I SA/Wa 1009/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Sędziowie Asesor WSA Przemysław Żmich Asesor WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. C. o wykładnię uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1009/06 w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia naukowego postanawia rozstrzygnąć wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1009/06 w ten sposób, że zawarte na stronie 3 uzasadnienia wiersz 7 od góry stwierdzenie "brak jest uchwały, o której wspomina cytowany przepis" odnosi się do uchwały w sprawie przyjęcia wykładu habilitacyjnego, o której wspomina przepis § 16 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 października 1991 r. w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania czynności w przewodach doktorskim i habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu naukowego (Dz. U. Nr 92, poz. 410). UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na skutek skargi M. C., uchylił decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] oraz decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia naukowego. Pismem z dnia 22 sierpnia 2008 r. M. C. wniósł o wykładnię uzasadnienia powyższego wyroku. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd omyłkowo posłużył się liczbą mnogą odnosząc się do braków w zakresie uchwał kończących określone etapy przewodu habilitacyjnego. Z akt przewodu wynika bowiem, że faktycznie nie odbyło się głosowanie jedynie nad przyjęciem wykładu. Zdaniem wnioskodawcy w świetle znajdującego się w aktach sprawy protokołu z posiedzenia Rady Wydziału z dnia [...] czerwca 2004 r. wątpliwości budzi wskazanie co do powtórzenia kolokwium habilitacyjnego, skoro czynność ta została przeprowadzona w pełni prawidłowo. Postanowieniem z dnia 29 września 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1009/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu błąd pisarski w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 listopada 2006 r. w ten sposób, że zawarty na stronie 3 uzasadnienia wiersz 7 od góry fragment zdania "brak jest uchwał, o których wspominają cytowane przepisy" zastąpił "brak jest uchwały, o której wspomina cytowany przepis". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, wniosek M. C. zasługiwał na uwzględnienie. Istotnie w uzasadnieniu powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2006 r. wskazano, że w aktach przewodu habilitacyjnego brak jest uchwały, której podjęcie powinno poprzedzić podjęcie uchwały o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego. Określenie to jest nieprecyzyjne, bowiem wskazać dodatkowo należało, iż w aktach brak było jedynie uchwały w sprawie przyjęcia wykładu habilitacyjnego, o której mówi przepis § 16 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 października 1991 r. w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania czynności w przewodach doktorskim i habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu naukowego (Dz. U. Nr 92, poz. 410), natomiast uchwała o przyjęciu kolokwium habilitacyjnego podjęta została w sposób prawidłowy. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił uwzględnić wniosek M. C. i dokonać stosownej wykładni uzasadnienia wyroku. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.