II SA/Lu 556/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie uznania działki za mienie gminne p o s t a n a w i a przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Strona skarżąca M. K. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie przy czym nie przesłała dokumentów źródłowych poświadczających wysokość wydatków na leki. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oparta jest na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złotych (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w związku z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Z oświadczenia strony skarżącej i nadesłanych przez nią dokumentów wynika, że prowadzi ona gospodarstwo domowe wraz z małżonkiem, z którym zamieszkuje w użyczonym budynku mieszkalnym o powierzchni [...] m2. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się renta chorobowa strony skarżącej wynosząca [...] złotych brutto – [...] złotych netto i renty chorobowej małżonka strony skarżącej wynoszącej [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Na stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się koszty eksploatacji budynku mieszkalnego wynoszące [...] złotych miesięcznie oraz koszt zakupu leków w kwocie [...] złotych miesięcznie. Przed przystąpieniem do rozważań dotyczących możliwości płatniczych strony skarżącej należy zauważyć, że nie nadesłanie przez stronę skarżącą dokumentów źródłowych poświadczających termin wydatków ponoszonych na leki uniemożliwiło potraktowanie tych wydatków jako ponoszonych miesięcznie. Dlatego referendarz sądowy nie uwzględnił tych wydatków przy ocenie możliwości płatniczych. Stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony skarżącej wynoszą [...] złotych zaś miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych netto. Tak więc po poniesieniu stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego stronie skarżącej pozostaje kwota [...] złotych netto. Porównując wysokość tej kwoty do wysokości każdej jednej z kwot kosztów sądowych i uwzględniając, że kwota ta ma zapewnić poniesienie wydatków na wyżywienie strony skarżącej i jej męża, których nie wykazała ona jako kosztów utrzymania koniecznego, a które niewątpliwie musi ona ponosić, wskazuje, iż poniesienie kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem uniemożliwi stronie skarżącej i jej mężowi poniesienie wydatków związanych z zakupem wyżywienia. Tym samym poniesienie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego stronie skarżącej i jej małżonkowi. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.