II SA/Bd 866/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. i D. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanowił: oddalić wniosek. UZASADNIENIE W dniu 15 października 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) wraz z załącznikami C. i D. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadnia trudną sytuacją finansową. Jak wynika z wniosku, skarżący zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz trójką dzieci – dwoje w wieku 16 oraz jedno lat 21. Ich miesięczny dochód z tytułu świadczenia rentowego skarżącego wynosi 783,11 zł. Podał, że miesięcznie ponosi wydatki w wysokości 900 zł. Oświadczył, że świadczenie rentowe nie wystarcza mu na pokrycie wszystkich opłat. Posiada dom o powierzchni 130 m2 oraz gospodarstwo rolne o powierzchni 8,5 ha, które wydzierżawia w zamian za zapłatę podatku rolnego oraz składek do KRUS. Ponadto podał, iż nie posiada oszczędności oraz papierów wartościowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżący nie przedstawił źródła pokrycia wszystkich wydatków, ponieważ stwierdził we wniosku, że świadczenie rentowe nie wystarcza mu na pokrycie wszystkich opłat - wynosi ono 783,11 zł brutto miesięczne przy wydatkach w kwocie 900 zł. Nie wskazał zajęcia swojej żony ograniczając się jedynie do podania, iż nie pracuje. Również nie podał czym zajmuje się jego 21-letni syn. Ponadto uiścił on wpis sądowy w wysokości 500 zł. Istotne w przedmiotowej sprawie jest również i to, że strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zaś przepis wyraźnie wskazuje, że w tym stanie rzeczy powinna wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Stwierdzić należy, że strona ponosi wydatki związane ze swym utrzymaniem, co zostało wykazane powyżej i nie jest kwestionowane. Poza tym wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych tym bardziej wówczas, gdy wskazane przez nią okoliczności odnośnie sytuacji finansowej nie są przedstawione w sposób racjonalny i logiczny. Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono jak w sentencji.