I Ns 188/22
Sądy powszechne2025-09-18
Sygnatura
I Ns 188/22
Data orzeczenia
2025-09-18
Rodzaj
DECISION
Sędziowie
Krzysztof Dziewulski (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Streszczenie
Po upływie lat 30 posiadacz nieruchomości nabywa własność choćby uzyskał posiadanie w złej wierze
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt I Ns 188/22</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p> Dnia 18 września 2025 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Sanoku I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: Sędzia Krzysztof Dziewulski</p>
<p>Protokolant: sekretarz sądowy Aleksandra Pondel</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 18 września 2025r. w <span class="anon-block">S.</span>
</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">M. D.</span>
</p>
<p>z udziałem Gminy Miasta <span class="anon-block">S.</span>
</p>
<p>o zasiedzenie</p>
<p>
<strong>
<!-- -->p o s t a n a w i a:</strong>
</p>
<p>I.
Stwierdzić, że wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. D.</span> nabyła przez zasiedzenie z dniem 31 grudnia 2021r. nieruchomość położoną w <span class="anon-block">S.</span> o numerze ewidencyjnym <span class="anon-block">(...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w<span class="anon-block">S.</span> V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>II.
Orzec, iż każda ze stron ponosi koszty związane ze swym udziałem <br/>w sprawie.</p>
<p>Sygn. akt I Ns 188/22</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Postanowienia z 18 września 2025r.</p>
<p>We wniosku złożonym do Sądu Rejonowego w Sanoku 27 kwietnia 2022 roku wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. D.</span> żądała stwierdzenia nabycia przez nią w drodze zasiedzenia prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w <span class="anon-block">S.</span> o numerze <span class="anon-block">(...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">S.</span> V wydział ksiąg wieczystych prowadzi księgę wieczystą <span class="anon-block">(...)</span>. W uzasadnieniu wskazała, iż od 1991 roku samoistnie posiada nieruchomość o powierzchni ponad 1 ha wraz z przylegającą do niej działką będącą przedmiotem zasiedzenia o powierzchni 0,4991 ha. Posiadanie tej działki przejęła od brata a stanowiła ona własność dalszej rodziny <span class="anon-block">M.</span>. Wg wnioskodawczyni posiadanie było samoistne , spokojne i nieprzerwane.</p>
<p>W odpowiedzi na wniosek z 30 czerwca 2022 roku uczestnik Gmina Miasta <span class="anon-block">S.</span> wniósł o oddalenie wniosku w całości, wskazując iż jest on bezzasadny, gdyż nie zostały spełnione przesłanki ustawowe do zasiedzenia w szczególności nie upłynął wymagany okres posiadania. Wskazał, iż nieruchomość objętą wnioskiem o zasiedzenie Gmina nabyła aktem notarialnym z 30 lipca 1999 roku, a przed jej nabyciem przedmiotowa nieruchomość nie znajdowała się w posiadaniu osób trzecich.</p>
<p>Swoje stanowiska strony podtrzymały aż do rozprawy poprzedzającej wydanie postanowienia.</p>
<p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p>
<p>Przedmiotem zasiedzenia jest nieruchomość położona w <span class="anon-block">S.</span> w dzielnicy <span class="anon-block">(...)</span> oznaczona w operacie ewidencji gruntów nr. <span class="anon-block">(...)</span> o powierzchni 0,4991 ha. Od zachodu przylega ona do działki wnioskodawczyni i jest nią jednolicie użytkowana, a dalej w kierunku południowym działki te rozdziela miedza porośnięta drzewami i zakrzaczeniami. Przy północnej granicy działki znajduje się garaż blaszak, a naprzeciwko budynku mieszkalnego wnioskodawczyni znajduje się pole uprawne ogrodzone prowizorycznym ogrodzeniem cofniętym nieznacznie od granicy działki. W stronę południową znajduje się brama, która wygradza część działki <span class="anon-block">(...)</span> do działki własnej wnioskodawczyni <span class="anon-block">(...)</span>. Teren ogrodzony jest częściowo porośnięty trawą i częściowo zaorany. Dalej w stronę południową teren działki <span class="anon-block">(...)</span> jest porośnięty trawą i ma szerokość około 6 m a długość ok 0,5 km. Granice tej działki w terenie zaznaczone są tzw. miedzami śródpolnymi.</p>
