IV SA/Po 820/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi E. S.-B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2021r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwane dalej " SKO" lub " organem II instancji" na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz.U. z 2021 r.poz.735 dalej; k.p.a.) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] zwanego dalej " Burmistrzem" lub "organem I instancji" z dnia [...] czerwca 2021 r. znak sprawy [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz Pana M. K. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] położonej w Ś. . Decyzję tę wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Pismem z dnia [...] maja 2018 r. M. K. zwrócił się o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] położonej w Ś. . W toku postępowania sporządzono projekt decyzji, który przekazano do uzgodnienia do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P. Delegatura w L.. Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r., Wojewódzki Konserwator Ochrony Zabytków w P. Delegatura w L. postanowił odmówić uzgodnienia projektu o warunkach zabudowy. Pismem z dnia [...] lipca 2018r., Inwestor zwrócił się o uzupełnienie wniosku w zakresie dodania w tylnej elewacji budynku wystawki w dachu oraz wskazano, że dach ma być dwuspadowy, o wysokości w kalenicy [...] m, a kąt nachylenia połaci ma wynosić od [...] stopni do konta istniejącego [...] stopni. Wobec powyższego uprawniony urbanista sporządził kolejny projekt rozstrzygnięcia, który przekazano do uzgodnienia który przekazano do uzgodnienia do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P. Delegatura w L.. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. E. S. ( dalej: Skarżąca ) złożyła uwagi do projektu rozstrzygnięcia, w wyniku złożonych zastrzeżeń, organ I instancji zwrócił się do M. K. o podanie konkretnego kąta nachylenia dachu oraz rzeczywistego kąta nachylenia połaci przy elewacji tylnej, wysokości górnej krawędzi elewacji tylnej, sprecyzowania sposobu odprowadzenia ścieków przez podanie konkretnej instalacji, lub zbiornika bezodpływowego, sprecyzowania sposobu odprowadzania wód opadowych poprzez wskazanie dokładnie instalacji, do której mają być doprowadzone wody opadowe z terenu nieruchomości zlokalizowanej na działce nr [...]. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r. Inwestor wyjaśnił, że: - kąt nachylenia dachu zostanie bez zmian ok. [...] stopni, - wysokość górnej krawędzi elewacji tylnej będzie zależeć od końcowego wypoziomowania gruntu przy budynku, na ten moment wynosi [...] cm, - odprowadzanie ścieków obecnie będzie do odbywać się do zbiornika bezodpływowego, a docelowo do kanalizacji, - odprowadzanie wód opadowych będzie następowało poprzez rozprowadzenie jej po gruncie za budynkiem (za elewacją tylną) po nieruchomości objętej wnioskiem. Następnie sporządzono kolejny projekt decyzji w zakresie warunków zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia. Ponowne uwagi do projektu zamierzenia złożyła w dniu [...] października 2018r. E. S.. Decyzją z dnia [...] grudnia 2018r. nr [...] SKO uchyliło kwestionowaną decyzję i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano, że rozstrzygnięcie wydane zostało bez wymaganego prawem uzgodnienia. Ponownie przeprowadzono analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Uprawniony urbanista przygotował projekt rozstrzygnięcia, który w dniu 30 stycznia 2019r. przekazany został do uzgodnienia Wojewódzkiemu Urzędowi Ochrony Zabytków w P.. W dniu [...] lutego 2019r. Skarżąca wniosła kolejne uwagi. Dnia [...] kwietnia 2019r. Burmistrz [...] wydał kolejną decyzję nr [...], w której ponownie ustalił na rzecz M. K. warunki zabudowy dla zamierzenia objętego wnioskiem. Odwołanie od przedmiotowej decyzji złożyła Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego K. K. - O.. Dnia [...] maja 2019r. SKO w L. wydało decyzję nr [...] w wyniku której utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W wyniku złożonej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, przez Skarżcą, WSA w Poznaniu uchylił decyzję organu odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że załączniki do decyzji organu I instancji nie zostały podpisane przez Burmistrza [...]