IV SAB/Wa 1077/20

SENTENCJA |POSTANOWIENIE | , Dnia 15 grudnia 2020 roku, , , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędzia WSA Piotr Korzeniowski, , , , po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 roku, na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w S., na bezczynność Wojewody [...], w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca M. R. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, , postanawia:, odrzucić skargę;, zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki komandytowej z siedzibą w S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego., UZASADNIENIE Decyzją z [...] lipca 2020 r. Wojewoda [...] udzielił zezwolenia na pracę cudzoziemca M. P. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 18 września 2020 r. M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w S. wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] w rozpatrzeniu wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca M. P. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U,. 2019, poz. 2325 ze zm.) – dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Pojęcia bezczynności i przewlekłości zdefiniowane zostały w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020, poz. 256 ze zm.) – dalej k.p.a. I tak bezczynność zdefiniowana została jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 tej ustawy, zaś przewlekłość określono jako prowadzenie postępowania dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Z treści przywołanych definicji normatywnych należy wywieść, iż organ jest bezczynny, jeśli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. Natomiast postępowanie jest przewlekle prowadzone, jeśli w granicach czasowych przeznaczonych na załatwienie sprawy, organ działa opieszale, nieefektywnie i nie rozstrzyga sprawy, mimo że brak jest do tego przeszkód. Skarżąca spółka wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] w rozpoznaniu wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca M. P. już po wydaniu przez organ administracji publicznej decyzji ostatecznej w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pracę. Decyzja Wojewody z [...] lipca 2020 r. o udzieleniu cudzoziemcowi zezwolenia na pracę została doręczona stronie skarżącej 6 sierpnia 2020 r., zaś skarga na bezczynność organu została wniesiona do Sądu 18 września 2020 r. Opisany stan faktyczny wskazuje, że skarga wniesiona przez skarżącą spółkę po ustaniu stanu bezczynności Wojewody [...] nie może odnieść skutku i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd wskazuje ponadto, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął 22 czerwca 2020 r. uchwałę w sprawie o sygn. akt II OPS 5/19, w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z uzasadnienia uchwały NSA wynika, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uchwale o sygn. akt II OPS 5/19. Skoro skarżąca spółka wniosła skargę do sądu administracyjnego już po wydaniu przez organ ostatecznej decyzji w przedmiocie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pracę, czyli po ustaniu bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku, należało uznać, że skarga ta była niedopuszczalna. Wydanie przez organ decyzji na skutek rozpatrzenia wniosku przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd, mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Sąd z urzędu zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, zgodnie z regulacją art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.