II SAB/Lu 47/07
Sądy administracyjne2007-12-04
Sygnatura
II SAB/Lu 47/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2007-12-04
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie
Sędziowie
Joanna Cylc-MalecKrystyna SidorMaciej Kierek
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego podnosząc, że organ ten nie rozpoznał jego odwołania od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie zasiłku celowego, przesłanego do Kolegium pismem z dnia [...]
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Jeżeli jednak ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia skargę do sądu administracyjnego można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. (art. 52 § 3 ppsa)
W sprawie skargi na bezczynność organu - zgodnie z art. 37 § 1 kpa- takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, które powinno być wniesione do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W stosunku do samorządowych kolegiów odwoławczych brak jest jednak organów administracyjnych wyższego stopnia, dlatego na ich bezczynność nie przysługuje zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1kpa. Z tego względu wniesienie skargi do sądu administracyjnego powinno być poprzedzone wezwaniem właściwego kolegium do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z powołanym art. 52 § 3 ppsa.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący M. W. nie zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z żądaniem usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie odwołania i wydanie decyzji, a zatem nie wyczerpał trybu przewidzianego w powołanym przepisie.
Z tych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.