. Zwrócono również uwagę, że kwestią do wyjaśnienia pozostaje parametr wysokości kalenicy głównej oraz wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej. Zgodnie z wytycznymi Sądu, organ I instancji przeprowadził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, a uprawniony urbanista sporządził projekt rozstrzygnięcia ustalającego warunki zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia, który następnie został przekazany do uzgodnienia organowi właściwemu do spraw ochrony zabytków pismem z dnia [...] maja 2020 r. W toku postępowania kolejne uwagi do projektu decyzji wniosła E. S.. Dnia [...] lipca 2020r. Burmistrz [...] wydał decyzję, w której orzekł o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia. SKO w L. decyzją z dnia [...] października 2020r. nr [...] wydaną na skutek złożonego odwołania uchyliło w/w rozstrzygnięcie i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ponownie uprawniony urbanista sporządził projekt rozstrzygnięcia, oraz przeprowadzono analizę funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] W. Wojewódzki Konserwator Zabytków w P. odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu rozstrzygnięcia. W konsekwencji sporządzono nowy projekt decyzji który przesłano do uzgodnienia do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P.. Ponownie w dniu [...] lutego 2021r. Skarżąca wniosła uwagi do projektu decyzji. Następnie uprawniony urbanista ponownie sporządził projekt rozstrzygnięcia w sprawie. Pismem z dnia [...] maja 2021r. Skarżąca ponownie złożyła uwagi do projektu rozstrzygnięcia. Decyzją z dnia [...] czerwca 2021r. nr [...] Burmistrz [...] ponownie ustalił na rzecz pana M. K. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] położonej w Ś. . Uzasadniając swoje rozstrzygniecie organ I instancji przedstawił przebieg postępowania i wskazał, że nie istnieją wynikające z przepisów odrębnych przeszkody do wydania decyzji uwzgledniającej wniosek. Odwołanie od przedmiotowej decyzji złożyła Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego K. K.- O.. W zarzutach odwołania wskazała na: - naruszenie art. 4 pkt 2, art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2021 r., poz. 710 z późn. zm.) dalej: ustawa o ochronie zabytków, poprzez uzgodnienie przez W. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P. Delegatury w L. ostatecznego (obecnego) projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej nadbudowę z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce o numerze geodezyjnym [...] w Ś. (znak sprawy: [...]) na rzecz Pana M. K. w sytuacji, gdy ww. projekt nie zawiera precyzyjnego określenia o ujęc u ww. budynku mieszkalnego w Gminnej Ewidencji Zabytków tj. nie wskazuje informacji umożliwiających jego zlokalizowanie w tej ewidencji, - naruszenie art. 53 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 64 ust. 1 oraz art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020 r., poz. 293 z późn. zm.) dalej: u.p.z.p., poprzez wydanie w dniu 14 czerwca 2021 r. przez Burmistrza [...] na rzecz Pana M. K. zamieszkałego ul. [...], [...] decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej nadbudowę z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce o numerze geodezyjnym [...] w Ś. (znak sprawy: [...]) w sytuacji, gdy uzgodnienie ostatecznej) (obecnego) projektu ww. decyzji przez W. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P. Delegatury w L. jest nieprawidłowe, - naruszenie art. 11 k.p.a. poprzez ustalenie na rzecz Pana M. K. zam. ul. [...], [...] warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej nadbudowę z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce o numerze geodezyjnym [...] w Ś. (znak sprawy: [...]) w kształcie określonym w ostatnim (obecnym) projekcie ww. decyzji bez należytego ustosunkowania się do uwag Odwołującej, zgłoszonych do tego projektu w pismach z dnia [...] maja 2021 r., [...] lutego 2021 r.. [...] czerwca 2020 r., [...] lutego 2019 r. oraz [...] października 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2021r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji wskazując, że Burmistrz [...] zrealizował obowiązki i w sposób wyczerpujący ustalił istniejącą na działkach sąsiednich zabudowę i występujący w wyznaczonym obszarze analizowanym stan zagospodarowania terenu. Wyprowadził również prawidłowy wniosek, iż planowane przedsięwzięcie stanowi kontynuację istniejącej na omawianym terenie funkcji. Decyzja ustalająca warunki zabudowy zawiera