II GW 5/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała Sędziowie NSA Stanisław Gronowski Urszula Raczkiewicz (spr.) Protokolant Anna Wróblewska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2008 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej wniosku Starosty O. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Starostą O. a Starostą B. w przedmiocie wydania zaświadczenia na przewozy na potrzeby własne postanawia wskazać, że organem właściwym do rozpoznania sprawy o wydanie zaświadczenia na przewozy na potrzeby własne jest Starosta O. UZASADNIENIE Starosta O. zwrócił się wnioskiem z dnia 3 marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość ze Starostą B. w sprawie wydania zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie wykonywania krajowych przewozów drogowych na potrzeby własne. Jak wynika z akt sprawy, w Urzędzie Miejskim w B. B. został złożony wniosek z dnia 7 stycznia 2008 r. o wydanie zaświadczenia na przewozy na potrzeby własne. W rubryce "nazwa przedsiębiorcy" wpisano: "F. H. B. S.C. R. B., J. K. S.C.", w rubryce siedziba i adres podano adres w O., zaś w rubryce "pieczęć i podpis wnioskodawcy" widnieje pieczątka spółki cywilnej i nieczytelny podpis. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...], Prezydent Miasta B. B. działając na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał powyższy wniosek według właściwości do Starosty O., który postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...], przekazał wymieniony wyżej wniosek - jako złożony przez przedsiębiorcę J. K. - FH B. - według właściwości Staroście B.. W uzasadnieniu podano, że z analizy załączonych dokumentów wynika, iż organem właściwym do wydania niniejszego zaświadczenia jest Starosta B. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...], Starosta B. działając na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał przedmiotowy wniosek Staroście O.. W uzasadnieniu organ podał, że F. H. B. R. B., J. K. s.c. ma swoją siedzibę w O., a ponadto jako pierwszy ze wspólników występuje R. B. zamieszkały w O., dlatego też organem właściwym w przedmiotowej sprawie jest Starosta O.. Starosta O. w uzasadnieniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość stwierdził, że w dniu [...] stycznia 2008 r. wydał zaświadczenie na przewozy drogowe na potrzeby własne jednemu ze wspólników spółki cywilnej – R. B. i uznał, że do rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia w zakresie dotyczącym drugiego przedsiębiorcy J. K. właściwy jest Starosta B. W powołaniu na art. 33 ust. 8 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) wskazał, że zaświadczenie na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaświadczenia wydaje właściwy dla siedziby przedsiębiorcy starosta. Stosownie do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 5 stycznia 2006 r. w sprawie wzoru zaświadczenia na przewozy drogowe na potrzeby własne oraz wypisu z tego zaświadczenia (Dz. U. z 2006 r., Nr 6, poz. 41) we wzorze zaświadczenia należy wpisać "miejsce zamieszkania (siedzibę) i adres przedsiębiorcy", tak więc pojęcie siedziby dotyczące osoby prawnej należy traktować jako tożsame z miejscem zamieszkania przedsiębiorcy prowadzącego swą działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. Organ podniósł ponadto, że w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, wydanym J. K. wskazano, iż adres przedsiębiorcy to: [...] K., ul. C. nr [...], a O. jest jedynie miejscem wykonywania działalności. W związku z powyższym, w ocenie Starosty O., J. K. prowadzący działalność gospodarczą jako osoba fizyczna nie posiada "siedziby przedsiębiorcy", legitymuje się natomiast miejscem zamieszkania, które jest z ową siedzibą tożsame i stanowi podstawę do określenia organu właściwego w sprawie wydania zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie wykonywania krajowych przewozów drogowych na potrzeby własne. Postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r., sygn. akt. [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. po rozpoznaniu sprawy z wyżej wymienionego wniosku Starosty Powiatowego w O. z dnia [...] marca 2008 r. