V SA/Wa 1035/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2009r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... maja 2009r. nr ... w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi złożonej przez K. J. jest decyzja Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... maja 2009 r. Nr ... utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. nr ... z dnia ... lutego 2009 r. w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych na 2008 rok. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu 6 maja 2008 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w P. wpłynął wniosek strony o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Decyzją o wskazanym wyżej numerze Kierownik Biura Powiatowego w P. przyznał wnioskodawcy jednolitą płatność obszarową, natomiast odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych i nałożył nań sankcję w wysokości ... zł, ponieważ na podstawie wyników kontroli przeprowadzonej w dniu ... sierpnia 2009 r. stwierdzono, że zainteresowany zadeklarował do płatności powierzchnię większą o ... % niż ustalona na podstawie pomiaru na gruncie. Powyższy akt administracyjny został utrzymany w mocy decyzją Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia ... maja 2009 r. Organ powołał się na wyniki kontroli i stwierdził, że przeprowadzono ją rzetelnie i dokładnie, a powierzchnie deklarowane do objęcia płatnościami z grupy upraw UPO (uzupełniającej płatności obszarowej) nie kwalifikują się do objęcia tymi płatnościami, a stwierdzone na tych działkach grupy upraw należą do grupy o niższej stawce płatności JPO (jednolitej płatności obszarowej), co doprowadziło do rozbieżności procentowej między powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną na poziomie przekraczającym ... %. Wskazał, że wnioskodawca zadeklarował do płatności UPO grupy upraw, w których przeważającą część stanowiły mieszanki traw. W skardze wniesionej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona ustosunkowała się do zawartości raportów z kontroli z dnia ... sierpnia 2008 r., ... września 2008 r. oraz ... stycznia 2009 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 2... lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 1...3, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 1...3, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw Wojewódzki Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, iż skarga nie jest zasadna. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organy zasadnie odmówiły stronie skarżącej płatności uzupełniającej. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż podstawę rozstrzygnięcia stanowił § 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności [Dz.U. 2007 nr 46 poz. 309 z późn. zm.], dalej: Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zgodnie z którym płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw są objęte mieszkanki roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wnioskodawca zadeklarował do płatności UPO grupy upraw w których przeważającą część stanowiły mieszanki traw z nieznaczną częścią innych roślin, co nie jest tożsame ze wskazaną w powołanym przepisie rozporządzenia mieszanką roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami. Zatem, zdaniem Sądu organ prawidłowo stwierdził, że sporne działki nie spełniają wymogów prawnych kwalifikujących do płatności. Odnosząc się do zawartych w uzasadnieniu skargi zarzutów dotyczących korekt kontroli należy wskazać, że skarżącemu znane były zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności (dowód: podpis pod oświadczeniem, karta 4/4 wniosku - k. 11 akt adm.), zatem wiedział on, iż w toku postępowania administracyjnego może złożyć zastrzeżenia do protokołu z kontroli zgodnie z art. 31 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego [Dz.U. z 2008 r. Nr 170 poz. 10...1 z późn. zm.]. Rozpatrując natomiast wspomnianą w skardze kwestię nie powiadomienia strony o planowanej kontroli należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 2... ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników [Dz.Urz. L 141, 30/04/2004 P.0018-00...8] dla skuteczności przeprowadzenia kontroli obecność wnioskodawcy nie jest konieczna. W rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła przesłanka przewidziana w § 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a wydane przez organy decyzje w przedmiocie odmowy umorzenia należności miały charakter związany. Analizując uzasadnienie zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, iż organ uwzględnił zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Przepis ten stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Reasumując, należy podkreślić, iż w toku postępowania administracyjnego nie doszło do nieprawidłowości mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy i skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego, co mając na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 1...1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. ----------------------- 1