<p>Przedmiotowa nieruchomość będąca przedmiotem zasiedzenia stanowiła własność do roku 1972 <span class="anon-block">M. M.</span> w 9/20 częściach , <span class="anon-block">M. D.</span> 6/20 częściach oraz <span class="anon-block">M.</span> z <span class="anon-block">D. M.</span> w 5/20 częściach( <span class="anon-block">(...)</span>).</p>
<p>Na podstawie wniosku z 14 marca 1992r. , aktu własności Ziemi z 1 sierpnia 1972r i postanowienia Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">S.</span> z 29 maja 1991r <span class="anon-block">(...)</span>15 marca 1992r. jako właścicieli wpisano w powyższą księgę <span class="anon-block">J. N.</span> w ¾ częściach i jej córkę <span class="anon-block">M. K.</span> w ¼ części.</p>
<p>Aktem notarialnym z 30 lipca 1999r. <span class="anon-block">J. N.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> sprzedały nieruchomości , w tym działkę będącą przedmiotem niniejszego postępowania Gminie Miasta <span class="anon-block">S.</span>.</p>
<p>Dla nieruchomości tej Sąd Rejonowy w Sanoku prowadzi księgę wieczystą <span class="anon-block">(...)</span> a w rejestrze gruntów oznaczone są powierzchnie użytków i klas gruntów jako grunty zakrzaczone i zakrzewione na użytkach rolnych , pastwiska trwałe i grunty orne ( K 4).</p>
<p>Wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. D.</span> na ulicy <span class="anon-block">(...)</span> w obecnym domu mieszka od roku 1966. W tych latach jej rodzice prowadzili gospodarstwo rolne, a obok na terenie spornym <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">J. M.</span> pracowali na swoim gospodarstwie. Początkiem lat siedemdziesiątych zmarł <span class="anon-block">J. M.</span>, a rodzina <span class="anon-block">D.</span> ( spokrewniona z <span class="anon-block">M.</span>) z pomocą dzieci gospodarując na swoim gospodarstwie z czasem zaczęła użytkować nieruchomości <span class="anon-block">M.</span> siejąc , zbierając i kosząc trawę dla zwierząt.</p>
<p>Pomimo , iż <span class="anon-block">E. N.</span> i <span class="anon-block">J. N.</span> otrzymali Akt Własności Ziemi w 1972 roku na przedmiotową nieruchomość, na gruncie nie pojawili się i byli nieznani sąsiadom i rodzinie <span class="anon-block">M. D.</span>( prawdopodobnie mieszkali w <span class="anon-block">S.</span>).</p>
<p>
<span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">A. D.</span> uzyskali emeryturę rolniczą w 1983 roku i przekazali gospodarstwo rolne bratu wnioskodawczyni <span class="anon-block">J. D.</span>. Gospodarstwo <span class="anon-block">(...)</span> było jednym z większych gospodarstw w tamtym miejscu na przedmieściach <span class="anon-block">S.</span>, tym bardziej że <span class="anon-block">J. D.</span> otrzymał talon na zakup ciągnika <span class="anon-block">(...)</span>, który zarówno używał on jak i wypożyczał sąsiadom. W 1986 roku <span class="anon-block">J. D.</span> dojeżdżał do <span class="anon-block">J.</span> do pracy, a wnioskodawczyni wyjechała do <span class="anon-block">S.</span>. Na gospodarstwie pozostała ich matka , która zajmowała się gospodarstwem wraz z <span class="anon-block">J. D.</span>. Ze względu na wykonywaną pracą w <span class="anon-block">J.</span> i konieczność dojazdów do gospodarstwa , <span class="anon-block">J. D.</span> zdecydował by siostra <span class="anon-block">M. D.</span> wróciła ze <span class="anon-block">S.</span> ,zamieszkała z matką i opiekowała się nią i gospodarstwem. W zamian za to w roku 1991. w okresie świąt Wielkiejnocy przekazał jej posiadanie, własnego gospodarstwa rolnego jak i wciąż uprawianej i koszonej działki <span class="anon-block">(...)</span> po <span class="anon-block">M.</span>. Jeszcze do roku 1996 <span class="anon-block">J. D.</span> przyjeżdżał i pomagał w gospodarstwie rolnym matce i siostrze. Cały czas na swoim polu i na polu spornym uprawiano zboża i ziemniaki natomiast w dalszej części w stronę południową na wąskim pasie gruntu koszono i wypasano krowy.</p>
