II OSK 479/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Bąkowski Sędziowie: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 września 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 471/19 w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 września 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 471/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 lutego 2019 r. znak: [...]. Poddaną kontroli Sądu I instancji decyzją z dnia 13 lutego 2019 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...]z dnia [...] października 2018 r., znak: [...] odmawiającą udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji dotyczącej dwóch budynków usługowo-magazynowych wraz z wewnętrzną instalacją energii elektrycznej, podziemnym odcinkiem instalacji energii elektrycznej z zestawu złączowo - pomiarowego na słupie do budynku oraz rozbiórkę istniejącego budynku usługowo-magazynowego na działce nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] , jednostce ewidencyjnej [...]. W skardze kasacyjnej J.J. zaskarżył ww. wyrok w całości zarzucając mu naruszenie: 1. art. 35 ust. 5 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 z późn. zm.; zwanej dalej: p.b.) przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że dopuszczalna jest odmowa udzielenia pozwolenia na budowę robót, w sytuacji gdy usytuowanie obiektu budowlanego zgodnie ze zgłoszeniem nie może skutkować odmową udzielenia pozwolenia na budowę; 2. jest art. 35 ust. 5 p.b. przez błędną jego wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, poprzez przyjęcie, że w okolicznościach sprawy, dopuszczalna jest odmowa wydania pozwolenia na budowę, pomimo, że wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę w sytuacji istnienia na działce, na której ma być posadowiona projektowana inwestycja, obiektu budowlanego objętego nakazem rozbiórki, nie spowoduje w żaden sposób legalizacji takiego obiektu budowlanego objętego nakazem rozbiórki, a cel normy prawnej wynikającej z art. 35 ust. 5 p.b. zostanie osiągnięty i zostanie zapewnione uporządkowanie stanu nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę; 3. art. 35 ust. 5 p.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące nieuprawnionym oddaleniem skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2019 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2018 r.. Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w całości i rozpoznanie skargi, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 193 zd. 2 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji oraz Sąd pierwszej instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawiony został w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw. Zarzuty skargi kasacyjnej koncentrują się na próbie wykazania, że Sąd I instancji błędnie podzielił stanowisko organów administracji architektoniczno-budowlanej, że w sprawie wystąpiły przesłanki do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, na podstawie art. 35 ust. 5 p.b. W ocenie Sądu I instancji, skoro decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nr [...] z [...] grudnia 2017 r., utrzymaną w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2018 r., znak: [...] nakazano skarżącemu kasacyjnie rozebranie obiektu o konstrukcji szkieletowej stalowej obudownej płytą warstwową o wymiarach [...] m i wysokości [...] m oraz obiektu namiotowego o konstrukcji szkieletowej stalowej pokrytej podgumowaną plandeką o wymiarach [...] m i wysokości [...] m wybudowanych na działce nr [...] w miejscowości G., w gminie B., to w sprawie należało zastosować art. 35 ust. 5 p.b. i odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę nowego obiektu budowlanego, na tej samej działce. Stanowisko takie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne. Zgodnie z art. 35 ust. 5 p.b. organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Z literalnej wykładni tego przepisu wynika, że wystarczającą przesłanką wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę jest istnienie na działce, na której ma być posadowiona projektowana inwestycja, obiektu budowlanego objętego nakazem rozbiórki. Zatem zaistnienie tylko tej przesłanki wystarczy do wydania decyzji odmownej (Wyrok NSA z 15 lutego 2013 r., II OSK 1965/11, LEX nr 1358480). Istotą bowiem regulacji zawartej w art. 35 ust. 5 p.b. jest doprowadzenie do uprzedniego usunięcia skutków wszelkiej samowoli budowlanej na terenie, którego dotyczyć miałaby nowa decyzja o pozwoleniu na budowę . Okoliczność, że na działce nr [...] w miejscowości G., w gminie B. znajduje się samowola budowlana wobec której orzeczono nakaz rozbiórki i nie została ona skutecznie wyegzekwowana była, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, niesporna i niekwestionowana. Tym samym trafnie organy architektoniczno-budowlane rozpoznając przedmiotowy wniosek skarżącego zastosowały w tej sprawie przepis art. 35 ust. 5 p.b. Z uwagi na jednoznaczną treść art. 35 ust. 5 p.b., dla takiego rozstrzygnięcia sprawy nie ma podnoszona przez skarżącego kasacyjnie okoliczność, że projekt budowlany nie dotyczy obiektu objętego nakazem rozbiórki. Bez znaczenia jest też to, że jak wskazuje skarżący kasacyjnie, obiekt budowlany objęty nakazem rozbiórki, z uwagi na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, zostanie rozebrany po wybudowaniu nowego obiektu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.