niezbędne elementy wymienione w treści art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ, zgodnie z treścią art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, uwzględnił w wydanym rozstrzygnięciu wszystkie wymagane elementy, tj. określił 1) rodzaj inwestycji; 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych; 3) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1. Decyzja zawiera niezbędne załączniki, o których mowa w treści § 9 ww. rozporządzenia, tj. wyniki analizy (część tekstowa i część graficzna oraz część graficzna decyzji o warunkach zabudowy). Uzasadnienie decyzji odpowiada również wymogom art. 107 § 1-3 k.p.a. Przed wydaniem rozstrzygnięcia uzyskano również niezbędne uzgodnienie W. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P. Delegatura w L.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego K. K.- O. zarzuciła przedmiotowej decyzji: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez: naruszenie art. 4 pkt 2, art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 7 ustawy ochronie zabytków poprzez przyjęcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze podobnie jak Burmistrz [...] za prawidłowe uzgodnienie przez W. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P. Delegatury w L. ostatecznego (ostatniego) projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej nadbudowę z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce o numerze geodezyjnym [...] w Ś. (znak sprawy: [...]) na rzecz Pana M. K. w sytuacji, gdy ww. projekt nie zawiera precyzyjnego określenia o ujęciu ww. budynku mieszkalnego w Gminnej Ewidencji Zabytków tj. nie wskazuje informacji umożliwiających jego zlokalizowanie w tej ewidencji uzgodnienie ostatecznego (ostatniego) projektu ww. decyzji przez W. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P. Delegatury w L. jest nieprawidłowe 2) naruszenie art. 52 ust. 2 pkt 2 i art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. poprzez przyjęcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, iż wydana przez Burmistrza [...] w dniu [...] czerwca 2021 r. na rzecz Pana M. K. zam. ul. [...], [...] decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej nadbudowę z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce o numerze geodezyjnym [...] w Ś. (znak sprawy: [...]) w kształcie określonym w ostatecznym (ostatnim) projekcie ww. decyzji spełnia przesłanki określone w wyżej wskazanych przepisach w sytuacji, gdy organ I instancji pominął uwagi Skarżącej zgłoszone do tego projektu w pismach z dnia [...] maja 2021 r., z dnia [...] lutego 2021 r., z dnia [...] czerwca 2020 r.. z dnia [...] lutego 2019 r. oraz z dnia [...] października 2018 r., co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia; oraz naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy poprzez: - naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.poprzez przyjęcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze za prawidłowo ustalone przez Burmistrza [...] rzecz Pana M. K. zam. ul. [...], [...] warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej nadbudowę z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce o numerze geodezyjnym [...] w Ś. (znak sprawy: [...]) w kształcie określonym w ostatecznym (ostatnim) projekcie ww. decyzji w sytuacji, gdy pominięto uwagi Skarżącej zgłoszone do tego projektu w pismach z dnia [...] maja 2021 r., z dnia [...] lutego 2021 r., z dnia [...] czerwca 2020 r.. z. dnia [...] lutego 2019 r. oraz z dnia [...] października 2018 r.. przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie; - naruszenie przepisu art. 107 § 3 k.p.a., z którego jednoznacznie wynika, iż uzasadnienie decyzji powinno być skonstruowane w sposób umożliwiający realizację zasady ogólnej przekonywania (art. 11 k.p.a.) oraz objaśniać tok myślenia prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawnego w sprawie. Wobec powyższych zarzutów pełnomocnik skarżącej wniósł o : - uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (Organu II instancji) oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza [...] (Organu I instancji) z powodu wskazanych wyżej naruszeń, które miały istotny wpływ na wynik postępowania, - zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoją dotychczasowe stanowisko zawarte w decyzji z dnia [...] września 2021r. nr.