II SA/Bd 1227/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 września 2010 r. [...] [...] sp. z o.o. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], w przedmiocie zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 października 2010 r. wezwano skarżącą spółkę do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie pisma zawierającego skargę oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wskazane wyżej wezwanie doręczono skarżącej spółce w dniu 26 października 2010 r. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 16 akt sprawy), w związku z czym siedmiodniowy termin wyznaczony do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 2 listopada 2010 r. W tym terminie strona skarżąca nie wykonała obowiązków wynikających z wezwania. W dniu 18 października 2010 r. wpłynęło do tutejszego Sądu pismo skarżącej spółki, nadane w placówce pocztowej w dniu 13 października 2010 r., zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi wniesionej pismem z dnia 3 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom formalnym przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Każde pismo procesowe powinno z kolei zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie zaś do przepisu art. 28 § 1 p.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Wskazane w tym przepisie organy albo osoby działające w imieniu osób prawnych lub jednostek organizacyjnych obowiązane są wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, który to obowiązek wynika z art. 29 p.p.s.a. Nieuczynienie zadość wskazanym wyżej obowiązkom przez podmiot wnoszący skargę sprawia, iż skarga obarczona jest brakami formalnymi, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. Nieusunięcie tych braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ponieważ spółka [...] [...], pomimo doręczenia jej odpowiedniego wezwania, nie nadesłała w wyznaczonym terminie podpisanej skargi oraz nie przedłożyła żadnego dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, nie usuwając tym samym braków formalnych skargi, należało odrzucić wniesioną przez nią skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Co prawda w niniejszej sprawie skarżąca spółka złożyła na piśmie odpowiednie oświadczenie o cofnięciu skargi, a przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd powinien wydać postanowienie o umorzeniu postępowania, jednakże w orzecznictwie wyraźnie podkreśla się, że oświadczenie o cofnięciu skargi podlega merytorycznemu rozpatrzeniu przez sąd i może spowodować umorzenie postępowania tylko wówczas, gdy skarga została skutecznie wniesiona, natomiast w sytuacji, gdy skarga dotknięta jest brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, sąd ogranicza się do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi (por. np. postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl.).