych. Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2488/15, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej należy do drugiej z wymienionych wyżej kategorii. W orzeczeniu organu I instancji, utrzymanym w mocy w oparciu o zaskarżone orzeczenie, nie rozstrzygano kwestii zdolności skarżącego do służby. W części A punkcie 12 tego orzeczenia - "Kategoria zdolności do służby lub pracy" wskazano, iż orzeczenie nie dotyczy tego aspektu. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych skierowania z dnia [...] marca 2019 r., orzeczenia w tym postępowaniu wydawane były na wniosek Dyrektora Zakładu Karnego w [...], celem ustalenia, czy rozpoznane schorzenia mają związek ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, za które przysługuje zwrot 20% do uposażenia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Rejonowa Komisja Lekarska we [...] wskazała, że stwierdzone u skarżącego schorzenie nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, również czasowa niezdolność do służby z powodu choroby, w okresie od dnia od [...] kwietnia 2018 r. do dnia [...] kwietnia 2019 r. nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Centralna Komisja Lekarska utrzymała orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej we [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]. W konsekwencji należało więc stwierdzić, że przedmiot skargi nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.