[...] w sprawie, jednocześnie wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału, wydanym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020.374 z późn. zm.), zmienionej ustawą z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. 2020.875). Zgodnie z ww. przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznaczają przepis art. 134 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 zwana dalej "P.p.s.a."). Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jednocześnie, jak stanowi art. 135 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości decyzji SKO w L. dnia [...] sierpnia 2021r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2021r. znak sprawy [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz Pana M. K. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie z przebudową istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] położonej w Ś. . Zaskarżone decyzje wydane zostały w trybie i na zasadach określonych w przepisach powoływanej wyżej ustawy z dnia [...] marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał na uwadze, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 13 listopada 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 685/19 uchylił decyzję SKO w L. i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Organy rozpoznając ponownie niniejszą sprawę, jak i Sąd w niniejszym postępowaniu, na podstawie art. 153 p.p.s.a. pozostają związane oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w powyżej opisanym wyroku WSA w Poznaniu. W myśl art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Jednocześnie zgodnie z art. 170 P.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach ustawie przewidzianych także inne osoby. Związanie organu administracji oceną prawną oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z poglądem wyrażonym w prawomocnym orzeczeniu, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Natomiast moc wiążąca orzeczenia określona w art. 170 P.p.s.a. oznacza, że organy administracji muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana. Oznacza to zatem zakaz formułowania nowych ocen prawnych sprzecznych z dotychczasowym stanowiskiem sądu (por. Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 170, Lex 2016; wyroki NSA z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt II OSK 306/10, z dnia 10 lutego 2011 r. sygn. akt I OSK 1241/10 oraz z dnia 7 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 1865/11; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przypomnieć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w powołanym wyroku z dnia 13 listopada 2019 r., uchylił kontrolowane decyzje. Sąd uznał, że w sprawie brak jest udokumentowania i weryfikacji ustaleń, co do wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej na działkach sąsiednich do działki inwestora oraz wysokości kalenicy głównej w obszarze analizowanym. Sąd wskazał, że zgodnie z § 8 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588 dalej; Rozporządzenie z 2003 r.) geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy i układ połaci dachowych, a także kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki) ustala się odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym. Sąd w wyroku z 13 listopada 2019 r. wskazał również, że niejednoznaczne pozostaje stanowisko organów w kwestii wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej. "Analiza" nie przedstawia żadnych ustaleń, co do tego parametru. W decyzji pierwszoinstancyjnej wskazano, że wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej ustalono na "do [...] m ". Zauważyć należy, że taką wartość wskazano też we wniosku. Tymczasem, SKO w uzasadnieniu swojej decyzji wskazało, że "z wniosku Inwestora wynika, iż zamierza on wybudować wyłącznie wystawkę w dachu od strony tylnej elewacji budynku istniejącego". Jednocześnie, analiza treści decyzji pierwszoinstancyjnej wskazuje, że w odniesieniu do tych parametrów, które nie ulegały zmianie wskazywano "istniejąca bez zmian" albo "bez zmian". Skoro zatem w odniesieniu do górnej krawędzi elewacji frontowej zawarto wskazanie "do [...] m", to oznacza, że jest to drugi obok wysokości kalenicy głównej parametr, który został w niniejszej sprawie ustalony. W tym zakresie również "Analiza" nie podje żadnych danych, pozwalających na kontrolę prawidłowości ustaleń decyzji w zakresie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej. Sad