III SA/Kr 246/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Hanna Knysiak - Sudyka Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2022 roku sprawy ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 29 listopada 2021 r., nr SKO.UP/4121/193/2021 w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata M. C. wynagrodzenie w kwocie 258 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt osiem złotych) powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 29 listopada 2021 r., nr SKO.UP/4121/193/2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję Starosty M. z dnia 4 października 2021 r., nr [...] orzekającą o cofnięciu W. R. (dalej: skarżący) uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B. Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Organ I instancji ww. decyzją orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że 24 sierpnia 2021 r. wpłynęło postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt [...] orzekające wobec skarżącego środek zabezpieczający w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Postanowienie to jest prawomocne i wykonalne z dniem 3 sierpnia 2021 r. W konsekwencji powyższego wydano przedmiotową decyzję na podstawie art. 182 § 2 ustawy Kodeks karny wykonawczy. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wskazał, że złożył odwołanie od postanowienia Sądu Rejonowego w M. o sygn. akt [...], na podstawie którego orzeczono względem niego zakaz prowadzenia pojazdów. W związku z powyższym "sprawa jest w toku". Nadto wskazał, że podczas zatrzymania przez policję siedział na tylnym siedzeniu, a nie za kierownicą. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powołując się na treść art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami oraz art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego oraz okoliczność, że postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt [...] orzekające wobec skarżącego środek zabezpieczający w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych jest prawomocne i wykonalne – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący nie zgodził się z zaskarżoną decyzją, kwestionując okoliczności, które legły u podstaw wydania postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt [...]. Stwierdził też, że wniósł od niego odwołanie oraz przedłożył pismo z 21 marca 2022 r., na odwrocie którego widnieje informacja z Sądu Rejonowego w M., że złożone przez skarżącego pismo z 7 marca 2022 r. do sygn. akt [...] zostało zakwalifikowane jako wniosek o wznowienie postępowania i przekazane do Sądu Okręgowego w K. Pismem z dnia 24 października 2022 r. pełnomocnik skarżącego uzupełnił skargę stawiając zarzut naruszenia: - art. 10 § 1 K.p.a. poprzez niepowiadomienie skarżącego o wszczęciu postepowania, uniemożliwienie mu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, co pozbawiło go możliwości poinformowania organu o tym, że "odwołał się" od postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt [...] i o tym, że "sprawa jest w toku", a w konsekwencji uniemożliwiło to organowi pierwszej instancji zweryfikowanie tych informacji i ich ewentualnego znaczenia dla sprawy; - art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy poprzez niezweryfikowanie przez organ odwoławczy podanej przez skarżącego w treści odwołania z 8 października 2021 roku informacji, że "odwołał się", a więc złożył jakiś środek odwoławczy (zwyczajny lub nadzwyczajny), od postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 26 lipca 2021 r. (sygn. akt [...]) i że sprawa "jest w toku", w szczególności zaniechanie zwrócenia się przez organ odwoławczy do Sądu Rejonowego w M. o informację czy i jaki środek odwoławczy został przez skarżącego złożony i czy na "odwołania się" skarżącego nie doszło do wzruszenia postanowienia lub wszczęcia postępowania, w wyniku którego może ono być wzruszone; W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Wojewódzkie sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolują zgodność zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowość wykładni i zastosowania norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Kontrolując w tak określonych ramach zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, utrzymującą w mocy decyzję Starosty M. w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego bądź mogącym mieć wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 182 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2021 r., poz. 53), powoływanej dalej jako "k.k.w." oraz art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r., poz. 1212). Stosownie do art. 182 § 1 zdanie pierwsze k.k.w. w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu (art. 182 § 2 k.k.w.). Przepis art. 182 § 2 k.k.w. pozostaje w związku z dyspozycją art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami, który przewiduje, że starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że