I SA/Wa 1593/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014 r. sprawy ze skarg K. R., K. R., T.T., I. D. i M. R. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 430/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących K. R., K. R., T. T., I. D. i M. R. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE K. R. pismem z 12 kwietnia 2014 r. (w sprawie I SA/Wa 1593/14) wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 października 2012 r. w sprawie I SAB/Wa 430/12. Skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta w prowadzeniu postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skargę z 12 kwietnia 2014 r. na niewykonanie wyroku tutejszego Sądu z 26 października 2012 r. w sprawie I SAB/Wa 430/12 złożyli także: K. R., T. T., I. D. i M. R. (sprawa I SA/Wa 1594/14). Skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie podnosząc, że strony postępowania zostały powiadomione o podejmowanych czynnościach w sprawie oraz o przyczynach niedotrzymania terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Postanowieniem z 18 lipca 2014 r. Sąd, na podstawie art. 111 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dalej "ppsa"), zarządził połączenie do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw o sygn. I SA/Wa 1594/14 i I SA/Wa 1593/14 i dalszego prowadzenia pod sygn. I SA/Wa 1593/14. Pismem z 24 lipca 2014 r. organ poinformował o wydaniu decyzji z wniosku skarżących, której odpis załączył do tego pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 154 § 1 ppsa, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarżący pismem z 3 kwietnia 2014 r. wezwali organ do wykonania wyroku, wobec czego spełnione zostały wymogi warunkujące złożenie skargi. Natomiast zgodnie z art. 154 §3 ppsa wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi o której mowa w § 1 tego przepisu nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Jak wynika z akt sprawy prawomocny wyrok z 26 października 2012 r. w sprawie I SAB/Wa 430/12 wraz z aktami administracyjnymi wpłynął do organu (do Kancelarii) 14 lutego 2013 r. Wobec tego termin do załatwienia sprawy upłynął 14 kwietnia 2013 r. Organ pismem z 8 kwietnia 2013 r. powiadomił skarżących, że zlecił rzeczoznawcy sporządzenie operatu szacunkowego. Operat został sporządzony w czerwcu 2013 r., jednakże organ pozostawał w bezczynności, nie wydając decyzji. Wobec tego skarżący wnieśli do sądu skargę na niewykonanie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w spawie I SA/Wa 1239/13 wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w kwocie 500 zł. Akta zwrócono do organu 10 marca 2014r. Pismem z 3 kwietnia skarżący wezwali organ do wykonania wyroku w sprawie I SAB/Wa 430/12. Pismem z dnia 5 maja 2014 r. ( już po złożeniu niniejszej skargi) organ poinformował skarżących o braku środków finansowych. Skoro Prezydent w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwić sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak również do władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Wymierzenie grzywny na podstawie przepisu art. 154 § 1 ppsa ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku (w przedmiotowej sprawie organ wydał decyzję po złożeniu skargi), ale zawiera też element represyjny stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez organy orzeczeń sądowych (por. wyrok WSA w Warszawie z 30 I 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1672/07 lex nr 459927). W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, że wystarczająco represyjną będzie grzywna w wysokości 1000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa. Sąd uznał, że w stanie faktycznym sprawy bezczynność organu w wykonaniu wyroku Sądu ma charakter rażący. Organ nie tylko zignorował wyrok zobowiązujący go do wydania decyzji w terminie określonym przez Sąd, ale także pomimo ukarania go grzywną w dalszym ciągu pozostawał w bezczynności i dopiero po wniesieniu niniejszej skargi wydał decyzję. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd, na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 3 w zw. z art. 154 § 6 i art. 200 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.