wskazał, że ustalając wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, należało jak wymaga tego przepis § 7 ust. 1 Rozporządzenia z 2003 r., poczynić ustalenia co do wysokości elewacji frontowych na działkach sąsiednich. Sąd podniósł, że załączniki do decyzji organu I instancji nie zostały podpisane. Zatem z uwagi na brak podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji organu I instancji na załączniku do tej decyzji, kwestią niejednoznaczną pozostaje to jaki konkretnie dokument został przyjęty za podstawę poczynionych przez organ I instancji ustaleń. W okolicznościach badanej sprawy jest to szczególnie istotne, ponieważ przedstawiona jako załącznik niepodpisana "Analiza" w zasadzie nie daje żadnej odpowiedzi na pytanie o parametr wysokości kalenicy głównej w obszarze analizowanym, jak również o wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej na działkach sąsiednich do działki inwestora Ponadto Sąd odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że decyzja o warunkach zabudowy będąca aktem stosowania prawa przesądza jedynie o rodzaju (przeznaczeniu, powierzchni zabudowy, wysokości itd.) obiektu budowlanego, który może zostać na konkretnie wskazanym terenie wybudowany, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa planistycznego. W konsekwencji, decyzje o warunkach zabudowy nie tworzą per se porządku prawnego i nie mają charakteru konstytutywnego, stanowiąc jedynie o tym, jaki obiekt i pod jakimi warunkami inwestor może na danym terenie wybudować bez obrazy przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2016 r., II OSK 2868/14). Stąd też w zakresie ochrony interesów osób trzecich wystarczające były ogólne sformułowania zawarte w decyzji pierwszoinstancyjnej. Sąd wskazał także, że na etapie postępowania w sprawie warunków zabudowy nie rozstrzyga się w przedmiocie konkretnych rozwiązań technicznych. Skonkretyzowanie parametrów dotyczących planowanej inwestycji następuje na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego tj. w decyzji zezwalającej na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany, oczywiście z uwzględnieniem określonych w decyzji o warunkach zabudowy maksymalnych wielkości. Mając powyższe na względzie Sąd wskazał, że rzeczą organu będzie zlecenie sporządzenia analizy urbanistycznej zawierającej dane niezbędne do ustalenia wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej oraz kalenicy głównej oraz wydanie decyzji znajdującej oparcie w zebranym materiale dowodowym. Wskazać należy, że rozpoznając sprawę ponownie organy zastosowały się do oceny prawnej oraz wytycznych zawartych w w/w wyroku. Formułując powyższe stanowisko Sąd miał na uwadze, że ponownie została sporządzona i prawidłowo podpisana "Analiza" stanowiąca załącznik nr [...] do decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. , zawierająca w ocenie Sądu wyczerpujące dane niezbędne do ustalenia wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej oraz kalenicy głównej, sporządzona zgodnie z art. 60 ust.4 u.p.z.p. przez mgr. inż. arch. M. P. – S.. I tak dla potrzeb sporządzonej ponownie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu według Rozp[oczadzenia z 2003 r.,wskazano, że teren objęty przedmiotowym wnioskiem stanowi działka nr ewid. [...] w Ś. , na której planowana jest realizacja nadbudowy z przebudową istniejącego budynku (wstawka w dachu). Wskazano, że zgodnie z wnioskiem inwestora dla przedmiotowej inwestycji zaproponowany został wskaźnik górnej elewacji frontowej ( gzymsu ) jako maksymalnie [...] m. Zgodnie z § 7 Rozporządzenia z 2003 r. , wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wyznacza się dla nowej zabudowy jako przedłużenie tych krawędzi odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich (pkt 1). Wysokość, o której mowa w ust. 1, mierzy się od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku (pkt 2). Jeżeli wysokość, o której mowa w ust. 1, na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, wówczas przyjmuje się jej średnią wielkość występującą na obszarze analizowanym (pkt 3). Dopuszcza się wyznaczenie innej wysokości, o której mowa w ust. 1, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1 (pkt 4). Jak ustalono w analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki tworzy uskok, nie utrzymując konkretnych wartości (budynki jedno i dwu kondygnacyjne ). Średnia wartość