<p>W latach dziewięćdziesiątych gospodarstwo to w całości prowadziła i decydowała o nim wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. D.</span>. W takim też zakresie i zgodnie z jej wolą gospodarstwo prowadzone jest do dnia dzisiejszego. Na przydomowym areale uprawiane są zboża i warzywa natomiast część działki w stronę południową jest w dalszym ciągu wykaszana. Od kilku lat syn wnioskodawczyni <span class="anon-block">J. D. (1)</span> wspólnie z matką prowadzi gospodarstwo m. inn. hoduje kury i króliki. Działka własna wnioskodawczyni ciągnąca się wzdłuż spornego pasa gruntu wykorzystywana była jako ogród, gdzie rosły jabłonie i krzewy aronii. Część została obsadzona drzewami na opał. Ok 15 lat temu <span class="anon-block">J. D. (1)</span> podjął próbę grodzenia nieruchomości siatką leśną albowiem uprawy i drzewa niszczone były przez zwierzynę leśną. Jednak nie dało to efektów i kilka lat około 2021 temu postawił bramę wygradzając część działki <span class="anon-block">(...)</span> do nieruchomości własnej wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. D.</span>.</p>
<p>Jak już wspomniano Gmina Miasta <span class="anon-block">S.</span> zakupiła nieruchomość w o nr <span class="anon-block">(...)</span> w 1999r. Umowa kupna sprzedaży nie była poprzedzona oględzinami przedmiotowej nieruchomości. Przy zabudowaniach <span class="anon-block">M. D.</span> od ul. <span class="anon-block">(...)</span> pojawiła się świadek <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">K.</span>, która jednak stała przed domem i nie udała się w głąb działki. Przy zawarciu umowy w akcie notarialnym ówcześni współwłaściciele działki wspomnieli, że za budynkiem pani <span class="anon-block">D.</span> użytkuje kilka arów na ogródek. Pomimo tej wiedzy nowy właściciel, a to uczestnik Gmina Miasta <span class="anon-block">S.</span> nie podjął żadnych działań w związanych z weryfikacją informacji o użytkowaniu ich nieruchomości przez osoby trzecie, a tym bardziej w podjęciem działań zmierzających do wydania nieruchomości przez <span class="anon-block">M. D.</span>.</p>
<p>W 2021 roku na zlecenie Gminy Miasta <span class="anon-block">S.</span> geodeta <span class="anon-block">D. W.</span> prowadził modernizację gruntów na trenie dzielnicy <span class="anon-block">(...)</span>. Jego przełożonymi byli <span class="anon-block">J. K.</span> -właściciel firmy geodezyjnej i <span class="anon-block">Z. G.</span>, który był inspektorem kontroli i nadzorował prace z zakresie przestrzegania przepisów obowiązujących w geodezji. Celem modernizacji była aktualizacja użytków gruntowych na podstawie ortofotomapy. Dokonywał jej bezpośrednio wspomniany geodeta <span class="anon-block">D. W.</span>. Przeprowadzał ustalenia granic i aktualizacje użytków. W terenie wraz z pracownikami sprawdzano budynki i wykonywano aktualizację ewidencji budynków. Przy ustalaniu klasyfikacji gruntów geodeta korzystał z ortofotomapy i wg niego wspomniana działka odpowiadała terenom zakrzaczonym i zadrzewionym a nie użytkowanym rolniczo co znalazło odzwierciedlenie w wypisie z rejestru gruntów.</p>
<p>Właściciel nieruchomości Gmina Miasta <span class="anon-block">S.</span> początkiem 2022 roku ujawnił ,że nieruchomość o nr. <span class="anon-block">(...)</span> jest w posiadaniu wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. D.</span>, a część tej nieruchomości została wygrodzona bramą do działki własnej wnioskodawczyni. W związku z powyższym pismem z 24 lutego 2022 roku Gmina zaproponowała wydzierżawienie tej nieruchomości wnioskodawczyni. Pismem z 9 marca 2022 roku <span class="anon-block">M. D.</span> odpowiedziała, iż od co najmniej 1991 roku jest samoistnym posiadaczem przedmiotowej działki i zasygnalizowała złożenie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia. W kolejnym piśmie Gmina Miasta <span class="anon-block">S.</span> podkreśliła, iż jest właścicielem tej działki i zasygnalizowała, iż wnioskodawczyni nie płaci za tę działkę podatków jak też nie zgłosiła jej samoistnego posiadania.</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów : odpisów z ksiąg wieczystych <span class="anon-block">(...)