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, jako sądowi właściwemu do rozpoznania sporu o właściwość. W odpowiedzi na wniosek Starosty O., Starosta B. poinformował, że wydał J. K. na jego wniosek w dniu [...] lutego 2006 r zaświadczenie na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy, zaś wniosek w przedmiotowej sprawie złożyła firma F.H. "B." s.c. R. B., J. K.. W ocenie organu, zważywszy na siedzibę firmy, jak również na miejsce zamieszkania pierwszego wspólnika R. B., należało uznać, że organem właściwym do wydania zaświadczenia jest Starosta O.. Natomiast Prezydent Miasta B.– B. w odpowiedzi na wniosek stwierdził, że nie jest organem właściwym do wydania zaświadczenia o wykonywaniu przewozów na potrzeby własne ze względu na położenie siedziby spółki cywilnej tj. O., jak też ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorców – wspólników spółki cywilnej, zamieszkałych w innych miastach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest wniosek Starosty O. o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość ze Starostą B., co do właściwości miejscowej organu samorządu terytorialnego w zakresie rozpatrzenia wniosku o wydanie w trybie art. 33 ustawy z dn. 6 września 2001 r. o transporcie drogowym( Dz.U. z 2007r. Nr 125, poz 874, z zm.) zaświadczenia na przewozy na potrzeby własne. Zgodnie z postanowieniami art. 4 i art. 15 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest sądem właściwym w szczególności do rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej. Taka odrębną ustawą jest k.p.a., który w art. 22 § 1 pkt. 1 stanowi, iż spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego( z zastrzeżeniem pkt. 2-4 tego przepisu, które nie dotyczą rozpoznawanej sprawy),. rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny. W rozpoznawanej sprawie obydwa pozostające w sporze organy samorządowe nie posiadają wspólnego organu wyższego stopnia( dla Starosty O. jest to SKO w K. a dla B. SKO w B.–B.), stąd też nie ma wątpliwości co do tego, że właściwym organem do rozpoznania sporu o właściwość jest Naczelny Sąd Administracyjny. Rozstrzygnięcie sporu o właściwość polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy. Może ono nastąpić w odniesieniu do załatwienia konkretnej sprawy indywidualnej z zakresu administracji państwowej, nadającej się do rozstrzygnięcia na drodze administracyjnego postępowania w sytuacji, gdy organy administracji pozostają w sporze pozytywnym bądź negatywnym co do tego, który z nich jest właściwy co do jej załatwienia. Przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest negatywny spór o to, który organ – Starosta O. czy Starosta B. - jest właściwy do wydania zaświadczenia na przewozy na potrzeby własne. Uprawnienie do uzyskania zaświadczenia wynika z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.), który stanowi, że przewozy drogowe na potrzeby własne mogą być wykonywane po uzyskaniu zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie przez przedsiębiorcę prowadzenia przewozów drogowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej. Ustawodawca ustanawiając uprawnienie do uzyskania zaświadczenia uregulował także kwestie organu właściwego do wydania tego dokumentu stanowiąc w art. 33 ust. 8, że zaświadczenie na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaświadczenia wydaje właściwy dla siedziby przedsiębiorcy starosta. We wniosku o wydanie zaświadczenia jako nazwę przedsiębiorcy wpisano: "F. H. B. S.C. R. B., J. K. S.C." oraz podano rubryce "siedziba i adres" - adres w O.. Stąd też biorąc pod uwagę treść art. 33 ust. 1 ustawy z dn. 6 września 2001 r. o transporcie drogowym należało wskazać, iż organem właściwym do rozpoznania wniosku o wydanie określonego tym przepisem zaświadczenia jest Starosta O.. Ubocznie zauważyć należy, że stosownie do treści art. 4. ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r., Nr 155, poz. 1095) przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna nie będąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej (ust. 2). Nie jest jednak rzeczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach rozstrzygania sporu o właściwość, ocena zasadności wniosku a jedynie wskazanie organu właściwego do jego rozpatrzenia. Biorąc powyższe pod uwagę należało na mocy art. 15 § 1 pkt. 4 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.