VII SA/Wa 33/08

SENTENCJA Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 33/08 ze skargi J. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2007 r. sygnatura akt VII SA/Wa 230/07 w sprawie skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odmówić J. W. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. UZASADNIENIE W dniu 24 października 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Strona utrzymuje się z emerytur w łącznej wysokości 2600 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 60 m2, oraz mieszkanie w bloku również o pow. 60 m2. Do innego majątku zaliczyła dwie działki budowlane o łącznej pow. 3500 zł. Dom na wsi jest od 2000 r. remontowany. Wnioskodawczyni ponadto wskazała, że są z mężem osobami schorowanymi - inwalidami II grupy. Do wydatków miesięcznych zaliczyła - czynsz ze światłem, 470 zł., telefon 300 zł., ubezpieczenia z podatku od nieruchomości - 60 zł., leki 450 zł., fizykoterapia 270 zł., wydatki administracyjne - 200 zł., wydatki sądowe i administracyjne 210 zł . - łącznie 1960 zł. Wnioskodawczyni dodała, że prowadzi 21 spraw sądowych, które generują następujące koszty: 1400 zł., oraz 250 zł., koszty adwokackie, koszty podróży 216 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku i przyznanie stronie prawa pomocy. Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie opłacić zawodowego pełnomocnika i ponieść kosztów sądowych. Wnioskodawczyni wraz z mężem posiada stały dochód, nie posiadają nikogo na utrzymaniu. Opłaciła dotychczasowe koszty sądowe, na obecnym etapie pozostał jeszcze jeden koszt wpis z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej oraz poniesienie kosztu sporządzenia skargi kasacyjnej (nie ma obowiązku zastępstwa procesowego poza obowiązkiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez zawodowego pełnomocnika). Należy również zaznaczyć, że strona korzystała już z pomocy adwokata zaznaczając to we wniosku, oznacza to że jest możliwym wygospodarowanie odpowiedniej kwoty na opłacenie sporządzenia skargi kasacyjnej. Ponadto uznano, że wnioskodawczynię stać na opłacenie obecnych kosztów sądowych tj. wpisu sądowego z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej. Strona ponosiła wszystkie dotychczasowe koszty samodzielnie. Świadczy to, że strona posiada płynność finansową i ma możliwości odkładania z bieżących dochodów, stąd też uznano, że ma możliwości również opłacić koszty sądowe. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).