II OSK 3751/18

SENTENCJA Dnia 25 listopada 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędzia del. WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Po 303/18 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 4 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Po 303/18, oddalił skargę [...] Sp. z o.o. w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2018 r., którym stwierdzono wniesienie przez skarżącą odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] listopada 2017 r. z uchybieniem terminu. W skardze kasacyjnej, zaskarżając wyrok Sądu pierwszej instancji w całości, zarzucono naruszenie art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 129 § 2 i art. 134 k.p.a. przez oddalenie skargi na skutek przyjęcia, że odwołanie skarżącej zostało wniesione po terminie, gdy w rzeczywistości zostało ono wniesione w terminie. Uzasadniając skargę kasacyjną podniesiono, że decyzja Prezydenta Miasta [...] z [...] listopada 2017 r. została skarżącej doręczona 29 listopada 2017 r., zaś odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym 13 grudnia 2017 r. Podniesiono też, że Sąd pierwszej instancji ustalił, że wskazana decyzja została skarżącej doręczona 27 listopada 2017 r., zaś organ administracji ustalił, że ta decyzja została skarżącej doręczona 28 listopada 2017 r. We wnioskach skargi kasacyjnej zażądano uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Ponadto wniesiono o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Organ administracji w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie. Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie podstawy nieważności wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie zachodzą, zaś granice skargi kasacyjnej zostały wyznaczone przez jej podstawy (wskazane naruszenia przepisów prawa). Rozpoznając zatem w tak określonych granicach sprawę NSA uznał, że skarga kasacyjna nie jest zasadna. Z akt administracyjnych, w szczególności ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się na karcie 713 akt, wynika że decyzja Prezydenta Miasta [...] z [...] listopada 2017 r. została skarżącej doręczona 28 listopada 2017 r. Skarżąca twierdząc w skardze oraz w skardze kasacyjnej, że decyzja ta została jej doręczona 29 listopada 2017 r. w żaden sposób swego twierdzenia nie udowodniła. Wobec tego oraz uwzględniając, że nie jest kwestionowane, iż odwołanie zostało przez skarżącą nadane w urzędzie pocztowym 13 grudnia 2017 r., SKO w [...] zgodnie z prawem zaskarżonym postanowieniem stwierdziło wniesienie odwołania z uchybieniem terminu, a Sąd pierwszej instancji zasadnie skargę skarżącej na to postanowienie oddalił. Bez znaczenia jest w tej sytuacji błąd Sądu pierwszej instancji, który ustalił, że decyzja Prezydenta Miasta [...] z [...] listopada 2017 r. została skarżącej doręczona 27 listopada 2017 r. Jest to oczywisty błąd, gdyż Sąd pierwszej instancji trafnie powołał się na zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się na karcie 713 akt administracyjnych, jednakże z tego dokumentu wynika, że doręczenie nastąpiło 28 listopada 2017 r., a nie 27 listopada 2017 r. Mając powyższe na uwadze NSA uznał, że skarga kasacyjna jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw i z tego powodu na podstawie art. 184 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów mimo wniosku skarżącej kasacyjnie o rozpoznanie jej na rozprawie na podstawie art. 15zzs4 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.). Zgodnie z art. 15zzs4 ust. 1 powołanej ustawy w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich Naczelny Sąd Administracyjny nie jest związany żądaniem strony o przeprowadzenie rozprawy. Natomiast stosownie do art. 15zzs4 ust. 2 powołanej ustawy w tym samym okresie wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawy przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Z kolei według art. 15zzs4 ust. 3 powołanej ustawy przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku; wówczas na posiedzeniu niejawnym sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie nie można było przeprowadzić rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, gdyż nie wszystkie strony postępowania, w tym skarżąca, zawiadomione o możliwości przeprowadzenia rozprawy w taki sposób i pouczone o konieczności posiadania warunków technicznych do przeprowadzenia takiej rozprawy, nie wskazały, aby takie techniczne warunki posiadały. Jednocześnie rozpoznanie sprawy było konieczne, gdyż postępowanie przed sądami administracyjnymi w obiektywnie rzecz biorąc nieskomplikowanej sprawie trwa już ponad 3 lata.