II OSK 2129/11

TEZY Pismo organu nadzoru w tym przypadku Prezydenta m.st. Warszawy - informujące o odmowie oceny i badania uchwał rady dzielnicy w trybie nadzoru, nie jest ani aktem nadzoru (art. 3 par. 2 pkt. 7 ppsa) ani aktem organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 par. 2 pkt. 6), ani innym aktem, o którym mowa w art. 3 par. 2 pkt. 4 ppsa, a tym samym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl, , , po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1201/11 o odrzuceniu skargi J. W. na pismo Zastępcy Dyrektora Gabinetu Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy oceny i badania w trybie nadzoru uchwał rady dzielnicy p o s t a n a w i a: 1) oddalić skargę kasacyjną, 2) oddalić wniosek Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1201/11 odrzucił skargę J. W. na pismo Zastępcy Dyrektora Gabinetu Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy oceny i badania w trybie nadzoru uchwał rady dzielnicy oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 złotych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżone przez J. W. pismo z dnia [...] marca 2011 r. stanowiło pisemną odmowę dokonania przez Prezydenta m.st. Warszawy oceny i badania w trybie nadzoru uchwał Rady Dzielnicy [...] podjętych na [...] Nadzwyczajnej Sesji Rady Dzielnicy odbywającej się w dniu [...] stycznia 2011 r. W ocenie Sądu pierwszej instancji tak zakreślona skarga J. W. jest niedopuszczalna. W świetle bowiem przepisu art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wskazane wyżej pismo nie spełnia kryteriów aktu z zakresu administracji publicznej, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Pismo z dnia [...] marca 2011 r. nie jest bowiem aktem prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, ani aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, jak również nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, lecz pismem organu o charakterze wyłącznie informacyjnym, a zatem nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia J. W., reprezentowany przez adwokata, podniósł następujące zarzuty: 1) naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe jego zastosowanie tj. art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., 2) naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 134 p.p.s.a. poprzez zaniechanie rozpatrzenia skargi w oparciu o właściwą podstawę prawną oraz właściwy zakres zarzutu, 3) naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia postanowienia w sposób sprzeczny z dyspozycją art. 166 p.p.s.a. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądu Administracyjnemu w Warszawie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o oddalenie tej skargi i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zakres działania sądów administracyjnych wyznacza art. 3 p.p.s.a. Kryterium wyznaczającym zakres sądowej kontroli jest czynność (sprawa) z zakresu administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. kontrolą działalności administracji publicznej objęte zostały akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W ocenie skarżącego do tej kategorii aktów należy zaliczyć zaskarżone przez niego pismo Zastępcy Dyrektora Gabinetu Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy stwierdzające, iż nie będą podlegały ocenie i badaniu w trybie nadzoru przekazane dokumenty z tzw. "[...] sesji" Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. Argument ten nie można uznać za trafny. Prawidłowo bowiem Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pismo to jest jedynie pismem o charakterze informacyjnym. W treści pisma w sposób jednoznaczny wskazano, że jest ono odpowiedzią na wystąpienie J. W. - radnego Dzielnicy [...] i służy ono jedynie celom informacyjnym - przekazaniu stanowiska organu, do którego owo wystąpienie zostało skierowane. Nie można zatem zgodzić się z autorem skargi kasacyjnej, który uzasadniając podniesione zarzuty wywodził, że pismo to jest de facto wstrzymaniem wykonania uchwały Rady Dzielnicy, zarządzonym przez Prezydenta m.st. Warszawy. W konsekwencji nie można uznać, że pismo Zastępcy Dyrektora Gabinetu Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy stanowiło akt, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, że pismo organu nadzoru – w tym przypadku Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy – informujące o odmowie oceny i badania uchwał rady dzielnicy w trybie nadzoru, nie jest ani aktem nadzoru (art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a.), ani aktem organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.), ani innym aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a tym samym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji uznał, iż na opisane powyżej pismo nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, co spowodowało jej odrzucenie. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł również podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 134 p.p.s.a. Zauważyć bowiem należy, że wobec stwierdzonej przez Sąd niedopuszczalności skargi, nie doszło w sprawie do merytorycznego jej rozpoznania, a jedynie w takim przypadku istniałyby możliwości zastosowania w sprawie tego przepisu. Podkreślić należy, że jego dyspozycja o niezwiązaniu granicami skargi nie oznacza, że sąd może czynić przedmiotem swoich rozważań i ocen wszystkie aspekty skargi, bez względu na treść zaskarżonego aktu lub czynności oraz jej rodzaju. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia postanowienia w sposób sprzeczny z dyspozycją art. 166 p.p.s.a. wskazać należy, że nie ma on usprawiedliwionych podstaw. Wadliwość uzasadnienia może stanowić usprawiedliwioną podstawę skargi kasacyjnej tylko wówczas, gdy uzasadnienie orzeczenia sądu pierwszej instancji nie pozwala na kontrolę kasacyjną orzeczenia. Dzieje się tak wówczas, gdy nie ma możliwości jednoznacznej rekonstrukcji podstawy rozstrzygnięcia. Powyższe uchybienia nie występują w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Stwierdzić należy, że spełnia ono wymagania wynikające z art. 141 § 4 p.p.s.a., w szczególności pozwalając na jednoznaczną rekonstrukcję podstawy rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 oraz art. 209 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sąd oddalił wniosek Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego wobec niewykazania, aby takie niezbędne koszty w rozumieniu art. 205 p.p.s.a. zostały poniesione.