II SA/Go 621/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku konieczności nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] października 2022 r. M.W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2022 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku konieczności nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, który nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2022 r., nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy podkreślić, że to na autorze wniosku o wstrzymanie wykonania aktu (czynności) spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. II OZ 594/15, CBOSA). Strona skarżąca nie wykazała istnienia okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie jej ochrony tymczasowej, nie uzasadniła bowiem rozpoznawanego wniosku. Ponadto należy mieć na uwadze, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w rozumieniu przywołanego przepisu mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Tymczasem treścią zaskarżonej decyzji jest orzeczenie o braku konieczności nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Decyzja takiej treści nie nakłada na nikogo żadnego obowiązku, ani też bezpośrednio nie upoważnia do podjęcia jakichkolwiek czynności, zatem w ogóle nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia