I SA/Rz 902/16

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku T. G. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) września 2016 r., nr (...), w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu kwoty wyegzekwowanej w postepowaniu egzekucyjnym - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu PPF podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami i dwoma pełnoletnimi braćmi, a jako źródło utrzymania rodziny wskazał prowadzoną przez matkę działalność gospodarczą, dochód z której określił na kwotę 1 500 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest osobą bezrobotną, pozostającą na utrzymaniu rodziców. Dodał też, iż obecnie jest uczniem II klasy technikum. W związku z faktem, że oświadczenie skarżącego nie zawierało jakichkolwiek informacji o dochodach ponoszonych w gospodarstwie domowym skarżącego, a także o sytuacji pozostałych domowników, w szczególności ich statusie zawodowym, zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2016 r., wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia, poprzez uzupełnienie tych danych. Ustosunkowując się do tego wezwania skarżący podał, że wydatki na prąd wynoszą 859,36 zł, na wodę i kanalizację 326,60 zł, na węgiel 800 zł, a na zakup żywności 300 zł. Odnośnie zeznania podatkowego matki skarżący stwierdził, że wykazano w nim stratę, a poza tym, z uwagi na fakt, że on sam jest osobą pełnoletnią, toczące się postepowanie o prawo pomocy nie powinno dotyczyć jego matki. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, że uprawnionymi do otrzymania wsparcia ze środków publicznych, w zakresie częściowym, są osoby, które znajdują się w sytuacji uniemożliwiającej im poniesienie określonych kosztów postępowania, np. kosztów sądowych, gdyż konieczność wyłożenia przez nich tego rodzaju wydatków, musiałby się wiązać z pozbawieniem ich samych, bądź też ich bliskich, możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych. Oceniając sytuację konkretnego wnioskodawcy, pod kątem spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy bada się całokształt sytuacji materialnej, tj. zarówno stan majątkowy, wysokość dochodów oraz możliwości zarobkowe nie tylko osoby ubiegającej się o przyznanie tego wsparcia, ale również pozostałych osób, z którymi pozostaje ona we wspólnym gospodarstwie domowym. Skoro bowiem określone osoby wspólnie gospodarują, tj. zaspokajają swoje potrzeby bytowe i realizują osobiste cele i zamierzenia, to niezbędne jest odniesienie się od sytuacji ich wszystkich, w sposób pełny. W niniejszym przypadku skarżący złożył wybiórcze i zdawkowe oświadczenie na urzędowym formularzu, a wzywany do złożenia dodatkowego oświadczenia wypowiedział się jedynie w kwestii niektórych wydatków, odmawiając wprost udzielenie informacji dotyczących bezpośrednio jego matki, będącej głównym żywicielem rodziny. Taka postawa skarżącego uniemożliwia ocenę sytuacji majątkowej skarżącego i osób z którymi wspólnie gospodaruje, a w efekcie stwierdzenie, że wykazał on spełnienie przez siebie ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.