VI SA/Wa 2249/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 24 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z "(...)" marca 2021r., nr "(...)"w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z 11 lipca 2022 r. pełnomocnik K. Z. (dalej "Skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z "(...)"marca 2021r., nr "(...)"w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Podniósł, że Skarżąca od wielu lat zamieszkuje na stałe w Szwajcarii, gdzie znajduje się jej centrum życiowe, natomiast do Polski przyjeżdża jedynie na krótkie pobyty, okresowo. Nadto wskazał, że adres pod który wysłana została korespondencja, zawierająca odpis decyzji jest nieaktualny i tego rodzaju próby doręczenia w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie mogą być uznane za skuteczne. W odpowiedzi na skargę z 12 sierpnia 2022r. Organ wskazał, że skarżona decyzja została doręczona Skarżącej per awizo w trybie art. 44 Kpa w dniu 21 kwietnia 2021r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 21 maja 2021r. Organ wskazał, że korespondencja do Skarżącej kierowana była na jedyny znany Organowi adres zamieszkania (będący również adresem zameldowania oraz adresem korespondencyjnym) ujawnionym w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych. Organ nie dysponował innym adresem Skarżącej a zainteresowana nie poinformowała o zmianie adresu na adres zagraniczny odpowiedniej instytucji- organu gminy. Uznano, że doszło do doręczenia zastępczego, gdyż adres na jaki wysyłana była korespondencja do Skarżącego nie budził żadnych wątpliwości. 29 czerwca 2022r. w siedzibie Organu, pełnomocnicy Skarżącej zapoznali się z aktami sprawy oraz sporządzili fotokopie. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym 11 lipca 2022r., a więc po upływie ustawowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić, z racji złożenia po terminie. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 53 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako "p.p.s.a.") jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 §2 pkt.4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W przedmiotowej sprawie decyzja została doręczona Skarżącej per awizo w trybie art. 44 Kpa, w dniu 21 kwietnia 2021r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 21 maja 2021r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym 11 lipca 2022r., a więc po upływie ustawowego terminu. Wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Sąd zauważa, że pełnomocnik Skarżącej po zapoznaniu się 29 czerwca 2022r. z aktami sprawy w siedzibie Organu miał świadomość że termin na wniesienie skargi upłynął w maju 2021 r. Mimo powyższego faktu nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z treścią przepisu pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Należy zauważyć, że argumentacja pełnomocnika Skarżącej odnośnie terminu do wniesienia skargi mogłaby być wzięta przez Sąd pod uwagę w przypadku złożenia przez tegoż pełnomocnika wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zgodnie z treścią art. 87 p.p.s.a. Do skargi nie został dołączony ww. wniosek. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd wskazuje, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła podstawa do odrzucenia skargi, bowiem strona wniosła skargę po terminie. Tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia gdyż warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia.