VIII SA/Wa 416/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. UZASADNIENIE 1. Pismem z 30 lipca 2008 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z [...] czerwca 2008 r. w sprawie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której był członkiem zarządu. Zaskarżona decyzja została wydana między innymi na podstawie art. 116 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2002 r. Skarżący, jako osoba trzecia (były członek zarządu), został obciążony odpowiedzialnością podatkową za zaległości podatkowe spółki z o. o. pomimo tego, że postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec spółki nie zostało formalnie umorzone. Zdaniem organów podatkowych, o bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce z o. o. można mówić także wówczas, gdy stosowne postępowanie egzekucyjne nie zostało umorzone. W realiach rozpoznawanej sprawy organy uznały, że dla stwierdzenia bezskuteczności egzekucji prowadzonej przeciwko spółce z o. o., wystarczające było dokonanie oceny całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, bez konieczności formalnego umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko spółce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 2. Na wstępie wskazać należy, że z uwagi na stwierdzone rozbieżności w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wnioskiem z 29 sierpnia 2008 r. (nr BO-4660-33/08) Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpił o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów NSA, w następującej sprawie: "Czy stwierdzenie przez organ podatkowy bezskuteczności egzekucji, o której mowa w art. 116§1 Ordynacji podatkowej, powinno być dokonane na podstawie formalnego aktu procesowego wydanego przez organ egzekucyjny po przeprowadzeniu postępowania egzekucyjnego, czy też ustalenie wspomnianej bezskuteczności może nastąpić na podstawie każdego dowodu". 3. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów Ordynacji podatkowej dokonana uchwałą siedmioosobowego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego (II FPS 6/08), będzie miała istotne znaczenie także dla wyniku niniejszego postępowania, z uwagi na tożsamy problem prawny występujący w obu tych sprawach. Organy podatkowe uznały bowiem, że skarżący może zostać obciążony odpowiedzialnością, o której mowa w art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej pomimo braku formalnego zakończenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko spółce z o. o., gdyż bezskuteczność egzekucji została stwierdzona na podstawie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. 4. Z uwagi na treść art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd uznał, że w sytuacji, gdy w innej sprawie, ale dotyczącej tego samego problemu materialnoprawnego co w sprawie niniejszej, zostanie podjęta stosowna uchwała przez Naczelny Sąd Administracyjny (II FPS 6/08), to zasadne jest zawieszenie z urzędu postępowania sądowego w sprawie niniejszej. Stabilności orzecznictwa sądowego należy bowiem przyznać prymat kosztem szybkości postępowania. Tym bardziej, że z uwagi na treść art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 oraz art. 269 u.p.p.s.a., praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", jako postawy do zwieszenia postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z 21 października 2004 r., FSK 745/04, Centralna Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.