I SAB/Łd 15/22

SENTENCJA Dnia 15 listopada 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 roku na posiedzeniu niejawnym skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w O. na bezczynność Wójta Gminy Brzeźnio w przedmiocie nieprzeprowadzenia postępowania podatkowego w zakresie zapłaty podatku przez inny podmiot niż podatnik postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszy Skarbu Państwa — Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 2.172,91,- (dwa tysiące sto siedemdziesiąt dwa złote i dziewięćdziesiąt jeden groszy), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 19 września 2022 r. pod pozycją 3555. UZASADNIENIE Pismem z 18 września 2022 r. E. sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej: strona lub skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wójta Gminy Brzeźnio polegającą na niezastosowaniu się do obowiązku określonego w art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm., dalej: o.p.), tj. zaniechania przeprowadzania czynności wyjaśniających w ramach postępowania podatkowego w celu ustalenia stanu faktycznego i w wyniku tej bezczynności zaliczenie bez podstawy prawnej wpłaty 207.291,00 zł dokonanej przez skarżącą (jako podmiot niebędący podatnikiem), na poczet zaległości podatkowych innych podmiotów, będących podatnikami. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Brzeźnio wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na podstawie art. 62b § 1 pkt 3 o.p. zapłata podatku może nastąpić także przez inny podmiot niż podatnik, w przypadku gdy kwota podatku nie przekracza 1000 zł. W myśl art. 141 o.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) dyrektora izby administracji skarbowej, jeżeli sprawa dotyczy rozpatrywania odwołań od decyzji, o których mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego; 3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji skarbowej. Jednocześnie organ podatkowy wymieniony w art. 141 § 1 o.p., uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 141 § 2 o.p.). Wobec treści przywołanych przepisów, warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony, pozostaje w przewlekłości. Każde z ponagleń, o których mowa we wskazanych przepisach, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że wniesiona w tej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych. Jak bowiem wynika z informacji przedstawionej przez Wójta Gminy Brzeźnio w odpowiedzi na skargę strona nie składała ponaglenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a tym samym nie wyczerpała środków zaskarżenia, co musi skutkować odrzuceniem skargi. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.