</span> i KW <span class="anon-block">(...)</span> ,wypisu z rejestru gruntów , zdjęć wykonanych przez biegłego ,oględzin miejsca przedmiotu sporu ,zdjęć lotniczych przedłożonych przez uczestnika, opinii biegłego <span class="anon-block">P. P.</span> głównej ,ustnej i uzupełniającej oraz z zeznań świadków <span class="anon-block">:. D.</span> , <span class="anon-block">M. D. (1)</span> ,<span class="anon-block">J. D. (1)</span> , <span class="anon-block">Ł. D.</span> , <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">K. R.</span>, ( k 80) ,<span class="anon-block">K. G.</span>, <span class="anon-block">S. J.</span> ,<span class="anon-block">B. K.</span> , <span class="anon-block">A. D.</span> <span class="anon-block">E. K.</span> ( k 220) i wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. D.</span>. Wskazany materiał dowodowy w zakresie w jakim odzwierciedla ustalenia stanu faktycznego jest wiarygodny wzajemnie się uzupełnia i nie zawiera sprzeczności.</p>
<p>Decydujące znaczenie dla ustalenia powyższego stanu faktycznego miały wspomniane dokumenty i opinia biegłego w zakresie identyfikacji przedmiotu sporu ,natomiast odnośnie stwierdzenia przesłanek koniecznych do zasiedzenia decydujące znaczenie miały zeznania świadków i wnioskodawczyni. W tym miejscu należy wspomnieć, iż cała grupa wymienionych świadków zarówno rodzina <span class="anon-block">M. D.</span> z jak również osoby obce, ale mieszkające bądź pracujące obok w sąsiedztwie zeznawały w sposób jasny i precyzyjny a co istotne wszyscy potwierdzili ,iż grunt sporny był od wielu lat wykorzystywany rolniczo przez rodzinę <span class="anon-block">D.</span>. Nie ma w przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, dowodów przeciwnych bądź mogących wzbudzić choć cień wątpliwości ,że świadkowie mijają się z prawdą. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków <span class="anon-block">L. K.</span> ,<span class="anon-block">A. O.</span> i <span class="anon-block">T. K.</span> jakoby sporny grunt nie był użytkowany. Świadek <span class="anon-block">L. K.</span> posiadała niewielkie informacje co do użytkowania nieruchomości, albowiem jak sama świadek zeznała była jedynie przy domu od ulicy <span class="anon-block">(...)</span> w czasie gdy dokonywano zakupu tych działek. Świadek <span class="anon-block">T. K.</span> z kolei zeznała, iż po oględzinach nie stwierdziła, aby którakolwiek z działek była uprawiana. Świadek <span class="anon-block">A. O.</span> w terenie nie był ale stwierdził ,że na tak wąskim gruncie trudno coś uprawiać. Świadek <span class="anon-block">S.</span> nie miała istotnych wiadomości w sprawie. Powyższe zeznania są w tym zakresie dla Sądu niewiarygodne i stoją w oczywistej sprzeczności z zeznaniami pozostałych świadków. Należy również wspomnieć o istotnej okoliczności , o której wspomniała świadek <span class="anon-block">K.</span>( k 82 ),że właściciele sprzedający Gminie nieruchomość wspominali ,że <span class="anon-block">M. D.</span> uprawia na ich działce ogródek. Już wtedy po raz pierwszy pojawiła się informacja o wykorzystywaniu przez wnioskodawczynię cudzej nieruchomości co jednak przez nowego właściciela nie zostało wówczas zweryfikowane. Odnośnie części nieruchomości <span class="anon-block">(...)</span>, przeznaczonej do wykaszania ,oczywistym dla Sądu jest, wykaszanie nie miało charakteru koszenia przydomowego trawnika lecz mogło następować raz bądź dwa razy w roku dla celów stricte rolniczych( pozyskiwanie siana). Oceniając zeznania świadka <span class="anon-block">T. K.</span> dla Sądu bardziej prawdopodobnym jest ,że świadek będąc w terenie w 2017r. nie zwróciła uwagi na powyższy fakt i określiła całość gruntów, które wizytowała jako zakrzaczone i zadrzewione. Tym zeznaniom przeczą także inne dowody a mianowicie zdjęcia lotnicze i ortofotomapy złożone przez uczestnika. Są one jednym z głównych dowodów, na których Sąd opierał się, czyniąc swoje ustalenia. Potwierdził to także biegły w swojej opinii uzupełniającej. W ocenie Sądu , analiza map przeprowadzona przez biegłego jest bardzo istotnym dowodem przemawiającym na rzecz wnioskodawczyni ,że sporne nieruchomości były użytkowane. Na niektórych zdjęciach( z 2003r. k 114 z 2013r. (k 116) widoczne są koleiny co świadczy o użytkowaniu gruntu a przeczy temu aby nieruchomość była zakrzaczona i zadrzewiona. Analiza zdjęć pozwala dojrzeć ,że zaznaczona nieruchomość <span class="anon-block">(...)