to [...] m. Wnioskowana wysokość zgodnie z wnioskiem ma wynosić [...] m. W "Analizie" stwierdzono, że projektowana nadbudowa wpisuje się swą wysokością do budynków istniejących na sąsiednich terenach. Tym samym z "Analizy" wynika możliwość ustalenia omawianego wskaźnika na poziomie [...] m. Zatem w ocenie Sądu przedmiotowy wskaźnik organy wyznaczyły prawidłowo. Również w sposób prawidłowy wyznaczony został wskaźnik geometrii dachu. Zgodnie z treścią § 8 Rozporządzenia z 2003 r. parametr ten wyznaczono odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym. Wysokość kalenicy ustalono w przedziale [...] m, dach dwuspadowy, a kąt nachylenia połaci dachowych pozostanie bez zmian ok. [...] stopni, co jest zgodne z wynikami zawartymi w analizie urbanistycznej. Z analizy wynika bowiem, że wysokość kalenicy w obszarze poddanym analizie kształtuje się na poziomie [...] m. Nadto, na ww. terenie występują głównie budynki o dachach dwuspadowych o kącie nachylenia od [...] stopni do [...] stopni. Tym samym z analizy wynika, że geometrię dachu ustalono odpowiednio do geometrii dachów, które występują w obszarze analizowanym. Nie budzi zastrzeżeń Sądu wskazanie, że ustalenie parametru w postaci powierzchni zabudowy, liczby kondygnacji budynku czy szerokości elewacji frontowej pozostaje bez zmian z uwagi na charakter inwestycji. Do analizy przyjęto działki znajdujące się w obszarze analizowanym, na których znajduje się zabudowa mieszkaniowa (nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]), a także działki o funkcji mieszanej (nr ewid. [...], [...]). Kontrolując zaskarżone rozstrzygniecie pod kątem realizacji wytycznych odnośnie oceny prawidłowości przeprowadzenia analizy urbanistycznej i jej wyników wskazać należy, że zgodnie z art. 61 ust. 1 powoływanej ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy) architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Sposób ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego został określony w Rozporządzeniu z 2003 r. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Przepis § 9 ust. 1 – 3 Rozporządzenia z 2003 r. stanowi natomiast, że warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną. Wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Część graficzną decyzji o warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii. Skoro w przedmiotowej sprawie, brak jest na danym terenie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, przedmiotem postępowania o ustalenie warunków zabudowy jest ocena, czy planowany sposób zagospodarowania terenu nie naruszy zasady "dobrego sąsiedztwa" i gwarantuje zachowanie na danym terenie ładu przestrzennego określonego w art. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przesłanki, jakie muszą być spełnione przy dokonywaniu tej oceny, określa powołany art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu musi być więc poprzedzone przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przy zachowaniu warunków określonych w przepisach Rozporządzenia z 2003 r. Mając na względzie treść art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie można odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Należy też podkreślić, iż decyzja o warunkach zabudowy ma charakter związany. Zatem jeśli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy inwestycji, której ustalenie pozostaje w zgodzie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z unormowaniami przewidzianymi w przepisach szczególnych oraz czyni zadość warunkom formalnym, obowiązkiem organu właściwego w sprawie jest wydanie decyzji pozytywnej. Analiza akt postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2021 r. prowadzi do wniosku, że organy obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, należycie oceniły zgromadzony materiał dowody i wydały zgodne z prawem rozstrzygnięcia. W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że organ I instancji, stosownie do § 3 ust. 1 powoływanego rozporządzenia, przeprowadził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 - 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wynik przeprowadzonej analizy stanowi załącznik tekstowy nr [...] do decyzji z dnia [...] czerwca 2021 r. Z kolei w załączniku graficznym nr [...] do decyzji na kopii mapy przedstawiono granice obszaru analizowanego. Przepis § 3 Rozporządzenia z 2003 r. określa minimalne granice