postanowieniem Sądu Rejonowego w M. z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt [...] orzeczono wobec skarżącego środek zabezpieczający w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Postanowienie to jest prawomocne i wykonalne z dniem 3 sierpnia 2021 r. Stosując się do treści art. 182 § 1 zdanie pierwsze k.k.w. Sąd Rejonowy w M. przesłał Staroście M. odpis prawomocnego postanowienia o sygn. akt [...], ze stwierdzeniem prawomocności wyroku z dniem 3 sierpnia 2021 r. W tej sytuacji, wobec przesłania organowi pierwszej instancji prawomocnego orzeczenia zawierającego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, w świetle przepisów art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami oraz art. 182 § 2 k.k.w. wskazany organ zobligowany był do wydania decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych w orzeczonym zakresie. Podkreślić należy, że ww. decyzja ma charakter decyzji związanej, co oznacza, że organ nie działa w ramach uznania administracyjnego. W przypadku zaistnienia ustawowych przesłanek organ ma bowiem nie tylko prawo, ale też i bezwzględny obowiązek wydania decyzji o określonej w przepisie treści. Zastosowanie sankcji w postaci cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w drodze decyzji nie podlega uznaniu administracyjnemu organu, lecz jest jego obowiązkiem, na co wskazują użyte w powołanych wyżej przepisach kategoryczne sformułowania "starosta wydaje decyzję administracyjną" (art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami) oraz "zobowiązany jest cofnąć uprawnienia" (art. 182 § 2 k.k.w.). Tym samym w stanie faktycznym sprawy wypełnienie przewidzianych w art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami oraz art. 182 § 2 k.k.w. przesłanek wydania decyzji o cofnięciu uprawień do kierowania pojazdami mechanicznymi nie budzi wątpliwości. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdza, że nie mogła odnieść skutku argumentacja zawarta w skardze zmierzająca do podważenia zasadności orzeczenia sądu karnego ponieważ znajduje się to poza kognicją sądu administracyjnego. Również okoliczność wniesienia przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt [...] nie ma wpływu na treść zaskarżonej decyzji. Na dzień orzekania przez organy administracyjne postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt [...] orzekające wobec skarżącego środek zabezpieczający w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych było prawomocne i wykonalne. Stosownie zaś do art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne. Wydanie decyzji w niniejszym postępowaniu jest elementem postępowania wykonawczego, a na mocy art. 2 pkt 9 k.k.w. Starosta M. jest organem postępowania wykonawczego. Wniesienie wniosku o wznowienie postępowania od prawomocnego orzeczenia sądu nie ma ex lege wpływu na wykonanie objętego wnioskiem prawomocnego orzeczenia. Podlega ono wykonaniu zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. (por. Katarzyna Dudka (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. II, System Informacji Prawnej LEX). Wskazuje na to treść art. 545 w zw. z art. 532 § 1 k.p.k., zgodnie z którym w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Cytowany przepis na podstawie art. 545 K.p.k. stosuje się odpowiednio do wniosku o wznowienie postępowania. Na żadnym etapie postępowania skarżący nie podnosił, że wykonanie orzeczenia Sądu Rejonowego w M. z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt [...] zostało wstrzymane. W konsekwencji powyższego należało przyjąć, że samo wniesienie przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania nie ma wpływu na wykonalność prawomocnego postanowienia orzekającego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Tym samym okoliczność ta nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie organów administracyjnych, które na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami oraz art. 182 § 2 k.k.w. były zobligowane orzec o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Sąd nie uznał również za zasadny zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. poprzez niepowiadomienie skarżącego o wszczęciu postepowania, uniemożliwienie mu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, co w zdaniem skarżącego pozbawiło go możliwości poinformowania organu o tym, że "odwołał się" od postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt [...] i o tym, że "sprawa jest w toku", a w konsekwencji uniemożliwiło to organowi pierwszej instancji zweryfikowanie tych informacji i ich ewentualnego znaczenia dla sprawy. Wobec argumentacji przedstawionej powyżej, Sąd stwierdza, że naruszenie organu w zakresie obowiązku wynikającego z art. 10 § 1 K.p.a. nie miało istotnego wpływu na wynika sprawy. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest bezzasadna. W konsekwencji i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a.