III SA/Kr 1040/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 2018 r. w sprawie ze skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 sierpnia 2018 r. ([...]) w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 23 sierpnia 2018 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 64 §2 kpa pozostawiło bez rozpoznania podanie Z. Ś. z dnia 11 kwietnia 2018 r. Na ww. pismo Z. Ś. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302; dalej: p.p.s.a) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący złożył skargę, w której wskazał oznaczenie pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 sierpnia 2018 r. w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania. Należy zatem wskazać, że pismo organu o pozostawieniu podania bez rozpoznania wydane w oparciu o art. 64 § 2 kpa nie należy do katalogu aktów, które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, co uzasadnia odrzucenie rozpoznawanej skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, na pozostawienie podania bez rozpoznania przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Trzeba również zauważyć, że nawet potraktowanie rozpoznawanej skargi jako skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego ie nie doprowadzi do jej merytorycznego rozpoznania. Jak bowiem wynika z art. 52 § 2 p.p.s.a., przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu stanowi uprzednie złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 1083/14; LEX nr 1467706). Tymczasem skarżący nie wezwał Samorządowego Kolegium Odwoławczego – przed wniesieniem rozpatrywanej skargi – do usunięcia naruszenia prawa, co oznacza, że nie wyczerpał przysługujących mu w sprawie środków zaskarżenia. To zaś uzasadnia odrzucenie skargi na bezczynność na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd postanowił o odrzuceniu skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.