II SAB/Go 56/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej oraz zażalenia W.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 14 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Go 56/22 w sprawie ze skargi W.W. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przydziału lokalu socjalnego postanawia 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Go 56/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w punkcie 1 odrzucił skargę W.W. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przydziału lokalu socjalnego, a w punkcie 2 postanowienia odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej (na punkt 1 postanowienia) oraz zażalenia (na punkt 2 postanowienia) został doręczony skarżącemu w dniu 23 września 2022 r. W dniu 3 października 2022 r. do Sądu wpłynęło pismo sporządzone własnoręcznie przez W.W. zatytułowane "Skarga kasacyjna", które w swej treści zawierało również żądanie przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2022 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania w terminie 7 dni, czy zawarty w jego piśmie z dnia [...] października 2022 r. w/w wniosek stanowi nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy, czy też stanowi zażalenie na punkt 2 postanowienia z 14 września 2022 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, pod rygorem przyjęcia, że skarżący składa zażalenie na punkt 2 postanowienia. W odpowiedzi pismem z dnia [...] października 2022 r. W.W. podał, iż wniosek o przyznanie adwokata zawarty w jego piśmie zatytułowanym "skarga kasacyjna" stanowi zażalenie na odmowę przyznania adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3 (§ 1). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną, a także skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna od postanowienia Sądu z dnia 14 września 2022 r. odrzucającego skargę W.W. na bezczynność Prezydenta Miasta (punkt 1 postanowienia) nie czyni zadość wymogowi określonemu w art. 175 § 1 p.p.s.a., przy czym strona nie wykazała, że należy do kręgu podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i 2a p.p.s.a, których ten wymóg nie dotyczy. Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego W.W. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest natomiast pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie, tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Wniesione przez W.W. zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 14 września 2022 r. o odmowie przyznania prawa pomocy (punkt 2 postanowienia) również podlegało odrzuceniu. W myśl art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Odpis postanowienia Sądu z 14 września 2022 r. wraz z uzasadnieniem i prawidłowym pouczeniem co do możliwości wniesienia środka zaskarżenia w zakresie punktu 2, czyli w zakresie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy, został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 23 września 2022 r. (k. 59 akt sądowych), zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 30 września 2022 r. (piątek). Pismo z dnia [...] października 2022 r. zatytułowane "skarga kasacyjna", które – zgodnie z dokonanymi przez Sąd ustaleniami – zawierało również zażalenie na postanowienie Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy, zostało złożone osobiście przez skarżącego w siedzibie Sądu w dniu 3 października 2022 r., a więc już po upływie wyznaczonego przez ustawę terminu. Wobec powyższego, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w punkcie 2 sentencji.