I SAB/Wa 1574/16
Sądy administracyjne2016-12-29
Sygnatura
I SAB/Wa 1574/16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2016-12-29
Rodzaj
Wyrok WSA w Warszawie
Sędziowie
Anna WesołowskaElżbieta LenartMagdalena Durzyńska
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart WSA Anna Wesołowska(spr.) WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi N.O., Y.O. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku Y.O. i N.O. z dnia [...] maja 2015 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. Z. [...], oznaczoną hip. nr [...], w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz Y.O. i N.O. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] maja 2016 r. Skarżący, Y.O. i N.O., złożyli skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie dotyczącej rozpoznania z wniosku z dnia [...] maja 2015 r. o przyznanie odszkodowania za pozbawienie możliwości władania nieruchomością [...] położoną przy ul. Z. [...] oznaczoną w księdze hipotecznej nieruchomości pod nr [...].
Skarżący wnieśli o zobowiązanie Prezydenta do rozpoznania wniosku w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :
Skarga jest uzasadniona.
Na wstępie wskazać należy, że przed wniesieniem skargi Skarżący złożyli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi termin dwóch miesięcy od daty doręczenia postanowienia na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia. Pomimo upływu powyższego terminu sprawa nie została załatwiona.
Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, na podstawie przedstawionych mu akt sprawy, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 Kpa. Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy Skarżący w dniu [...] maja 2015 r. złożyli wniosek o odszkodowanie.
Oznacza to, że od dnia [...] maja 2015 r. rozpoczął bieg termin na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 § 3 Kpa.
Pomimo upływu powyższego terminu, Prezydent nie zakończył postępowania w sprawie. Również na dzień orzekania przez Sąd brak było decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności, co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem.
Co do charakteru bezczynności organu sąd uznał, że bezczynność, której się dopuścił się organ nie miała cech rażącego naruszenia prawa. Sąd wyjaśnia w tym miejscu, że z przedstawionych mu akt administracyjnych wynika, iż organ podejmował czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego sprawy uzyskując dokumenty dotyczące przedmiotowej nieruchomości (orzeczenie administracyjne, wnioski o przyznanie prawa własności czasowej, zaświadczenie z sądu grodzkiego z dnia 16 lutego 1949 r.)
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 Ppsa w związku z art. 119 pkt 4 Ppsa orzekł jak pkt 1 i 2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 niniejszej ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800), zasądzając na rzecz Skarżących solidarnie zwrot wpisu sądowego w kwocie 100 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 złotych.