I GZ 427/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o.o. w K na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 483/18 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w K na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: "WSA") postanowieniem z 17 października 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 483/18 na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") odmówił A Sp. z o.o. w K (dalej: "skarżąca") wstrzymania wykonania decyzji Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania. W uzasadnieniu WSA wskazał, że wnioskodawca wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dalej WSA wskazał, że nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. WSA wskazał ponadto, że skarżąca nie wykazała w jaki konkretny sposób wykonanie zaskarżonej decyzji miałoby spowodować opóźnienia prac w Zespole Pałacowym Goetz w Brzesku oraz spowodować konieczność zwolnienia części jej pracowników, skoro posiada ona zabezpieczone środki na zwrot dotacji, pominęła okoliczność, iż w razie zaistnienia takiej potrzeby w celu ewentualnego zwiększenia aktywów finansowych była w stanie podjąć realne starania na rynku o udzielnie jej pożyczki lub kredytu np. hipotecznego. Za gołosłowne WSA uznał również twierdzenia skarżącej odnośnie trudności jakie miałaby ze sprzedażą nieruchomości, gdyby toczyło się wobec niej postępowanie egzekucyjne. W ocenie Sądu I instancji stanowiły one w istocie jej przypuszczenia i jako takie nie mogły stanowić relewantnych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzuciła WSA naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić jej znaczną szkodę łub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca wniosło o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Małopolskiego z [...] znak [...], ewentualnie o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia WSA oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa prawnego przez radcę prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka wyrządzenia znacznej szkody odnosi się do takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne okoliczności, które - raz zaistniałe - powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide postanowienia NSA: z 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10; z 26 września 2013 r., II FZ 718/13; z 14 sierpnia 2019 r., I GZ 240/19; z 15 listopada 2015 r., I GZ 382/19; te i kolejne cytowane orzeczenia dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwoliłyby sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (vide postanowienia NSA: z 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12; z 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11; z 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10; z 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z 14 lutego 2019 r., sygn. akt I GZ 14/19; z 28 lutego 2019 r., sygn. akt 50/19; z 14 sierpnia 2019 r., sygn. akt I GZ 240/19 z ; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207). Ustawodawca zdecydował się na uzależnienie udzielenia ochrony tymczasowej od sądowej oceny okoliczności poszczególnych przypadków. Ocena ta wymaga dla swej miarodajności dysponowania przez sąd konkretnymi i aktualnymi danymi dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy (i poparcia ich - przez stronę - dowodami w postaci dokumentów źródłowych), dopiero bowiem ich konfrontacja z ewentualnymi wynikającymi z zaskarżonej decyzji konsekwencjami, może prowadzić do stwierdzenia wystąpienia przesłanki zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżąca ograniczyła się do ogólnikowego przedstawienia skutków wykonania decyzji, które nie znalazły potwierdzenia w dokumentach obrazujących jej sytuację finansową i materialną aktualną na dzień złożenia wniosku. W związku z powyższym WSA prawidłowo ocenił, że nie zostały spełnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak bowiem wykazał Sąd I instancji na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach rozpoznawanej sprawy, skarżąca dysponowała środkami finansowymi oraz możliwościami pozyskania dodatkowych środków, umożliwiającymi jej zwrot dofinansowania. Co więcej, jak słusznie wskazał WSA, skarżąca w piśmie z 19 kwietnia 2018 r. zadeklarowała gotowość do ustanowienia hipoteki umownej na nieruchomości położonej w Brzesku, dla której Sąd Rejonowy w Brzesku IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr KW TR1B/00066039/1, składającej się z działki ewidencyjnej nr 2339/1 o pow. 13,8690 m2, a której wartość przekracza roszczenia organu z tytułu zwrotu dofinansowania (k. 20 akt sądowych). Ponadto, wbrew zarzutom skarżącej, WSA odniósł się do jej argumentacji zawartej w piśmie z 16 maja 2018 r. WSA wskazał przy tym, że całokształt okoliczności przedstawionych przez skarżącą i uzasadniających je dokumentów, nie jest wystarczający do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie sprawy zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Dodatkowo należy wskazać, że z akt sprawy wynika, że WSA oddalił skargę spółki wyrokiem z 12 marca 2019 r. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, która zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2019 r. została wpisana do repertorium I SK pod sygnaturą I GSK 2151/19 i na dzień wydania niniejszego postanowienia nie został wyznaczony termin rozprawy. W związku z powyższym wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez organ albo sąd pierwszej instancji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc zarówno wyroku wydanego po rozpoznaniu skargi (uwzględniającego albo oddalającego skargę), jak i postanowień o odrzuceniu skargi albo umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego. Zatem w razie istnienia na obecnym etapie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca może złożyć należycie uzasadniony i udokumentowany wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.