II GZ 414/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Po 594/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T.O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 maja 2022 r., nr BP.501.1811.2021.1278.GR4.221307 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA, sąd pierwszej instancji) postanowieniem z 26 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Po 594/22, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę T.O. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: Główny Inspektor) z 19 maja 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 22 lipca 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie numeru PESEL oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W odpowiedzi na to wezwanie, doręczone 1 sierpnia 2022 r., skarżący w piśmie nadanym w placówce pocztowej 9 sierpnia 2022 r. podał numer PESEL oraz wartość przedmiotu zaskarżenia. Wyjaśniając przyczyny odrzucenia skargi, WSA wskazał, że skoro wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono skutecznie skarżącemu 1 sierpnia 2022 r., termin do wykonania wezwania sądu upłynął 8 sierpnia 2022 r. W konsekwencji, odpowiedź strony udzielona pismem z 9 sierpnia 2022 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), nastąpiła po terminie zakreślonym w wezwaniu, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, musiało skutkować jej odrzuceniem. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że osoba odpowiedzialna za prowadzenie korespondencji, w tym wysyłanie pism, była nieobecna w pracy z powodu urlopu na żądanie ze względów rodzinnych. Powyższe zdarzenie doprowadziło do niewysłania wymaganego dokumentu w terminie przez osobę, która zastępowała pracownika wyznaczonego do obsługi korespondencji. W związku z faktem, którego strona nie mogła przewidzieć, skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, które przemawiałyby za uwzględnieniem zawartej w nim argumentacji. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymogów jest wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz numeru PESEL skarżącego, o czym stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. b i d p.p.s.a. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że skarżący odebrał wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi 1 sierpnia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 15). Nie jest również kwestionowana okoliczność nadania odpowiedzi na wezwanie sądu w dniu 9 sierpnia 2022 r. (koperta – k. 17 akt sądowych), a zatem po upływie siedmiodniowego terminu określonego w wezwaniu, który upłynął 8 sierpnia 2022 r. Skarżący wraz z wezwaniem otrzymał również pouczenie, w którym został wskazany skutek uchybienia terminu do wykonania wezwania sądu, w tej sprawie w postaci odrzucenia wniesionej skargi. Powyższe jasno wskazuje, że skarżący nie wykonał wezwania sądu i w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi, dlatego NSA uznał, że prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił skargę T.O. Okoliczności podniesione w zażaleniu dotyczące nagłego i nieprzewidzianego urlopu pracownika wyznaczonego do obsługi korespondencji nie mogły stać się podstawą uwzględnienia zażalenia na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozwala na przedłużenie albo odstąpienie od terminu 7 dni przewidzianego w art. 49 § 1 p.p.s.a. w sytuacji, gdy przyczyną nieuzupełnienia braków formalnych w terminie były okoliczności, których skarżący – jak wskazano w zażaleniu – nie mógł przewidzieć. W takiej sytuacji interesy skarżącego podmiotu zabezpiecza wniosek o przywrócenie terminu. Wobec tego, NSA na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.