II SAB/Ol 86/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 20 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 15 lutego 2022 r. o uzupełnienie postanowienia z dnia 3 lutego 2022 r. postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE A. K. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 kwietnia 2022 r. skarżący został wezwany do nadesłania dokumentu potwierdzającego wniesienie ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismem z dnia 11 kwietnia 2022 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. zarządzenie, kwestionując jego zasadność. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SAB/Ol 86/22 tut. Sąd odrzucił wskazane zażalenie. Następnie skarżący wniósł zażalenie na wspomniane wyżej postanowienie z dnia 26 kwietnia 2022 r. Kolejnym postanowieniem z 30 sierpnia 2022 r. tut. Sąd odrzucił wspomniane wyżej zażalenie. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 14 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpał służących mu środków zaskarżenia, gdyż nie wniósł ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 kwietnia 2022 r. skarżący został wezwany do nadesłania dokumentu potwierdzającego wniesienie ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismem z dnia 11 kwietnia 2022 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. zarządzenie, kwestionując jego zasadność. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SAB/Ol 86/22 tut. Sąd odrzucił wskazane zażalenie. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 14 września 2022 r. Skarżący nie nadesłał dokumentu potwierdzającego wniesienie wskazanego ponaglenia. Brak ponaglenia czyni zaś skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15). W tym stanie rzeczy Sąd, uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i § 3 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu