I FZ 328/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2005 r. sygn. akt I SA/Łd 237/04 w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 16 lutego 2004 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1996 r. postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) przywrócić termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2005 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpatrzeniu wniosku W. W., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego. Z akt sprawy wynika, że po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia Strony w sprawie przyznania prawa pomocy, WSA w Łodzi wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 9 marca 2005 r., który jednakże nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi, postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2005 r. WSA w Łodzi odrzucił skargę. W dniu 14 kwietnia 2005 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu, podnosząc przy tym fakt niezdolności do pracy (spowodowanej przebytym urazem kręgosłupa) i przebywania na zwolnieniu lekarskim w okresie od dnia 6 marca do dnia 7 kwietnia 2005 r. Rozpatrując merytorycznie ww. wniosek sąd I instancji postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2005 r. uznał, że okoliczności wskazane przez pełnomocnika Strony (przebywanie na zwolnieniu lekarskim) nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminowi, albowiem obowiązkiem adwokata jest m. in. zapewnienie zastępstwa na wypadek niemożności dopełnienia obowiązków. Sąd stwierdził ponadto, że pełnomocnik mimo choroby i zwolnienia lekarskiego nie poniechał wykonywania swej działalności gospodarczej, o czym świadczy ciągłość w odbiorze korespondencji. W związku z powyższym Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W zażaleniu z dnia 29 maja 2005 r. na powyższe postanowienie WSA w Łodzi Strona podniosła, że spełniła wszystkie przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wyznaczeniu wpisu i wezwaniu do jego uiszczenia. W szczególności wskazano, że uprawdopodobniony został brak winy w niedochowaniu terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przedmiotem sporu na tle zaskarżonego postanowienia WSA w Łodzi jest kwestia uprawdopodobnienia, że pełnomocnik Strony nie ponosi winy w niedochowaniu terminu na wniesienie zażalenia (na zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu). Zażalenie to powinno zostać wniesione do dnia 16 marca 2005 r. (wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało bowiem doręczone w dniu 9 marca 2005 r.). Pełnomocnik Strony dołączył zwolnienie lekarskie, dokumentujące jego niezdolność do pracy w dniach od 6 marca do 7 kwietnia 2005 r. Wskazał również, że w okresie od sierpnia 2004 r. do kwietnia 2005 r. miał 7 miesięcznych zwolnień lekarskich, a jego praca przy domowym komputerze wielokrotnie musiała być na wiele dni przerywana. W świetle powyższego należy w tej konkretnej sprawie przyjąć, że pełnomocnik Strony uprawdopodobnił brak swojej winy w niedochowaniu terminu na wniesienie zażalenia (na zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu). Stanowisko sądu I instancji, że pełnomocnik powinien na czas swojej nieobecności w pracy zorganizować dla siebie zastępstwo byłoby zasadne, gdyby pełnomocnik Skarżącego cały czas od wielu miesięcy pozostawał niezdolny do pracy. W sytuacji natomiast, gdy taka niezdolność miała charakter przerywany, zasadne jest przyjęcie, iż pełnomocnik nie mógł przewidzieć, że w terminie wniesienia zażalenia nie będzie mógł tej czynności dokonać z uwagi na chorobę. Z tych względów, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.