obszaru analizowanego co oznacza, że organ wydający decyzję o warunkach zabudowy może wyznaczyć większy obszar wokół terenu inwestycji, który będzie tworzył całość urbanistyczną. W przedmiotowej sprawie granice obszaru analizowanego wyznaczono w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż [...] m. W ocenie Sądu organy dopełniły spoczywającego na nich obowiązku dotyczącego określenia cech, do których trzeba dostosować przedmiotową inwestycję (tzw. zasada dobrego sąsiedztwa). Pojęcie "działki sąsiedniej" o jakim mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie oznacza tylko działki graniczącej bezpośrednio z działką inwestora, lecz pewien obszar tworzący urbanistyczną całość pozwalającą organowi dokonać jak najlepszej oceny sytuacji faktycznej pod względem możliwości zrealizowania planowanej inwestycji. Przedmiotowa analiza wykazała, że działki sąsiednie, dostępne z tej samej drogi publicznej, zagospodarowane są w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących planowanej inwestycji, zarówno w zakresie kontynuacji funkcji, jak i cech, parametrów zabudowy oraz zagospodarowania terenu. W granicach obszaru znajduje się zabudowa mieszkaniowa, i (nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]), a także działki o funkcji mieszanej (nr ewid. [...], [...]). Planowana inwestycja odpowiada zatem wymogowi kontynuacji funkcji zagospodarowania terenu w obszarze analizowanym. Projektowana inwestycja nie jest sprzeczna z przeważającymi funkcjami otoczenia oraz będzie stanowiła jej kontynuację. Prawidłowo zatem organy przyjęły, że planowana inwestycja nie narusza zasady dobrego sąsiedztwa, uzależniająca zmianę zagospodarowania terenu od dostosowania się do kreślonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego tak by zagwarantować ład przestrzenny. Organ ustalił też, że planowana inwestycja, jak wynika z przeprowadzonej analizy, ma dostęp do drogi publicznej ul. [...]. Teren inwestycji posiada wystarczające uzbrojenie dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego. Tym samym została wypełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przed wydaniem przedmiotowej decyzji organ I instancji uzyskał wszystkie niezbędne uzgodnienia określone w art. 53 ust. 4 ustawy. Na podstawie powyższego przepisu decyzje podjęte w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych ochroną konserwatorską powinny zostać uzgodnione z działającym w imieniu wojewody wojewódzkim konserwatorem zabytków. Obszary i obiekty objęte ochroną określone są w art. 6 ustawy o ochronie zabytków zgodnie z którym, ochronie i opiece podlegają, bez względu na stan zachowania: 1) zabytki nieruchome będące, w szczególności: a) krajobrazami kulturowymi, b) układami urbanistycznymi, ruralistycznymi i zespołami budowlanymi, c) dziełami architektury i budownictwa, d) dziełami budownictwa obronnego, e) obiektami techniki, a zwłaszcza kopalniami, hutami, elektrowniami i innymi zakładami przemysłowymi, f) cmentarzami, g) parkami, ogrodami i innymi formami zaprojektowanej zieleni, h) miejscami upamiętniającymi wydarzenia historyczne bądź działalność wybitnych osobistości lub instytucji; 2) (...) ; 3) zabytki archeologiczne będące, w szczególności: a) pozostałościami terenowymi pradziejowego i historycznego osadnictwa, b) cmentarzyskami, c) kurhanami, d) reliktami działalności gospodarczej, religijnej i artystycznej. 2. (...).. Zatem jeżeli nie ustanowiono na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, należy dokonać ustaleń z wojewódzkim konserwatorem zabytków, dla nieruchomości spełniających w/w warunki oraz tych, zawartych w odpowiednim rejestrze czy ewidencji zabytków. Z akt sprawy wynika, że nieruchomość znajduje się w strefie Gminnej Ewidencji Zabytków, a także na terenie założenia urbanistycznego i zespołu budowlanego miasta Ś. , a ponadto położona jest na obszarze zespołu stanowisk archeologicznych nr [...] według gminnej ewidencji zabytków archeologicznych ( pkt 1 lit. b decyzji Burmistrza). Jest to przesłanka wystarczająca do uznania, iż organ I instancji zasadnie przy wydawaniu decyzji dokonał uzgodnienia przedmiotowej inwestycji z konserwatorem zabytków. Dodatkowo wskazać należy, że uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a. jednak u.p.z.p. wprowadza modyfikacje. Zażalenie na postanowienie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Ustawa wprowadza