II OZ 785/09

SENTENCJA II OZ 785 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenie J. P. - B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 lipca 2009 r. sygn. akt III SAB/Łd 5/09 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. P.- B. na bezczynność Prezydenta Miasta Zgierza w przedmiocie wystawienia dowodu osobistego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II OZ 785 / 09 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił J. P.- B. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż z uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo rolne o niskiej dochodowości, z którego osiąga dochód w wysokości około 200 zł miesięcznie. Skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe oraz uzyskuje dochody doraźne w wysokości około 100 zł miesięcznie, nie wskazując ich źródła pochodzenia. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że jest właścicielem kiosku mieszkalnego o powierzchni 13 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,14 ha. Łącznie osiąga miesięczny dochód w wysokości około 300 zł. Dodatkowo wskazał, iż na lokacie terminowej posiada oszczędności w wysokości 27.000 zł, które stanowią "wkład mieszkaniowy na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych". Na wezwanie skierowane do skarżącego wyjaśnił on, iż nie może przekazać wyciągów z rachunku bankowego, ponieważ bank mu takowych nie przesyła, bowiem lokata w wysokości 17.000 zł została przekazana na subkonto, dla którego nie sporządza się wyciągów. Wyjaśniając różnice w zgromadzonych oszczędnościach, na które wskazano w wezwaniu wyjaśnił, że różnica pomiędzy kwotami wynika z faktu, iż w 2008 r. wpłacona została kolejna kwota 10.000 zł i razem jest 27.000 zł. W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżący dysponuje środkami pieniężnymi znacznie przewyższającymi koszty postępowania, chociażby dlatego, że kwota na rachunku bankowym skarżącego zwiększyła się w ciągu ostatniego roku o 10.000 zł. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, okoliczność ta jest znana Sądowi z urzędu, bowiem na formularzu złożonym do sprawy o sygn. akt III SO/Łd 3/08 w dniu 29 lutego 2008 r. wykazał kwotę 17.000 zł, natomiast w niniejszym postępowaniu określił wysokość lokaty terminowej na kwotę 27.000 zł. W ocenie Sądu pierwszej instancji zgromadzone środki finansowe na rachunku bankowym, nie pozwalają uznać skarżącego za osobę pozbawioną środków do egzystencji, a tym samym pozwalają stwierdzić, że posiadane środki majątkowe znacznie przewyższają wysokość potencjalnych kosztów sądowych. Ponadto skarżący nie nadesłał dokumentów dotyczących prowadzonego rachunku bankowego, które pozwoliłyby na dokładne zweryfikowanie składanych oświadczeń. W związku z powyższymi okolicznościami Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. P.- B., wnosząc o jego uchylenie i o zwolnienie od kosztów w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazania wymaga, iż zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest obowiązek ponoszenia kosztów sądowych przez wnoszącego sprawę. Zwolnienie od tegoż obowiązku ma charakter wyjątkowy i muszą za nim przemawiać uzasadnione okoliczności faktyczne wskazujące, że obiektywna sytuacja finansowa strony nie daje jej możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Z konstrukcji powołanego powyżej przepisu art. 246 § 1 p.p.s.a. wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W przedmiotowej sprawie, co prawidłowo ustalił Sąd pierwszej instancji, nie zostało wykazane przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania. Stan majątkowy wnioskodawcy, a zwłaszcza środki zgromadzone na rachunku bankowym, nie uzasadnia przyjęcia, iż została spełniona przesłanka niemożności poniesienia przez wnioskodawcę kosztów sądowych postępowania w niniejszej sprawie. We wniesionym zażaleniu skarżący nie wskazał również na istnienie takich okoliczności, które pozwalałyby na skuteczne zakwestionowanie oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji, co do sytuacji materialnej i rodzinnej strony skarżącej. Mając wskazane wyżej okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie na mocy art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jako pozbawione uzasadnionych podstaw.