</span> nie jest zakrzaczona i zadrzewiona a jedynie korony drzew przerastają nad nią z granicy działki. Powyższe potwierdzają ustalenia z oględzin i zdjęcia wykonane przez biegłego (karta 46), na których widać użytkowane miejsce a po bokach drzewa i krzewy, których korony przerastają na działkę. Dla Sądu jest jasne ,że takie usytuowanie drzew może wprowadzać w błąd przy czytaniu ortofotomapy dla celów klasyfikacji gruntów , użytków i wykorzystywania rolniczego. Mogło to także wpłynąć na ocenę tej nieruchomości przy klasyfikacji gruntu przez wspomnianego geodetę <span class="anon-block">D. W.</span>. Jednak po wizycie w terenie nie można mieć w tym zakresie żadnych wątpliwości i przyznać pełną moc dowodowa zeznaniom wnioskodawczyni i powołanym przez nią świadków.</p>
<p>Sąd zważył co następuje:</p>
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 172;art. 172 § 1)">Art. 172 § 1 kodeksu cywilnego</a> stanowi, iż posiadacz nieruchomości niebędącej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat 20 jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze zasiedzenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 172 § 2)">§ 2</a> zaś wskazuje po upływie lat 30 posiadacz nieruchomości nabywa jej własność choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.</p>
<p>Powyższy przepis wskazuje przesłanki, jakie powinny być spełnione do nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia a są nimi samoistne posiadanie oraz upływ czasu.</p>
<p>W ocenie sądu przedstawiony przez wnioskodawczynię materiał dowodowy i pozyskany w trakcie niniejszego postępowania w szczególności opinia biegłego i zdjęcia lotnicze , przekonują Sąd do tego, iż wnioskodawczyni od co najmniej wiosny 1991 roku rozpoczęła użytkowanie spornego gruntu w celach rolniczych i czyni to w sposób niezakłócony do dzisiaj. Wcześniej co najmniej od połowy lat 70 tych grunt ten użytkowali jej rodzice i brat jednak ,zdaniem Sądu terminem, w którym wnioskodawczyni samodzielnie przejęła od brata władanie tym gruntem była wiosna 1991r. Od tej chwili przez okres 30 lat posiadanie tego gruntu było samoistne ( jak właściciel ) i niezakłócone (nieprzerwane). <span class="anon-block">M. D.</span> część działki <span class="anon-block">(...)</span> uprawiała i drugą część wykaszała. Nikt inny na tej nieruchomości nie wykonywał żadnych czynności. Wykonywała je wnioskodawczyni i jej syn <span class="anon-block">J. D. (1)</span>, który do tej pory pomaga jej w gospodarstwie. Fakt, iż zmienili się właściciele, a to <span class="anon-block">E. N.</span> , <span class="anon-block">J. N.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> nie ma żadnego znaczenia dla z faktu posiadania, albowiem osoby te nawet nie pojawiły się na przedmiotowym gruncie i były nieznane wnioskodawczyni ani świadkom – sąsiadom. Wykazano w sprawie , iż przy zawarciu aktu notarialnego z Gminą Miasta <span class="anon-block">S.</span> osoby te wspominały o użytkowaniu części gruntu przez <span class="anon-block">M. D.</span> jednak obecny właściciel - uczestnik postępowania nie podjął żadnych czynności, aby przerwać to posiadanie i do dnia dzisiejszego pozostaje ono niezakłócone. Brak także jakichkolwiek informacji by Gmina Miasta <span class="anon-block">S.</span> występowała przed sądem o ochronę własności przeciwko <span class="anon-block">M. D.</span> jako również wykonywała jakiekolwiek czynności faktyczne na przedmiotowym gruncie. Z zeznań świadków wynika, iż nawet przy modernizacji gruntów geodeci posługiwali się ortofotomapami nie wychodząc w teren.</p>
<p>W związku z powyższym Sąd na podstawie wskazanego wyżej przepisu orzekł jak w pkt I postanowienia.</p>
<p>Orzeczenie o kosztach wydano w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 k.p.c.</a>
</p>
</div>