II FSK 1189/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca), Sędziowie NSA Jerzy Rypina, WSA del. Anna Znamiec, Protokolant Katarzyna Pawłowska, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 2886/06 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 26 czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z 25 stycznia 2007 r., III SA/Wa 2886/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z 26 czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. 2. W skardze kasacyjnej z 27 marca 2007 r. od powyższego wyroku skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego a w szczególności art. 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., przez niewłaściwą interpretację oraz nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy oraz art. 2 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zarzucono także naruszenie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w szczególności art. 7, art. 8 i art. 9 oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w szczególności art. 121, 122 i 187 o.p. W związku z tak postawionymi zarzutami wniesiono o uchylenie w całości decyzji i stwierdzenie braku po stronie skarżącej obowiązku podatkowego od nieruchomości za lokal użytkowy nr [...] w budynku w W., przy ul. T. [...] m. [...] uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg. norm przepisanych. 3. Pismem z 31 marca 2008 r. skarżący wniósł uzupełnienie do wniesionej kasacji, w której miedzy innymi wniósł o zwrot kosztów postępowania sądowego za pierwszą i druga instancję wraz z odsetkami ustawowymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Jak wynika z treści art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przepis ten określa wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Są one dwojakiego rodzaju: wymagania przewidziane dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, wymienione w art. 46, 47 i 215 § 1 p.p.s.a. oraz wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wyraźnie wskazane w art. 176. Oba rodzaje wymagań łączy spójnik "oraz". Decydujące znaczenie spójnika "oraz" zawartego w art. 176 p.p.s.a. wynika z faktu, że dokonuje on dychotomicznego podziału wymagań przewidzianych dla skargi kasacyjnej na "przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym" i inne wymagania właściwe tylko dla skargi. Wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wymienione w art. 176 po wyrazie "oraz" to: a) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, b) wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, c) przytoczenie podstaw kasacyjnych, d) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, e) oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zauważyć zatem należy, że brak jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia powoduje, że skarga kasacyjna - jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnych - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (post. NSA z 16 marca 2004 r., FSK 209/04, ONSA WSA 2004, nr 1, poz. 13, post. NSA ). W związku z powyższym należy po pierwsze zauważyć, że w przedmiotowej skardze kasacyjnej jej autor nie wskazał czy zaskarża wyrok sądu pierwszej instancji w całości czy też w części. Po drugie autor skargi kasacyjnej zawarł wniosek o "uchylenie w całości decyzji i stwierdzenie braku po stronie skarżącej obowiązku podatkowego od nieruchomości za lokal użytkowy nr [...] w budynku w W., przy ul. [...]; uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna w omawianym zakresie, jak i zawarty w niej wniosek nie spełnia wymogów stawianych przez art. 176 p.p.s.a. Przepis ten wyraźnie stanowi, iż elementem koniecznym jest wskazanie co do dalszego postępowania w zakresie zaskarżonego orzeczenia a nie decyzji organu podatkowego. Tak sformułowany wniosek może dotyczyć skargi do sądu pierwszej instancji a nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który rozpoznaje skargi kasacyjne od orzeczeń sądu pierwszej instancji. Co więcej Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do wykładni zakresu zaskarżenia, jego kierunków, konkretyzowania zarzutów oraz wniosków skargi kasacyjnej, ani tym bardziej ich uściślania. Jest bowiem w tym zakresie na podstawie art. 183 § 1 p.p.s.a. związany granicami skargi kasacyjnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezamieszczenie zgodnie z wymogami art. 176 p.p.s.a. w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest brakiem nieusuwalnym (por. postanowienie NSA z 12 listopada 2007 r., II FSK 1620/07, niepubl.). W konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.