II SA/Gl 1231/10
Sądy administracyjne2010-11-26
Sygnatura
II SA/Gl 1231/10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2010-11-26
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach
Sędziowie
Iwona Bogucka
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o przeprowadzenie kontroli postanawia: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W realiach rozpoznawanej sprawy postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) r. będące przedmiotem skargi zostało doręczone pod wskazany przez stronę adres w dniu (...) r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tego postanowienia, znajdującego się w aktach sprawy. Rozstrzygnięcie to zawierało prawidłowe pouczenie co do sposobu i trybu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wobec tego ustawowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem (...) br. ((...) był dniem ustawowo wolnym od pracy). Skarżąca nadała skargę na poczcie w dniu (...) r.,
a więc z zachowaniem wspomnianego terminu, tyle tylko, że skierowała
ją bezpośrednio do Sądu.
Sąd, mając na względzie treść art. 54 § 1 P.p.s.a. stanowiący, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność
są przedmiotem skargi, przekazał niezwłocznie skargę Wojewodzie (...), celem nadania jej biegu, udzielenia odpowiedzi na skargą i przesłania akt administracyjnych. Za datę wniesienia skargi uznać należy więc dzień jej nadania przez Sąd do organu – tj. (...) r. Tym samym skargę należało uznać za spóźnioną,
a w konsekwencji odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.