II SAB/Kr 156/03

SENTENCJA II SAB/Kr 156/03 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2004r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie załatwienia odwołania postanawia skargę odrzucić UZASADNIENIE II SAB/Kr 156/03 UZASADNIENIE Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpni 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ Sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Stosownie do treści art. 52 ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność środkiem o jakim mowa wyżej jest zażalenie składane w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia, na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżąca zażalenia takiego nie złożyła.. Stosownie do art. 58 pkt 6 ustawy, Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niezłożenie zażalenia w powyższym trybie przed wniesieniem skargi do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna. Dlatego też , na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji.