II SA/Rz 898/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp.k. z/s w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe UZASADNIENIE A. sp. k. (dalej: "Spółka") wniosła w dniu 15 lipca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. Na podstawie informacji zawartych w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Sąd z urzędu ustalił, że Spółka została rozwiązana z dniem 31 stycznia 2020 r., a jej wykreślenie z KRS uprawomocniło się w dniu 28 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył ,co następuje: Wymogi posiadania zdolności sądowej oraz zdolności procesowej (art. 25 § 1 oraz art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej: "Ppsa", zaliczane są do tzw. przesłanek procesowych. Okoliczności te sąd bierze z urzędu pod uwagę w każdym stanie sprawy. Prawomocne wykreślenie spółki komandytowej z KRS ma charakter konstytutywny i oznacza zakończenie bytu tej jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną skutkujące w procesie następczą utratą zdolności sądowej, a więc zdolności do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. W wypadku wykreślenia spółki komandytowej z KRS nie ma innego podmiotu (następcy prawnego), który mógłby przejąć prawa i obowiązki spółki. Konsekwencją zaistnienia w postępowaniu sądowym definitywnego braku następcy prawnego strony jest więc umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa. W tych okolicznościach należało uznać, że postępowanie wszczęte skargą stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Ppsa, Sąd postanowił jak w sentencji