również instytucję "domniemanej milczącej zgody" – w przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie – uzgodnienie uważa się za dokonane. Przedmiotem postępowania uzgodnieniowego jest projekt decyzji o warunkach zabudowy, w jego ostatecznym kształcie, czyli w takim jakim organ zamierza wprowadzić go do porządku prawnego jako wiążące rozstrzygnięcie. Zatem dopiero w następstwie sytuacji, kiedy nowy projekt decyzji, sporządzony w ponownie prowadzonym postępowaniu, zawiera istotne zmiany w stosunku do poprzedniego, poddanego procedurze uzgodnieniowej, niezbędne staje się uaktualnienie uzgodnienia, poprzez powtórzenie tej procedury (zob. wyrok NSA z dnia 25 września 2012 r., II OSK 878/11). Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu zasadnie SKO uznało brak naruszenia prawa materialnego i proceduralnego uzasadniającego uchylenie decyzji organu I instancji. Powtórzyć należy, że tak organ jak i sąd nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej w wyroku WSA w Poznaniu z 13 listopada 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 685/19 poglądem, bowiem jest nim związany. W konsekwencji odnosząc się do zarzutów skargi, przyjąć należy za Sądem, że decyzja o warunkach zabudowy będąca aktem stosowania prawa przesądza jedynie o rodzaju (przeznaczeniu, powierzchni zabudowy, wysokości itd.) obiektu budowlanego, który może zostać na konkretnie wskazanym terenie wybudowany, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa planistycznego. W konsekwencji, decyzje o warunkach zabudowy nie tworzą per se porządku prawnego i nie mają charakteru konstytutywnego, stanowiąc jedynie o tym, jaki obiekt i pod jakimi warunkami inwestor może na danym terenie wybudować bez obrazy przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2016 r., II OSK 2868/14). Prawidłowo organy wskazały, że na etapie postępowania w sprawie warunków zabudowy nie rozstrzyga się w przedmiocie konkretnych rozwiązań technicznych. Skonkretyzowanie parametrów dotyczących planowanej inwestycji następuje na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego tj. w decyzji zezwalającej na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany, oczywiście z uwzględnieniem określonych w decyzji o warunkach zabudowy maksymalnych wielkości. Zatem, nawet obawa ze strony Skarżącej, co do jej uczestniczenia w charakterze strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, nie może stanowić przesłanki do zajmowania przez niewłaściwe organy stanowiska w kwestiach podnoszonych przez Skarżącą, a należących do dalszego procesu inwestycyjnego i nierozstrzyganych na tym etapie postępowania. Zatem zarzuty Skarżącej odnośnie braku uwzględnienia w decyzji sposobu zabezpieczenia ściany budynku od ul. [...] jak i zamieszczania w decyzji szczegółowych rozwiązań technicznych dotyczących np. instalacji do rozprowadzania wód opadowych czy też wskazywania warunków przyłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej, czy argumenty związane z oddziaływaniami wnioskowanego zamierzenia nie mogą odnieść oczekiwanego skutku na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Nieskuteczne na etapie ustalania warunków zabudowy są także zarzuty dotyczące odprowadzania wód opadowych, co słusznie podniosło SKO. Wbrew zarzutom skargi uzasadnienie kontrolowanej decyzji odpowiada prawu. W swoich rozważaniach SKO opisuje materiał dowodowy – uzasadnia " Analizę" , w której dokonano oceny wcześniej pominiętych aspektów w zakresie prawidłowości przeprowadzonej analizy urbanistycznej i jej wyników. W dostatecznym zakresie zrealizowany został sądowy nakaz wyjaśnienia kwestii dotyczących sposobu ustalenia parametru wysokości kalenicy głównej oraz wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej i rozważań w tym zakresie. Reasumując, stwierdzić należy, że ocena legalności zaskarżonej decyzji w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie daje podstaw do stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Brak jest podstaw do uznania, iż w postępowaniu nie wyjaśniono wszystkich istotnych kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Decyzja zawiera wszystkie niezbędne elementy, a jej uzasadnienie w stanie faktycznym i prawnym ustalonym w sprawie jest prawidłowe. Wobec tego wszelkie zarzuty podniesione w skardze należało uznać za niezasadne. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.