VII SA/Wa 1473/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2022 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w K. na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 grudnia 2021 r. nr LVII/1798/2021 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić S. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE S. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 grudnia 2021 r. nr LVII/1798/2021 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w części – w zakresie dotyczącym ustaleń dla działki o nr ewidencyjnym [...] oraz części działki o nr ewidencyjnym [...] – położonych w obrębie [...] w Dzielnicy [...] Miasta [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak interesu prawnego skarżącej w niniejszej sprawie, ewentualnie o oddalenie. Organ wskazał, że strona skarżąca nie wykazała posiadania interesu prawnego w zaskarżeniu ww. uchwały w odniesieniu do działki o nr ewidencyjnym [...] oraz części działki o nr ewidencyjnym [...], której nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym. Wyjaśnił, że strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała posiadania interesu prawnego ani w odniesieniu do działki nr [...] w obrębie [...] ani w odniesieniu do części działki nr [...] w obrębie [...], których nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym. W wykonaniu zarządzenia z 29 lipca 2022 r. wezwano stronę skarżącą do wykazania interesu prawnego lub uprawnienia przez nadesłanie tytułu prawnorzeczowego do ww. nieruchomości. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik strony skarżącej nadesłał odpis księgi wieczystej nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Stosownie zaś do art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r. poz. 559; dalej: u.s.g.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Powołując się na naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszący skargę w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g., powinien wykazać, że w konkretnym wypadku istnieje związek pomiędzy jego własną, prawnie gwarantowaną (a nie wyłącznie faktyczną) sytuacją a zaskarżoną uchwałą. Związek ten powinien polegać na tym, że uchwała narusza, pozbawia lub ogranicza tak rozumiany interes lub uprawnienie wnoszącego skargę jako indywidualnego podmiotu albo członka określonej wspólnoty samorządowej. Reprezentując swój zindywidualizowany interes skarżący musi też wykazać, że interes ten jest konkretny, realny i aktualny (por. wyrok NSA z 13 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 2105/12, postanowienie WSA w Gdańsku z 12 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 1/22). Podmiot skarżący musi wskazać jego naruszenie polegające na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a własną indywidualną i prawnie gwarantowaną sytuacją (szerzej zob.: W. Kisiel, w: red. P. Chmielnicki, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, Warszawa 2010; J. Zimmermann, Konstrukcja interesu prawnego w sferze działań Naczelnego Sądu Administracyjnego, w: red, H. Olszewski, B. Popowska, Gospodarka - Administracja - Samorząd, Poznań 1997). W ocenie Sądu, strona skarżąca nie wykazała, że zaskarżona uchwała narusza jej własny, indywidualny i aktualny interes prawny w tym zakresie, w jakim zaskarżył sporną uchwałę w odniesieniu do działki nr [...] w obrębie [...] oraz do części działki nr [...] w obrębie [...]. Nadesłany przez stronę skarżącą odpis księgi wieczystej nr [...] dotyczy jedynie działki nr [...]. Ze wskazanego odpisu księgi wieczystej wynika, że właścicielem działki nr [...] w obrębie [...] jest Miasto [...], zaś użytkownikiem wieczystym B. Sp. z o.o. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarżąca nie wykazała naruszenia interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały. W tej sytuacji Sąd nie może dokonać merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.