I OPP 50/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie NSA Małgorzata Miron Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą X w O. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I OSK 1912/16 ze skargi kasacyjnej A. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą X w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2016 r. o sygn. akt II SA/Wa 44/16 ze skargi A. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą X w O. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE A.C. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A.C. [...] złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I OSK 1912/16 ze skargi kasacyjnej A.C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A.C. [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2016 r. o sygn. akt II SA/Wa 44/16 ze skargi A.C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A.C. [...] na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych. Skarżący wniósł o: 1. stwierdzenie przewlekłości w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2016 r. o sygn. akt II SA/Wa 44/16, wobec oczywistej bezczynności Naczelnego Sądu Administracyjnego w jej rozpoznaniu, 2. zasądzenie od Skarbu Państwa - Naczelnego Sądu Administracyjnego na rzecz skarżącego kwoty 2000 (dwa tysiące) złotych z tytułu przewlekłości postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2016 r. o sygn. akt II SA/Wa 44/16, 3. zasądzenie od Skarbu Państwa - Naczelnego Sądu Administracyjnego na rzecz skarżącego kosztów tego postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi na przewlekłość skarżący przytoczył chronologicznie ciąg zdarzeń procesowych w niniejszej sprawie, konkludując, że stan bezczynności Naczelnego Sądu Administracyjnego trwa już ponad 1 rok i 8 tygodni licząc od dnia 11 lipca 2016 r., w którym pełnomocnik uzupełnił braki formalne skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2016 r., poz. 1259, dalej jako: "ustawa") skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Z akt sprawy wynika, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w tej sprawie nie toczy się, ponieważ zostało zakończone prawomocnym postanowieniem z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt I OSK 1912/16 oddalającym skargę kasacyjną. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony osobiście A.C. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą A.C. [...] w dniu 7 listopada 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k- 80). Wyjaśnić należy, iż odpis ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z uzasadnieniem nie został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego albowiem z treści pełnomocnictwa z dnia 11 kwietnia 2016 r. złożonego wraz ze skargą kasacyjną, wynika, że adwokat D. D. został umocowany jedynie do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2016 r. w sprawie objętej sygn. akt II SA/Wa 44/16. Zakres pełnomocnictwa został zatem ograniczony do konkretnych czynności. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 powołanej ustawy w związku z art. 178 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.