I FZ 284/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Olejnik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 października 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 943/22 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 czerwca 2022 r. o nr [...]; [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od II kw. 2015 r. do IV kw. 2016 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2022 r. sygn. akt I FZ 284/22 w ten sposób, że po przedmiocie sporu wpisać "w sprawie ze skargi J. C., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 czerwca 2022 r. o nr [...]; [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od II kw. 2015 r. do IV kw. 2016 r.. UZASADNIENIE W sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2022 r., sygn. akt I FZ 284/22, nie wskazano dnia wydania i numeru decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał to za oczywistą omyłkę pisarską. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 dalej jako: "p.p.s.a") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, a która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym w doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Sprostowanie można postanowić na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 156 § 2 p.p.s.a. Na mocy art. 193 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. przepisy te mają zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny sprostował sentencję postanowienia.