II SA/Gd 623/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia odrzucić wniosek M. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. UZASADNIENIE M. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 kwietnia 2020 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tegoż Kolegium z dnia 15 marca 2019 r., nr [...], o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Wójta Gminy z dnia 20 marca 2014 r., nr [...], w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa trzech elektrowni wiatrowych o mocy 2,5 MV i wysokości łącznej 155 m w miejscowości T., obręb T., gmina S.", planowanego do realizacji na terenie działek nr [...], [...], [...], [...], [...] (przed podziałem działka nr [...]), obręb T. Do skargi skarżący załączył wniosek o przywrócenie terminie do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje; Złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na odrzucenie. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 p.p.s.a. pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z kolei, zgodnie z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku jeżeli strona nie uchybiła terminowi (zob. uchwała NSA z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, publ. ONSAiWSA z 2010 r., nr 3, poz. 40). Skarga M. C. została wniesiona w terminie do tego przewidzianym. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana została w dniu 21 kwietnia 2020 r. Na podstawie art. 74 ust. 3 i art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowiska (Dz.U. z 2020 r., poz. 283) do doręczenia tej decyzji zastosowano dyspozycję art. 49 k.p.a. Przepis art. 74 ust. 3 powołanej ustawy stanowi bowiem, że jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, stosuje się art. 49 k.p.a. Stosownie zaś do treści art. 49 k.p.a. jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej (§ 1). Dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej (§ 2). Zawiadomienie stron o wydaniu zaskarżonej w niniejszej sprawie w formie publicznego obwieszczenia nastąpiło w dniu 5 maja 2020 r. Tym samym, zawiadomienie to należało uznać za dokonane w dniu 7 czerwca 2020 r. Zauważyć bowiem trzeba, że w dniu 5 maja 2020 r., tj. w dniu publicznego obwieszczenia o wydaniu zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, obowiązywał w Polsce stan epidemii, w trakcie którego, zgodnie z art. 15zzs ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020, poz. 374 ze zm.) bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach administracyjnych, sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres. Dopiero wejście w życie, z dniem 16 maja 2020 r., ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020, poz. 875) dało podstawę do rozpoczęcia biegu wskazanych terminów. Przepis art. 68 ust. 6 powołanej wyżej ustawy stanowi, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46 (ustawa COVID-19), których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Stosownie do art. 76 in principio ustawa ta weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, tj. w dniu 16 maja 2020 r., co oznacza, że bieg terminów rozpoczął się w dniu 24 czerwca 2020 r. Z kolei, zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Tym samym, termin do wniesienia skargi dla skarżącego upływał w dniu 7 lipca 2020 r. Skarżący wniósł zaś skargę w niniejszej sprawie w dniu 29 czerwca 2020 r. a zatem w terminie przewidzianym do jej wniesienia. Z uwagi na powyższe, wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako niedopuszczalny, zasługiwał na odrzucenie. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.